146.974
επεξεργασίες
Αλλαγές
→Στρατόπεδο Μονής Αγίου Γεωργίου Φενεού
==Στρατόπεδο Μονής Αγίου Γεωργίου Φενεού==
Ένα από τα στρατόπεδα αιχμαλώτων των [[Συμμοριτοπόλεμος|ένοπλων συμμοριών]] των συμμοριών του κομμουνιστικού Ε.Λ.Α.Σ. ήταν το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου ''<ref>[Η παρά την Φενεό Κορίνθου Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου, Σταύρου Κουτίβα, «Αρχείο Κορινθιακών μελετών», σελίδες 30η-34η, 1970.]</ref>'' ''<ref>[Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου, Τάκης Μπουγιούκος, Αθήνα 1980.]</ref>'' ''<ref>[[https://bit.ly/3FqacKk Ανακαλύψτε το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Φενεού στη λίμνη Δόξα.] olvioshotel.gr]</ref>'' κοντά στο χωριό Καλύβια Φενεού Κορινθίας. Μέχρι το τέλος Απριλίου του 1944, οι φυλακίσεις και οι δολοφονίες στο μοναστήρι ήταν σε μικρούς σχετικά αριθμούς και οι μοναχοί της μπορούσαν να προσφέρουν ανακούφιση στους κρατουμένους και στα θύματα στις τελευταίες τους στιγμές. Οι κομμουνιστές αντάρτες του ΕΛΑΣ συνέλαβαν και εξετέλεσαν τους μοναχούς στις 7 και 14 Ιουλίου και η μονή μετατράπηκε σε φυλακή ''<ref>[«Μετά τον Πόλεμο», Στάθης Καλύβας, εκδόσεις «Αλεξάνδρεια», σελίδες 180η-183η.]</ref>'' ''<ref>[«Η Μαύρη βίβλος των εγκλημάτων του ΕΑΜ», Τρύφωνος Παπαθανασίου, 1946.]</ref>'' στην οποία στρατοπεδάρχης ήταν ο εκεί επικεφαλής των συμμοριών του ''Ε.Λ.Α.Σ.'' Κωνσταντίνος Γληνός και επικεφαλής των δολοφόνων ο πρώην χωροφύλακας Γιώργος Πισογιαννάκης. Η εποπτεία των στρατοπέδων της περιοχής ανήκε στον τον Θεόδωρο Ζέγγο, Γραμματέα Περιφερειακής Επιτροπής Αργολιδοκορινθίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ''[ΚΚΕ]'', ο οποίος δρούσε με το ψευδώνυμο ''«Στάθης» ή «Τριαντάφυλλος»''. ''<ref>[Άννα Σταματοπούλου, «Φενεός 1944. Η γη της οδύνης», Εκδόσεις «Πελασγός», Αθήνα 2010.]</ref>'' ''<ref>[[http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=51429&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARyASNASVASNASXASl&CropPDF=0 Το βάραθρον του Φενεού] Εφημερίδα «Εμπρός», 09/10/12/13/14 Ιουνίου 1945, σελίδα 1η.]</ref>''.
Αρχικά οι εθνικιστές και φιλελεύθεροι πολίτες εκτελούνταν, στην χαράδρα του μοναστηρίου του Αγίου Γεωργίου, στο Διάσελο της Ζαρούχλας, στη Μακριά Λάκα της Ζήρειας, στις περιοχές γύρω από τα χωριά Καλύβια και Γκούρα. Καθημερινά, εκατοντάδες πολίτες οδηγούνταν στην περιοχή συνοδεία συμμοριτών του ''Ε.Λ.Α.Σ.'' και μεταφέρονταν στη Μονή Αγίου Γεωργίου, η οποία είναι άδεια από μοναχούς, καθώς από τους αρχικούς μόνο δύο διέφυγαν την εκτέλεση. Από τους μοναχούς οι μεν Αρσένιος Μητρόπουλος, Παρθένιος Σταματόπουλος και Καλλίστρατος Μαγκλάρας εκτελέστηκαν στο Κακοβούνι στις 7 και Ι4 Ιουλίου 1944, οι δε Δανιήλ Στριφτής, Γεννάδιος Πίττας και Συμεών Σακελλαρίου, ηλικίας τότε 75 ετών σφαγιάστηκαν άγρια στο περίβολο του μοναστηριού στις 12, 13 και 19 του ίδιου μήνα. Έκτοτε η μονή λειτουργούσε ως στρατόπεδο συγκεντρώσεως, όμως ήδη από το 1943 είχε μετατραπεί σε δεσμωτήριο και κολαστήριο όπου κρατούνταν, βιάζονταν και βασανίζονταν προτού οδηγηθούν στη σφαγή τα αθώα θύματα αυτής της κομμουνιστικής αδίστακτης εγκληματικής συμμορίας. Η μονή με την ονομασία ''Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως Νεμέας'' αποτελούσε τον τελικό σταθμό εκείνων που είχαν χαρακτηρισθεί από τους τοπικούς υπευθύνους του ''Ε.Α.Μ.'' ως αντιδραστικοί και ανεπιθύμητοι, που στην κομμουνιστική γλώσσα και λογική σήμαινε ότι έπρεπε να βγουν από τη μέση.