Αλλαγές

Στις εκδόσεις της Δ.Ι.Σ./Γ.Ε.Σ. αναφέρεται σχετικά: ''«...Την 02.30 ώρα της 10ης Ιουλίου 1948 η Ιη Μεραρχία εξετόξευσε νέαν επίθεσιν δια της 3ης Ταξιαρχίας, προσανατολισθείσης εις την κατεύθυνσιν Τζαμί-Γκουρούσια (υψόμετρο 1.620 μέτρα), της περιοχής του Νεστορίου Καστοριάς επί του ορεινού όγκου του Γράμμου, με σκοπόν να ολοκληρώση την κατάληψιν του αμυντικού συγκροτήματος της Κολοκύθας. Την εκτέλεσιν της καταλήψεως της Κολοκύθας ο Διοικητής της 3ης Ταξιαρχίας ανέθεσεν εις Τακτικόν Συγκρότημα, εκ των 615 και 503 Ταγμάτων Πεζικού και δύο Λόχων Καταδρομών, υπό τον Διοικητήν του 503 Τάγματος. Προς τούτο ο Διοικητής του Συγκροτήματος συνεκρότησεν ειδικήν Διμοιρίαν επιλέκτων, δυνάμεως 24 οπλιτών υπό τους Υπολοχαγούς Κωνσταντίνον Κόρκαν και Ιωάννην Μπίσιαν, την οποίαν, αφού εφωδίασε διά ισχυρού οπλισμού και ειδικού οδηγού γνώστου της περιοχής, διέταξεν αυτήν, όπως δι΄ αιφνιδιαστικής νυκτερινής και ταχείας ενεργείας αφαρπάση τα εχθρικά πολυβολεία της Κολοκύθας, τα οποία δια των δραστικών πυρών των απηγόρευον πάσαν κίνησιν κατά μήκος της στενής κορυφογραμμής Κολοκύθα-Τζαμί. Το εγχείρημα επέτυχε και οι επίλεκτοι κατέλαβον αιφνιδιαστικώς την 04.50 τέσσερα πολυβολεία των συμμοριτών, φονεύσαντες τους εντός αυτών αμυνομένους...»'' ''<ref>[«Ο Ελληνικός Στρατός κατά τον Αντισυμμοριακόν Αγώνα 1946-1949», Έκδοσις Δ.Ι.Σ./Γ.Ε.Σ.]</ref>''.

Γράφει ο Στρατηγός Κόρκας: ''«...Έδωσα σχηματισμό μάχης. Στα αριστερά μου ο στρατιώτης Γ. Χρας και πιο αριστερά οι Καταδρομείς μου. Δεξιά μου ο Επιλοχίας και δεξιότερα ο Υπολοχαγός Ι. Μπίσιας με τους στρατιώτες του. Πίσω τα δύο οπλοπολυβόλα και τελευταίος ο ιατρός του ΛΟΚ. Όλοι Αξιωματικοί και Οπλίτες οπλισμένοι με Τόμσον, με τριαντάρες γεμιστήρες και χειροβομβίδες. Προχωρούσαμε αργά και σταθερά. Άρχισε να χαράζει. Πλησιάζαμε το ύψωμα, οπότε μια σιλουέτα πρόβαλε μπροστά μας σε απόσταση μόλις δέκα μέτρων, όπως στο θέατρο σκιών. Οι σιλουέτες αμέσως γίνονται δύο με τέσσερις και ρωτούν: «Τι είστε εσείς;» Εγώ απάντησα: «Ήμαστε αντάρτες». Αυτοί ξαναρώτησαν: «Τι αντάρτες;» Στην ερώτηση αυτήν ο Επιλοχίας μου απάντησε: «Ερχόμαστε να σας αντικαταστήσουμε». Αυτοί θορυβηθέντες ρώτησαν και πάλι: «Από που ερχόσαστε;» Τότε παρενέβη ο Υπολοχαγός Μπίσιας λέγοντας: «Ναι ρε κορόιδα ερχόμαστε να σας αντικαταστήσουμε». Ταυτόχρονα με τη στιχομυθία αυτή οι σιλουέτες αυξήθηκαν σε έξι, οκτώ, δέκα, οπότε αρχίζω πρώτος τα πυρά και αμέσως άρχισαν να πυροβολούν όλοι οι οπλίτες της Διμοιρίας. Εν συνεχεία και σχεδόν ακαριαίως ορμήσαμε όλοι μαζί με πυκνά πυρά και φωνές εναντίον των θέσεων του εχθρού. Σχεδόν αμέσως και χωρίς σοβαρή αντίδραση οι συμμορίτες ανετράπησαν και το ύψωμα κατελήφθη περί την 04.30 ώρα της 10ης Ιουλίου 1948»'' ''<ref>[«Σαράντα καυτά χρόνια, 10 πόλεμος και 30 ειρήνη 1940-1980», Κωνσταντίνος Κόρκας, Αθήνα 2012, Ιδιωτική έκδοση.]</ref>''.