146.974
επεξεργασίες
Αλλαγές
→Πρωθυπουργός
===Πρωθυπουργός===
Η Κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου ή το Υπουργείον Μπενιζέλου Ρούφου, όπως ήταν τότε η επίσημη ονομασία, ψηφίστηκε από την Β' Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων τις 29 Απριλίου 1863 όταν παραιτήθηκε ο [[Διομήδης Κυριακός|Διομήδης Κυριακός]], όταν οι Πεδινοί, που υποστήριζαν το [[Δημήτριος Βούλγαρης|Δημήτριο Βούλγαρη]] και οι Ορεινοί, που υποστήριζαν τον [[Κωνσταντίνος Κανάρης|Κωνσταντίνο Κανάρη]], ψήφισαν τον Ρούφο ως πρωθυπουργό, όμως διατήρησαν τους υπουργούς της Κυβέρνησης Κυριακού, εκτός από Πετμεζά, τον υπουργό Εσωτερικών και τον Παλαιολόγο, τον υπουργό της Δικαιοσύνης. Η κυβέρνηση του παρέμεινε στην εξουσία έως τις 19 Ιουνίου 1863, οπότε παραιτήθηκε μετά τις συγκρούσεις και ταραχές στην Αθήνα, γνωστές με το όνομα «Ιουνιανά», με τις συγκρούσεις «Πεδινών» και «Ορεινών» και το κυβερνητικό φιάσκο με τον λήσταρχο Κυριάκο. Τότε, για τρεις μέρες από τις 19 έως τις 21 Ιουνίου, παραχώρησε την εξουσία στον Πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης [[Διομήδης Κυριακός|Διομήδη Κυριακό]], όμως η Εθνοσυνέλευση εξέλεξε νέο υπουργικό συμβούλιο με πρόεδρο και πάλι το Μπενιζέλο Ρούφο και υπουργούς από το κόμματα «Ορεινοί» και «Πεδινοί», και σχημάτισε την γνωστή ως Κυβέρνηση του Οροπεδίου. Παραιτήθηκε από το πρωθυπουργικό αξίωμα στις 25 Οκτωβρίου 1863, λίγες μέρες μετά την άφιξη του βασιλιά Γεωργίου Α'.
Εκλέχθηκε πρωθυπουργός για τρίτη φορά στις 28 Νοεμβρίου 1865, ως συμβιβαστική λύση στην οποία κατέληξαν οι Κουμουνδούρος, Δεληγιώργης και Βούλγαρης. Η θητεία του, ήταν διαχειριστική και διήρκεσε έως τις 9 Ιουνίου 1866, ενώ στη διάρκεια της, ψήφισε τον προϋπολογισμό του 1866 και από τις 31 Μαρτίου 1866 έως τις 3 Απριλίου, διενήργησε τις δημοτικές εκλογές, με άψογο τρόπο.
{{Έλληνες πρωθυπουργοί}}
{{encyclopaedia}}