Αλλαγές

Στις 26 Μαρτίου 1821, υπέγραψε την προκήρυξη των Πατρινών προκρίτων προς τους προξένους στην Πάτρα, με την οποία τους γνωστοποιούνταν η έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως. Συνεισέφερε περισσότερα από 10.000 γρόσια στην Επανάσταση του 1821 και διατηρούσε στρατιωτικό σώμα στην Πάτρα. Το 1828 διορίστηκε διοικητής Ηλείας και αργότερα Σύρου, ενώ το 1832 διορίστηκε μέλος της Γερουσίας και το 1835 διετέλεσε σύμβουλος Επικρατείας. Το 1848 χρημάτισε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση [[Γεώργιος Κουντουριώτης|Γεωργίου Κουντουριώτη]], ενώ το 1855 εκλέχτηκε δήμαρχος Πατρέων έως το 1858, και πήρε μέρος στην εξέγερση εναντίον του βασιλιά Όθωνα. Ως δήμαρχος Πατρέων θεμελίωσε το Δημοτικό Νοσοκομείο Πατρών, δώρισε το μισθό του για την ίδρυση υδραγωγείου και διαμόρφωσε την πλατεία Υψηλών Αλωνίων, η οποία για ένα χρονικό διάστημα, έφερε το όνομα του, όμως ήταν η αιτία που παραιτήθηκε από τη θέση του Δημάρχου, καθώς διαφώνησε με την μελέτη της πλατείας. Το 1862, από κοινού με τους [[Δημήτριος Βούλγαρης|Δημήτριο Βούλγαρη]] και [[Κωνσταντίνος Κανάρης|Κωνσταντίνο Κανάρη]], σχημάτισαν την εν Αθήναις Επαναστατική Επιτροπή, η οποία κήρυξε έκπτωτο τον βασιλιά Όθωνα και του απαγόρευσαν την αποβίβασή του στον Πειραιά, όπου επέστρεφε με πλοίο το βασιλικό ζευγάρι, από περιοδεία του στη χώρα και στη συνέχεια αποτέλεσαν την «Τριμελή Προσωρινή Κυβέρνηση», η οποία ασκούσε καθήκοντα Αντιβασιλείας και ανέλαβε την εξουσία μετά την έξωση του Όθωνα.