Μανώλης Καντάρης

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Εμμανουήλ Καντάρης Έλληνας πατριώτης, ιδιωτικός υπάλληλος που εργάζονταν ως διευθυντής marketing thw φαρμακευτικής εταιρείας «Fresenius Kabi», γεννήθηκε στην Κύθνο και δολοφονήθηκε την Τρίτη 10 Μαΐου 2011, λίγο μετά τις πέντε τα ξημερώματα, στην συμβολή των οδών 3ης Σεπτεμβρίου, πριν τον αριθμό 59, και Ηπείρου, ελάχιστα μέτρα από την εξώπορτα της οικίας του. Η νεκρώσιμη ακολουθία του τελέστηκε λίγο μετά το μεσημέρι της 14ης Μαΐου στον ιερό ναό Κωνσταντίνου και Ελένης στο κοιμητήριο του Δήμου Zωγράφου Αττικής, όπου και τάφηκε.

Ήταν παντρεμένος δύο φορές. Από τον πρώτο του γάμο [1] απέκτησε δύο κόρες, την Σισίλια και την Ανδριάνα, ηλικίας 19 και 15 ετών το έτος της δολοφονίας του πατέρα τους. Από το δεύτερο γάμο του με τη Ιταλοελληνίδα Σιμόνα Βιρτζίλι, η οποία ήταν μητέρα ενός αγοριού από τον πρώτο της γάμο, που έγινε στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου στο Κατάκολο του νομού Ηλείας, απέκτησε ένα γιο και μια κόρη, αυτή που γεννήθηκε λίγες ώρες μετά τη δολοφονία του πατέρα της.

Μανώλης Καντάρης

Βιογραφία

Ο Μανωλής Καντάρης κατάγονταν από την Κύθνο, όπου στην περιοχή Λουτρά, η οικογένεια του διατηρούσε επιχείρηση με ενοικιαζόμενα δωμάτια και ζούσε με την οικογένεια του στο κέντρο της Αθήνας. Μητέρα του ήταν η Μαρία Καντάρη κι είχε ένα αδελφό, το Γιάννη [2]. Του άρεσε να κυνηγάει τις προκλήσεις και να μαθαίνει τη ζωή μέσα από αυτές. Είχε προϋπηρεσία 19 χρόνων και του άρεσε πολύ να ταξιδεύει, κάτι που του πρόσφερε και η θέση την οποία κατείχε, ενώ λάτρευε τα σπορ. Αξιοποιούσε τη ζωή του στο έπακρο και θεωρούσε ότι ο πελάτης και το marketing είναι η καρδιά κάθε επιχειρήσεως. Όπως είχε δηλώσει παλαιότερα κι είχε γράψει, για τον εαυτό του και το αντικείμενο εργασίας του, σε σελίδα κοινωνικής δικτυώσεως στο διαδίκτυο το 2009: «....Το πρόγραμμά μου είναι επιβαρυμένο και ο όγκος της δουλειάς μεγάλος... Ταξιδεύω πολύ... Περισσότερο κάνω επαγγελματικά ταξίδια κι έτσι είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ τις περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Ζω στο κέντρο της Αθήνας το οποίο αγαπώ και μισώ ταυτόχρονα..».

Η δολοφονία

Απόδοση τιμής

Τα ξημερώματα της Τρίτης, 10 Μαΐου 2011, ο Μανώλης, που το μοιραίο βράδυ είχε επιστρέψει από ταξίδι του στην Ιταλία εσπευσμένα, σε συνθήκες μεγάλης συγκινησιακής φορτίσεως και εντάσεως, με μια βιντεοκάμερα στο χέρι προκειμένου να απαθανατίσει την κόρη του που θα γεννιόνταν σε λίγες ώρες, βγήκε από το σπίτι του στη διασταύρωση των οδών Ηπείρου και Φυλής, για να φέρει το αυτοκίνητό του, από το πάρκινγκ της οδού Ιουλιανού, και να μεταφέρει στο μαιευτήριο την ετοιμόγεννη, στη δεύτερη κόρη τους, σύζυγο του καθώς και τη μητέρα της.

Ο Μανώλης μόλις βγήκε από το σπίτι του δέχθηκε επίθεση από τρία άτομα. Οι δράστες του επιτέθηκαν με σκοπό να τον ληστέψουν και να του αποσπάσουν την βιντεοκάμερα. Του κατάφεραν τουλάχιστον τρία κτυπήματα με μαχαίρι, στα πλευρά, στο λαιμό και στα χέρια, καθώς προσπάθησε να αντισταθεί και να διαφύγει, ενώ στη συνέχεια άρπαξαν την κάμερα και εξαφανίστηκαν. Μάρτυρας, κάτοικος της περιοχής, περιέγραψε ότι άκουσε το ουρλιαχτό του άτυχου άνδρα και βγήκε στο μπαλκόνι του για να δει τι συμβαίνει. Η γυναίκα του και η πεθερά του, που τον περίμεναν στο διαμέρισμα, επειδή άργησε να εμφανιστεί κατέβηκαν να τον περιμένουν στον δρόμο, όπου τον βρήκαν νεκρό, μέσα σε μια λίμνη αίματος. Οι δύο γυναίκες έπαθαν ισχυρό σοκ, ενώ γείτονες κάλεσαν ασθενοφόρο που τον μετέφερε στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Αλλοδαποί οι δράστες

Στις 19 Μαΐου 2011, δυο Αφγανοί προσήχθησαν κατά τη διάρκεια αστυνομικής «επιχειρήσεως–σκούπας» στο κέντρο της Αθήνας μαζί με άλλα 49 άτομα, ενώ οι Αφγανοί συνελήφθησαν ως δράστες της δολοφονίας του Καντάρη και σύμφωνα με ανακοίνωση της Ασφάλειας Αττικής οι δράστες ομολόγησαν την πράξη τους με λεπτομέρειες. Οι Αφγανοί δράστες ήταν ο Han Mamad Harodi και ο Neiamatullah Shirzad, ενώ μαζί τους την ώρα της δολοφονίας ήταν κι ένας Πακιστανός, ο οποίος δεν συνελήφθη και έκτοτε αναζητείται.

Σε έρευνα που έγινε στο διαμέρισμα σε πολυκατοικία επί της οδού Μενάνδρου όπου διέμεναν οι δράστες, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν τέσσερα μαχαίρια, μία φωτογραφική μηχανή, μία βιντεοκάμερα, η λευκή μπλούζα με την κουκούλα που φορούσε ο ένας από τους δύο δράστες όταν επιτέθηκαν στον Καντάρη, καθώς και 2.080 ευρώ σε μετρητά. Ο ένας από τους δράστες υποστήριξε ότι σκότωσαν τον Κάνταρη καθώς «Φώναζε πολύ, κλέφτης-κλέφτης. Τι να έκανα;» και όπως είπαν στους αστυνομικούς, μετά το έγκλημα πούλησαν την κάμερα στο Μοναστηράκι για τον ποσό των 120 ευρώ. Θύμα επιθέσεως από τους δολοφόνους του Καντάρη είχε πέσει η νεαρή Ελληνίδα Ελίνα Κούσια στην οποία προσπάθησαν, δύο φορές, να ληστέψουν. Μετά την επίθεση οι δράστες συνελήφθησαν και τους επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως ενός χρόνου και οδηγήθηκαν στη φυλακή από την οποία βγήκαν με άδεια.

Η κηδεία

Η σύζυγος του Καντάρη πήρε εξιτήριο την Παρασκευή από το μαιευτήριο και το Σάββατο παραβρέθηκε στη νεκρώσιμη ακολουθία, που τελέστηκε στον ιερό ναό Κωνσταντίνου και Ελένης του κοιμητηρίου, παρουσία των υπολοίπων μελών της οικογένειας του εκλιπόντος και πλήθους κόσμου. Έξω από το κοιμητήριο και στη γύρω περιοχή, από νωρίς το πρωί, βρίσκονταν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις των ΥΜΕΤ, τρεις διμοιρίες των ΜΑΤ και της ομάδας «Δέλτα», για την αποφυγή επεισοδίων.

Στην νεκρώσιμη ακολουθία διαβάστηκε μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Ιερώνυμου Β' Λιάπη. Ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε ότι «η σκέψη μου, αυτή την ώρα, είναι στην τραγική σύζυγο και τα παιδιά του Μανόλη Καντάρη, ο οποίος έπεσε θύμα της ανευθυνότητας της κοινωνίας μας». Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Λιάπης στο μήνυμά του ανέφερε ακόμη, ότι στη θέση του Μανώλη, θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε άνθρωπος. «Άφησε σε εμάς ιερό χρέος να αγωνιστούμε και να παλέψουμε, ώστε τα δύο του παιδιά να μεγαλώσουν σε έναν καλύτερο κόσμο. Σε έναν κόσμο που δεν θα σκοτώνει τόσο άδικα».

Ο αποχαιρετισμός των συναδέλφων του

Στο περιοδικό του κλάδου τους [3] οι συνάδελφοι του Μανώλη τον αποχαιρέτισαν με την ακόλουθη ανακοίνωση.
«Ο Μανώλης Καντάρης υπήρξε άξιος και αγαπητός συνάδελφος, εμπνευσμένος marketer και κυρίως ένας καλός φίλος. Με το σπαθί του είχε ενταχθεί στη μικρή κατηγορία των ξεχωριστών ανθρώπων με όραμα και δημιουργική φαντασία και κατέκτησε ευρεία αποδοχή και σεβασμό από τη φαρμακευτική κοινότητα.
Πολυσχιδής και έντονη προσωπικότητα, έδινε πάντα μάχες μέχρι την τελευταία στιγμή, υπερασπιζόμενος, με πρωτόγνωρο πάθος και πείσμα, τις απόψεις του. Διακρινόταν για το ήθος, τον επαγγελματισμό και την καλοσύνη, που μοίραζε απλόχερα σε όσους βρίσκονταν δίπλα του, ενώ υπήρξε υπόδειγμα δραστήριου και αποτελεσματικού στελέχους, που διέπρεψε σε όλους τους τομείς, με τους οποίους ασχολήθηκε.
Δέκα χρόνια στη «Fresenius Kabi», ξεκίνησε από ιατρικός επισκέπτης, για να τον κερδίσει το marketing, όπου και άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στο χώρο της ιατρικής διατροφής συνδυάζοντας ένα εξαιρετικό μείγμα ακεραιότητας, επιτυχίας και ανεξάντλητης δημιουργικότητας. Πάντα είχε μία διαφορετική ιδέα να προσθέσει στις συναντήσεις, πάντα έβρισκε τον τρόπο να εμπνεύσει και να καθοδηγήσει τους συνεργάτες του, πάντα διακρινόταν για την επιμονή και τη μεθοδικότητα, που προσέγγιζε τους στόχους.
Ποτέ κανείς μας δε θα ξεχάσει τις μοναδικές του παρουσιάσεις, που ετοίμαζε για ώρες ατελείωτες, το σθεναρό τρόπο, που υπερασπιζόταν τις απόψεις του, τη δυναμικότητα του χαρακτήρα, που δεν περνούσε απαρατήρητη, εντός και εκτός των εταιρικών τειχών, εντός και εκτός των συνόρων.
Ο Μανώλης όμως, κυρίως ήταν ένας άνθρωπος που χαιρόταν τη ζωή και ζούσε έντονα την κάθε στιγμή. Πάντα στο επίκεντρο, πάντα δίπλα σε όλους ανεξαιρέτως. Το πέρασμα σου από τη ζωή ήταν μία φωτεινή προσφορά σε όλους όσους είχαμε την την τύχη να σε γνωρίσουμε. Ο τόσο άδικος χαμός σου μας έχει στιγματίσει όλους παντοτινά.
Μανώλη, θα μείνεις για πάντα χαραγμένος βαθιά στη μνήμη μας».

Οι αντιδράσεις

Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας

Η στυγερή κι απάνθρωπη δολοφονία του Μανώλη πυροδότησε βίαια επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας και μονοπώλησε για αρκετές ημέρες τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων καθώς και τα δελτία ειδήσεων των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών. Οι αντιδράσεις μετά την δολοφονία του ήταν οξύτατες, και εκδηλώθηκαν με πορείες διαμαρτυρίας και συγκεντρώσεις, από Έλληνες εθνικιστές αλλά και από απλούς πολίτες του κέντρου των Αθηνών και όχι μόνο. Οι πολίτες των συνοικιών που ξενοκρατούνται δημιούργησαν ομάδες αυτοάμυνας για την προστασία τους αφού το κράτος, όχι μόνο φαντάζει ανίκανο να τους προστατέψει, αλλά αντιθέτως ενθαρρύνει, με την αδυναμία ή την ηθελημένη αδράνεια του, τους λαθραίους μετανάστες που διαβιούν παράνομα στην Ελλάδα.

Λίγο μετά τις 18:00 το απόγευμα της επόμενης ημέρας από τη δολοφονία, κάτοικοι της περιοχής και γείτονες του Μανώλη, αριστεροί, αριστεριστές, οι δήθεν αντιεξουσιαστές, μέλη Μ.Κ.Ο. [Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις]που υποστηρίζουν τα δικαιώματα των αλλοδαπών και εθνικιστές, ανένταχτοι και μέλη του κόμματος «Χρυσή Αυγή», συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Βικτωρίας. Ομάδα Αφγανών λαθρομεταναστών που διέρχονταν από τη συμβολή των οδών 3ης Σεπτεμβρίου και Ηπείρου, διαπληκτίστηκαν με κατοίκους που διαμαρτύρονταν για την παρουσία αλλοδαπών και τη γκετοποίηση στις γειτονιές τους. Στην οδό Αλίτσης αλλοδαποί συνεπλάκησαν με Έλληνες, ενώ Έλληνες πολίτες επιτέθηκαν σε διερχόμενους λαθρομετανάστες και πραγματοποίησαν έφοδο σε κτίριο όπου τελούσε υπό κατάληψη από αναρχικούς. Οι αστυνομικές δυνάμεις επενέβησαν για να διαλύσουν τους συγκεντρωμένους, χρησιμοποιώντας δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης ενώ προέβησαν σε συλλήψεις και προσαγωγές Ελλήνων πολιτών.

Στο πρόσωπο του Μανώλη, οι Έλληνες πολίτες οι οποίοι τόνιζαν ότι «...μέχρι τώρα φοβόμασταν να κυκλοφορήσουμε στο Κέντρο για να μην μας κλέψουν. Τώρα φοβόμαστε για να μην μας σκοτώσουν...», είδαν τον απλό, καθημερινό Έλληνα, είδαν τον εαυτό τους. Η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα, ο θυμός για την υπάρχουσα, τρισάθλια κατάσταση λόγω της εγκληματικότητας, κυρίευσαν τον απλό λαό και η αγανάκτηση ήταν έκδηλη, με την πολιτεία όπως πάντα να μένει άπραγη. Στο σημείο όπου έπεσε νεκρός οι Έλληνες που είχαν συρρεύσει από όλες τις περιοχές της Αθήνας, άφηναν λουλούδια ενώ είχαν τοποθετήσει και κυμάτιζε μια ελληνική σημαία.

Οι κάτοικοι έκαναν λόγο για «γκετοποίηση» του κέντρου της Αθήνας, ενώ δήλωσαν τρομοκρατημένοι και απηυδισμένοι από την δολοφονία που συγκίνησε το πανελλήνιο και διαμαρτυρήθηκαν για ελλιπή αστυνόμευση της περιοχής. Ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Αστυνομίας Θ. Κοκκαλάκης, τόνισε ότι καθημερινά περίπου 300 αστυνομικοί εκτελούν καθήκοντα αστυνομεύσεως στο ιστορικό και εμπορικό κέντρο, όμως η συμβολή τους είναι καθαρά συνδρομητική στο έργο του Δήμου Αθηναίων, που έχει και την κύρια ευθύνη αστυνομεύσεως και ασφάλειας της περιοχής.

Δηλώσεις περιοίκων [4]

Ο Ελευθέριος Ψύλλος, αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού, είπε ότι στις 5.15 το πρωί άκουσε κάποιον να φωνάζει και βγήκε στο μπαλκόνι του σπιτιού του που βρίσκεται πολύ κοντά στο σημείο. Είδε τρεις άντρες να τρέχουν στον δρόμο και συμπλήρωσε: «....Είδα το θύμα πεσμένο στο πεζοδρόμιο. Μετά από λίγο ήρθε και η γυναίκα του με την πεθερά του και τον είδαν σε αυτή την κατάσταση, μες στα αίματα. Είναι αδιανόητο αυτό που συνέβη! Το πρόβλημα είναι μόνιμο στην περιοχή...». Ο Κωνσταντίνος Γιαννίου, που διατηρεί φαρμακείο λίγα μέτρα πιο κάτω, μιλώντας σε αθηναϊκές εφημερίδες είπε ότι η Σιμόνα Βιρτζίλι «....Ερχόταν συχνά και ψώνιζε φάρμακα. Την τελευταία φορά ήρθε έχοντας μαζί της στο καροτσάκι και το μωράκι της. Φαινόταν χαρούμενη που θα έφερνε στον κόσμο και δεύτερο παιδί...». Ο Γιαννίου παρομοίασε το συμβάν με το μακελειό στου Ρέντη όπου είχαν χάσει τη ζωή τους οι δύο αστυνομικοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ.: «...Έχουν την ίδια βαρύτητα τα δύο περιστατικά, αν το σκεφτείτε! Είναι φριχτό αυτό που συνέβη! Αυτό συμβαίνει κάθε μέρα. Μέχρι τις 7.00 το πρωί δεν είναι να κυκλοφορεί κανείς. Από τη στιγμή που θα αντισταθείς, σε σκοτώνουν». Ο Αποστόλης Κανελλόπουλος, που κατοικεί στην περιοχή, προειδοποίησε ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση οι κάτοικοι θα πάρουν τον νόμο στα χέρια τους, ενώ ο Πέτρος Γαβαλάς δήλωσε: «....Από τις 11.00 το βράδυ δεν μπορείς να βγεις από το σπίτι γιατί υπάρχει φόβος να σου επιτεθούν. ...{....}... Αυτό όμως που έγινε ...{...}... δεν έχει προηγούμενο. Δεν το χωράει το μυαλό του ανθρώπου!».

Δηλώσεις της οικογένειας

Η Σιμόνα Βιρτζίλι, η δεύτερη σύζυγος του Μανώλη, που εργάζεται ως πνευμονολόγος-εντατικολόγος σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, τον πρώτο καιρό μετά τη στυγερή δολοφονία του συζύγου της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αθήνα και να εγκατασταθεί στον Πύργο την πρωτεύουσα του νομού Ηλείας, όπου γεννήθηκε η ίδια και διατηρεί φαρμακείο η μητέρα της, Τριανταφυλλιά [Λένα] Νικολοπούλου-Βιρτζίλι. Η Σιμόνα με την πάροδο του χρόνου, επέστρεψε στην Αθήνα, όμως άλλαξε γειτονιά κι έφυγε από το ανασφαλές Αθηναϊκό Κέντρο, όπου «...οι Έλληνες έφτασαν να αισθάνονται ως μειονότητα..», όπως είπε σε δηλώσεις της. Το Μάιο του 2015, η Ανδριάνα Καντάρη, η δεύτερη κόρη από τον πρώτο γάμο του Μανώλη δήλωσε: «Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια, αλλά τα συναισθήματα παραμένουν ίδια. Η θλίψη είναι μεγάλη και οι αναμνήσεις πολλές. Προσπαθώ να μην σκέφτομαι το συμβάν, αλλά το ποσό χαμογελαστός ήταν πάντα και αυτό απαλύνει τον πόνο. Αυτή η εμπειρία όπως και για κάθε άνθρωπο είναι αβάσταχτη. ...{...}... οι άστοχες δηλώσεις για μετανάστες που «λιάζονται» θα ήταν καλυτερα να λείπουν και να δουν με τη σοβαρότητα που αρμόζει, το μεταναστευτικό θέμα...».

Η βάπτιση της Εμμανουέλας Καντάρη

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2011, πεντέμισι μήνες μετά την άγρια δολοφονία του πατέρα της που δεν πρόλαβε να γνωρίσει, βαπτίστηκε η κόρη του Μανώλη Καντάρη στην οποία δόθηκε το όνομα Εμμανουέλα στη μνήμη του. Η βάπτιση της τελέστηκε από τον ιερέα Παναγιώτη Αθανασόπουλο, στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου στο Κατάκολο του νομού Ηλείας.

Παρόντες στη βάφτιση ήταν ελάχιστοι συγγενείς και στενοί φίλοι της οικογένειας, ενώ ανάδοχος της μικρής ήταν ένας γιατρός, συνάδελφος της μητέρας της στο νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν». Παρούσες ήταν και οι δυο κόρες του Μανώλη Καντάρη από τον πρώτο του γάμο, η 19χρονη Ανδριάνα, φοιτήτρια του Παντείου, και η 17χρονη Σισίλια, οι οποίες μαζί με το δίχρονο αγοράκι της Σιμόνας, παρακολουθούσαν τον ανάδοχο να βάζει λάδι στην αδελφή τους.

Η δίκη των δολοφόνων

Σε πρώτο βαθμό

Στις αρχές του Αυγούστου του 2012, ο ένας από τους δύο Αφγανούς δράστες, ο οποίος κρατούνταν στις φυλακές Τρικάλων, φέρεται να υπέστη δηλητηρίαση όταν έφαγε καρπούζι εμποτισμένο με χλωρίνη και μεταφέρθηκε για νοσηλεία στην Παθολογική κλινική του Γενικού νοσοκομείου Τρικάλων. Υπάλληλοι του υπουργείου Δικαιοσύνης υποστήριζαν ότι «...σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στο κελί του Αφγανού, ...{...}... βρέθηκαν μεγάλες ποσότητες αυτοσχέδιου τσίπουρου. Ο 27χρονος είχε καταναλώσει μεγάλες ποσότητες και ήταν σε κακή κατάσταση. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Τρικάλων, υπεβλήθη σε πλύση στομάχου, και έλαβε εξιτήριο την Δευτέρα το πρωί με την γνωμάτευση ότι είχε καταναλώσει μεγάλες ποσότητες αλκοόλ. Εξάλλου η χλωρίνη έχει πολύ δυνατή οσμή και θα την αντιλαμβανόταν. Επιπλέον στο κελί του δεν είχε κανείς άλλος πρόσβαση, πέρα από τους δύο ομοεθνείς συγκρατούμενούς του...».

Στη δίκη τους οι κατηγορούμενοι δεν έδειξαν ίχνος μεταμέλειας, παρακολούθησαν απαθείς τη διαδικασία, ενώ στις απολογίες τους έριξαν όλη την ευθύνη στον τρίτο δράστη, έναν Πακιστανό ο οποίος παραμένει ασύλληπτος. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2012, εκδόθηκε η απόφαση στη δίκη των δολοφόνων του Κάνταρη, που έγινε στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών. Οι δύο Αφγανοί καταδικάστηκαν σε ισόβια και 23 χρόνια κάθειρξη ο καθένας, ενώ το δικαστήριο επέβαλε στον Πακιστανό κατηγορούμενο, ο οποίος φυγοδικεί, ποινή καθείρξεως τεσσάρων ετών, για κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος. Μετά την ανακοίνωση της αποφάσεως, συγγενείς του Μανώλη ξέσπασαν, φωνάζοντας «φονιάδες» στους δυο κατηγορούμενους την ώρα που μεταφέρονταν στις φυλακές Κορυδαλλού.

Αναβολή εκδικάσεως της εφέσεως

Η δίκη τους σε δεύτερο βαθμό, μετά την έφεση που άσκησαν οι συνήγοροι υπερασπίσεως τους είχε προσδιοριστεί για τη Δευτέρα 12 Μαΐου 2014, τρία χρόνια και δύο ημέρες μετά την απάνθρωπη δολοφονία, όμως δεν ξεκίνησε, καθώς απουσίαζε ο διερμηνέας που διόρισε το δικαστήριο και έτσι αναβλήθηκε για τις 5 Ιουνίου του 2015. Στις 6 Ιουνίου 2015, η δίκη πήρε νέα αναβολή για τις 18 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου, καθώς ο ένας από τους δύο δολοφόνους, αρνήθηκε τον αυτεπάγγελτο διορισμό δικηγόρου από το δικαστήριο και ζήτησε δικηγόρο δικής του επιλογής.

Η θέση της οικογένειας Κάνταρη

Σε δηλώσεις της η σύζυγος του Καντάρη εξέφρασε τη δυσαρέσκεια της και είπε: «...Εξαιρετικά δύσκολη η σημερινή ημέρα. Πήραμε αυτή την αναβολή λόγω του ότι ο ένας κατηγορούμενος ζήτησε να διορίσει δικό του δικηγόρο. Είναι λίγο παράξενο, γιατί ζητήθηκε τελευταία στιγμή. Εφόσον, όμως, η Πολιτεία παρέχει αυτό το δικαίωμα στον κατηγορούμενο θα κάνουμε κι εμείς υπομονή.....». Παράλληλα, απηύθυνε έκκληση στην Ελληνική Δικαιοσύνη λέγοντας: «....Του χρόνου το ένα παιδί μου θα πάει στο Δημοτικό. Και θα καταλαβαίνει. Θέλω να κλείσει γρήγορα αυτή η υπόθεση...» [5].

Η Σιμόνα Βιρτζίλι που μεγαλώνει μόνη της δύο κορίτσια, πεντέμισι και τεσσάρων ετών το 2015, δεν έχει λάβει την παραμικρή βοήθεια από την Ελληνική πολιτεία. Η ίδια περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει: «...Κάποια πράγματα με την πάροδο του χρόνου μπαίνουν αναγκαστικά σε μία σειρά. Η καθημερινότητα, δηλαδή, κι η ρουτίνα μπορώ να πω οτι έχουν μπει σε μια σειρά. Όμως, η καθημερινότητα αυτή έχει ένα πολύ μεγάλο κόστος, γιατί είμαστε μονογονεϊκή οικογένεια και βρίσκομαι μόνη μου να πρέπει να αντιμετωπίσω όλες τις υποχρεώσεις δύο ανηλίκων παιδιών....». Την ίδια ώρα ο Σωκράτης Μαρινάκος, δικηγόρος της οικογένειας του Μανώλη Καντάρη, δήλωσε: «....εκκωφαντικά απούσα μέχρι σήμερα είναι η Πολιτεία. Κανένας ιθύνων της Πολιτείας μέχρι σήμερα δεν έχει σταθεί ούτε ηθικά, ούτε υλικά δίπλα της».

Εκδίκαση της εφέσεως

Αντιδράσεις-Σκηνές βίας

Η έφεση των δύο Αφγανών εκδικάστηκε στις 18 Δεκεμβρίου του 2015. Στην απολογία τους οι κατηγορούμενοι δήλωσαν αθώοι και τόνισαν ότι τη δολοφονία διέπραξε ο Πακιστανός που διαφεύγει τη σύλληψη, όμως ο Εισαγγελέας ζήτησε την ενοχή τους σύμφωνα με το κατηγορητήριο, για τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και της ληστείας. Ο εισαγγελέας Παναγιώτης Μπρακουμάτσος έκανε μνεία στις αντιφατικές εκδοχές για τη δολοφονία που έχουν δώσει οι κατηγορούμενοι, όμως απροσδόκητα πρότεινε να αναγνωριστεί στον ένα εκ των δυο κατηγορουμένων το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας.

Η ετυμηγορία του δικαστηρίου ανακοινώθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2016. Σύμφωνα με την απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου, οι δύο Αφγανοί καταδικάστηκαν ομόφωνα σε ποινή ισόβιας καθείρξεως, 23 ετών και χρηματικό πρόστιμο 1.000 ευρώ, ενώ οι ένορκοι απέρριψαν την εισαγγελική πρόταση και δεν τους αναγνώρισαν κανένα ελαφρυντικό. Οι δύο Αφγανοί καταδικάστηκαν κατά συναυτουργία για τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως, της ληστείας, της παράνομης οπλοφορίας, οπλοχρησίας και οπλοκατοχής [6].

Ο δικηγόρος της οικογένειας Καντάρη, ο Σωκράτης Μαρινάκος, σε δήλωσή του εξέφρασε την ικανοποίηση τους για την απόφαση, ωστόσο σημείωσε ότι δε αλλάξει το γεγονός ότι η ημερομηνία γεννήσεως της Εμμανουέλας, της κόρης του Μανώλη, θα είναι ίδια με την ημερομηνία θανάτου του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές

  1. [Η πρώην σύζυγος του Μανώλη Καντάρη δήλωσε «.... Είναι πολύ δύσκολες ώρες για μας, έχουμε δύο παιδιά μαζί. Ήταν πάρα πολύ καλός άνθρωπος, ήταν το στήριγμά μας. ...{...}... Την σύζυγό του, τη Σιμόνα, δεν τη γνώριζα. Μαζί του είχα άριστες σχέσεις. Και τα παιδιά. Είμαστε όλοι σε άσχημη κατάσταση..».]
  2. [Ο Γιάννης Καντάρης που διατηρεί το profile «Μανώλης Καντάρης, το γελαστό παιδί» σε γνωστό μέσο κοινωνικής δικτυώσεως, ανάρτησε στις 26 Μαΐου 2011, το ακόλουθο απόσπασμα από εγγραφή της 18ης Μαρτίου 1919, στο ημερολόγιο του Ίωνα Δραγούμη: «...Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος...».]
  3. [«Φαρμακευτικό Marketing», Απρίλιος-Ιούνιος 2011, τεύχος 34, σελίδα 5.]
  4. "Σφάξανε το παιδάκι μου..." Εφημερίδα «Espresso», Τρίτη 10 Μαΐου 2011.
  5. Κραυγή απελπισίας από την γυναίκα του Μανώλη Καντάρη που τον έσφαξαν δύο Αφγανοί στην μέση του δρόμου. iefimerida.gr
  6. Ισόβια στους δολοφόνους του Μανώλη Καντάρη amna.gr