Πρότυπο:Featured

Από Metapedia

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Metabar yellow.jpg
Παναγιώτης Σκαλούμπακας - Εις μνήμην
O Παναγιώτης Σκαλούμπακας, Έλληνας εθνικιστής, υποστηρικτής του θεσμού της Βασιλείας και πολέμιος του κομμουνισμού, ανώτατος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού με το βαθμό του Υποστρατήγου, εθνικός αγωνιστής και ήρωας των πολεμικών αναμετρήσεων του Ελληνικού έθνους στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και στη διάρκεια του συμμοριτοπολέμου, γεννήθηκε το 1918 στο χωριό Επισκοπή της τότε επαρχίας Τεγέας στο νομό Τριπόλεως της Πελοποννήσου και απεβίωσε στις 5 Ιανουαρίου 2010 στην Λάρισα, τόπο καταγωγής της συζύγου του, όπου κατοικούσε μετά την αποστρατεία του.

Τον Μάρτιο του 1954 παντρεύτηκαν με την Αλτάνη Παπαλέξη, η οποία κατάγονταν από τη Λάρισα, και από το γάμο τους απέκτησε δύο γιους, τον Χρήστο Σκαλούμπακα, Χημικό Μηχανικό του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, και τον Αθανάσιο Σκαλούμπακα, Ιατρό, καθώς και τέσσερα εγγόνια, τον Παναγιώτη, την Αλτάνη και τον Νικόλαο παιδιά του γιου του Χρήστου και τον Παναγιώτη, παιδί του γιου του Αθανάσιου.

Ο Παναγιώτης, που κατάγονταν από πολυμελή οικογένεια αγροτών και κτηνοτρόφων με Βενιζελικές καταβολές και τα μέλη της υπήρξαν οπαδοί του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, είχε τέσσερα ακόμη αδέλφια, όλα αγόρια, τρία μεγαλύτερα και ένα μικρότερο από τον ίδιο. Ανάδοχος του ήταν ο στρατιωτικός Ιωάννης Τσαρούχης. Ο Παναγιώτης παρακολούθησε τα μαθήματα της Βασικής και Μέσης εκπαιδεύσεως στη γενέτειρα του και την Τρίπολη και στη συνέχεια εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Το 1935, στο Δημοψήφισμα για το Πολιτειακό ζήτημα τάχθηκε υπέρ της Αβασιλεύτου Δημοκρατίας. Το 1938 αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων, με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού και το 1939 ολοκλήρωσε τα μαθήματα της Σχολής Εφαρμογής Πεζικού. Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό και τον Ελληνογερμανικό πόλεμο του 1940, στη διάρκεια των οποίων προτάθηκε για προαγωγή επ' ανδραγαθία, καθώς κινδύνευσε να χάσει ένα πόδι του από κρυοπαγήματα, όμως τελικά τιμήθηκε με Χρυσούν Αριστείο Ανδρείας.

Μετά την κατάρρευση του Μετώπου και την σύναψη ανακωχής, αντί να επιστρέψει στη γενέτειρα του, κατέφυγε, μέσω Αγράφων και Καρδίτσης, στην περιοχή του Βόλου απ' όπου προσπάθησε, μάταια, να διαφύγει στη Μέση Ανατολή και επέστρεψε στο χωριό του περίπου ένα χρόνο μετά τη λήξη των εχθροπραξιών, όταν οι οικείοι του τον θεωρούσαν ήδη νεκρό και ετοίμαζαν το μνημόσυνο του. Στη διάρκεια της κατοχής μετακινήθηκε στην Αθήνα, όπου ζούσαν ήδη δύο από τα αδέλφια του, προκειμένου να εργαστεί, ενώ ήρθε σε επαφή και εντάχθηκε στην Εθνική οργάνωση αντιστάσεως «Ε.Κ.Κ.Α.» [Εθνική Και Κοινωνική Απελευθέρωσις], του συνταγματάρχου Δημητρίου Ψαρρού. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος από τον τριπλή κατοχή, εντάχθηκε στον υπό ανασυγκρότηση Ελληνικό στρατό και τέθηκε στη διάθεση του Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλου, του στρατιωτικού εκπροσώπου της εξόριστης Ελληνικής Κυβερνήσεως, ο οποίος του ανέθεσε καθήκοντα Φρουράρχου του Υπουργείου Γεωργίας. Το Δεκέμβριο του 1944 συμμετείχε στις μάχες εναντίον των κομμουνιστών στην Αθήνα και πολέμησε στη Μάχη της Σχολής Ευελπίδων καθώς και στη μάχη στα Παλαιά Ανάκτορα. Στη συνέχεια μετατέθηκε στα Τάγματα της Εθνοφυλακής που είχαν αρχίσει να δημιουργούνται, ενώ το 1946 μετατέθηκε στο 519ο Τάγμα στη Θεσσαλονίκη.

Διαβάστε το λήμμα για τον Στρατηγό Παναγιώτη Σκαλούμπακα....

Επεξεργασία | Αρχείο