Δημήτριος Σβολόπουλος

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Δημήτρης [Μιμίκος] Σβολόπουλος, Έλληνας δημοσιογράφος, γεννήθηκε το 1899 στην Καλαμάτα και πέθανε [1] στις 10 Δεκεμβρίου 1978 στην Αθήνα. Η κηδεία και η ταφή του έγινε τη Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου στο Α' νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα, [Σάσα], Σκαλιέρη, κόρη του Κλεάνθη Σκαλιέρη, τραπεζίτη στην Κωνσταντινούπολη, και γιος τους είναι ο ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Σβολόπουλος που γεννήθηκε το 1938, ο οποίος μετά το διαζύγιο των γονέων του, μεγάλωσε υπό την εποπτεία της μητέρας του.

Δημ. Σβολόπουλος

Βιογραφία

Πατέρας του ήταν ο Κωνσταντίνος Σβολόπουλος. Παρακολούθησε τα μαθήματα της Δημοτικής και Μέσης εκπαιδεύσεως στη γενέτειρα του και στη συνέχει φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όμως στράφηκε στη δημοσιογραφία, με την οποία ασχολήθηκε επαγγελματικά από νεαρή ηλικία. Διατέλεσε συντάκτης, αρχισυντάκτης και διευθυντής και συνεργάστηκε με τις εφημερίδες «Βραδυνή», «Εθνικός Κήρυκας», «Ημερησία» και «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης, ενώ ήταν διευθυντής στο περιοδικό «Χρονικά» του Θεολόγου Νικολούδη. Ήταν υποστηρικτής και φίλος του Ιωάννη Μεταξά και ανέλαβε διευθυντής της Ραδιοφωνίας κατά τη διάρκεια του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου και ως την είσοδο των Γερμανών. Το 1940 εξέδωσε την πολεμική εφημερίδα «Νίκη».

Ως Γενικός Διευθυντής του Γραφείου Τύπου και Διαφωτίσεως, την παραμονή της εισόδου των Γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα στις 26 Απριλίου 1941 στις 11 το βράδυ, συγκάλεσε σύσκεψη με τους προϊσταμένους των υπηρεσιών και τους εναπομείναντες στις θέσεις τους υπαλλήλους, και τους είπε, «...Σας εκάλεσα την στιγμή αυτή, που ούτε Κυβέρνησις, ούτε Διοικητικές Αρχές υπάρχουν, για να σας πω δυό τελευταία λόγια: Η Πρωτεύουσα σε λίγες ώρες καταλαμβάνεται από τους εισβολείς, αλλ᾽ αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει κι εμείς να εγκαταλείψουμε πρόωρα τις επάλξεις. Ο Σταθμός πρέπει να λειτουργήση έως την τελευταία στιγμή. Η Πατρίδα μας έχει ακόμη ανάγκη από τις υπηρεσίες μας....». Ο Σβολόπουλος ήταν ο συντάκτης [2] [3], του τελευταίου ανακοινωθέντος [4] που εκφωνήθηκε στις 27 Απριλίου 1941 από το Ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών, πριν την κατάληψη του από τις Γερμανικές δυνάμεις, ενώ με δική του φροντίδα και ευθύνη το σήμα του σταθμού, ο «τσομπανάκος» με τα κουδουνάκια, παραδόθηκε στον υφυπουργό Θεολόγο Νικολούδη, τότε επικεφαλής του υφυπουργείου Τύπου [5] και με τη μεσολάβηση του Σιμόπουλου, Έλληνα πρέσβη στο Λονδίνο, φυλάχθηκε στο B.B.C. και μετά τον πόλεμο, επεστράφη στην Ελλάδα.

Στη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδος από τις δυνάμεις του Άξονα, Γερμανία, Ιταλία και Βουλγαρία, συνεργάστηκε με τον παράνομο τύπο. Το 1942 κατηγορήθηκε από τον Ιωάννη Βουλπιώτη, ότι ήταν ο βασικός υπεύθυνος για την αδράνεια που παρατηρήθηκε και την ολιγωρία που επέδειξε, ώστε τα μηχανήματα που είχαν έλθει το 1939 από τη Γερμανία, να παραμείνουν εγκιβωτισμένα στο Τελωνείο. Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από τις 26 Φεβρουαρίου 1948, διατέλεσε εκ νέου διευθυντής [6] του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας, [Ε.Ι.Ρ.] αντικαθιστώντας τον Παναγιώτη Σιφναίο και παράλληλα, έγραφε και παρουσίαζε με εθνικό πάθος, την καθημερινή εκπομπή «Η Ώρα της Βορείου Ελλάδος», με υπότιτλο, «Σας ομιλούν οι από τριών χιλιάδων ετών Έλληνες της Μακεδονίας, της Θράκης και της Ηπείρου», από τη συχνότητα του Ραδιοφωνικού σταθμού Αθηνών. Εξέδωσε ένα τεύχος 68 σελίδων με τίτλο «Η Ελληνική Ραδιοφωνία– 1947–1948. Ένας απολογισμός» έκδοση του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας. Στη δεύτερη περίοδο της θητείας του, που συνέπεσε με την κομμουνιστική εξέγερση στην Ελλάδα, έδειξε έντονο εθνικιστικό πνεύμα και αντιμετώπισε μαχητικά τους Σλαβοκίνητους κομμουνιστές αντάρτες, γεγονός που τον μετέτρεψε σε στόχο δολοφονικής απόπειρας [7] τον Αύγουστο του 1949, από κομμουνιστές αντάρτες. Το 1950 παραιτήθηκε από τη θέση του Διευθυντή της Ραδιοφωνίας.

Συγγραφικό έργο

Έγραψε και κυκλοφόρησε

  • «Ο πόλεμος των Ελλήνων 1940-1941: Ημέρα με την ημέραν» το 1945, εκδόσεις «Πυρσός»,
«Ο πόλεμος κατά της Ιταλικής εισβολής 28 Οκτωβρίου 1940-25 Ιανουαρίου 1941», τόμος Α,
«Το Έπος των Οχυρών και η νίκη του Μαρτίου», τόμος Β,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές

  1. Απέθανε και κηδεύτηκε ο δημοσιογράφος Δημήτριος Σβολόπουλος Εφημερίδα «Μακεδονία», Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 1978
  2. Προσωπικά δεδομένα! Εφημερίδα «Αγγελιοφόρος», 26 Αυγούστου 2011
  3. «Τα τελευταία συνθήματα...» Επιστολές αναγνωστών, Εφημερίδα «Η Καθημερινή» 9 Ιουνίου 2010
  4. [«...Προσοχή! Προσοχή! Η Πρωτεύουσα περιέρχεται εις χείρας των κατακτητών. Επάνω εις τον Ιερόν Βράχον της Ακροπόλεως δεν κυματίζει πλέον υπερήφανος και μόνη η Γαλανόλευκος. Παραπλεύρως της εστήθη το λάβαρον της Βίας. Ο φρουρός της Σημαίας μας, διαταχθείς να την υποστείλη, δια ν᾽ ανυψωθή η γερμανική, ηυτοκτόνησε ριφθείς εις το κενόν από του σημείου, όπου ευρίσκετο η Γαλανόλευκος, η οποία ούτω δεν υπεστάλη ουδ᾽ επί στιγμήν. Ζήτω η Ελλάς!....Μετ᾽ ολίγον δεν θ᾽ ακούεται πλέον η φωνή μας από τον Σταθμόν, διότι έρχονται να τον καταλάβουν. Θάρρος, αδέλφια! Η Ελλάς δεν θα πεθάνη! Η νίκη θάναι δική μας!».] Ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών, 27 Απριλίου 1941, ώρα 09:10
  5. Το υφυπουργείο Τύπου ιδρύθηκε με τον αναγκαστικό νόμο 23, με επικεφαλής τον Θεολόγο Νικολούδη Εφημερίδα «Το Βήμα», 29 Οκτωβρίου 2010
  6. Συλλογή ΘΕΑΤΡΟ στο ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ Φωτογραφικό αρχείο ΕΡΤ
  7. [Ανακοίνωση της Γενικής Ασφαλείας Αθηνών στις 29 Αυγούστου 1949, περί συλλήψεως μελών σπείρας δια την δολοφονία του Γενικού Διευθυντού της Ραδιοφωνίας Δημητρίου Σβολόπουλου]