Άγγελος Νικολ. Τσάκαλος

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Άγγελος Τσάκαλος Έλληνας εθνικιστής κατώτερος αξιωματικός της Χωροφυλακής με το βαθμό του Ανθυπαστυνόμου ε.α., εξάδελφος του του στρατηγού της Ε.Β.Χ. Κωνσταντίνος Μήτσου, γνωστού από την υπόθεση Λαμπράκη, γεννήθηκε το 1909 στο χωριό Πριάντσα ή Πριάντζα που σήμερα ονομάζεται Τρίκλινο Βάλτου στο νομό Αιτωλοακαρανίας και πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 1967 στην Αθήνα από λευχαιμία. Η νεκρώσιμη ακολουθία του τελέστηκε στον Ιερό Ναό της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής στο Αγρίνιο και τάφηκε σε οικογενειακό τάφο στο κοιμητήριο της πόλεως.

Το 1952 παντρεύτηκε με την Γιαννούλα Κωνσταντίνου Καρυώτη από το Τρίκλινο και από το γάμο τους γεννήθηκαν τρία παιδιά, δύο αγόρια, ο Γιώργος, [2 Ιουνίου 1954-5 Σεπτεμβρίου 1995], ο Νικόλαος και η Αργυρώ.

Άγγελος Τσάκαλος

Βιογραφία

Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Τσάκαλος και μητέρα του η Αργυρώ Μπίνα, των οποίων ήταν το τρίτο παιδί, και αδέλφια του ήταν [με ηλικιακή σειρά], ο Ταξιάρχης, ο Ιωάννης, ο Σεραφείμ και η Ελένη, σύζυγος Παναγιώτη Φασιανού. Ο Άγγελος παρακολούθησε τα μαθήματα του δημοτικού σχολείου στη γενέτειρα του και το 1929 σε ηλικία 20 ετών, κατατάχθηκε στις τάξεις της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής. Υπηρέτησε σε Τμήματα και Σταθμούς του σώματος στους νομούς Αττικής, Αιτωλοακαρνανίας, [στην τότε Επαρχία Ναυπακτίας στα χωριά Λιμνίστα και Άνω Χώρα] και Αχαΐας. Με την διάσπαση του Μετώπου και την κατάληψη της Ελλάδος από τις δυνάμεις του Άξονα κι όταν τα Γερμανικά στρατεύματα κατέλαβαν την Ελλάδα, υπηρετούσε σε αστυνομικό σταθμό του νομού Αττικής, από όπου επέστρεψε στη γενέτειρα του. Στις 2 Δεκεμβρίου 1942 κατατάχθηκε στις ένοπλες ομάδες του αρχηγείου Βάλτου του Ε.Δ.Ε.Σ., της οργανώσεως του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα και πήρε μέρος στις μάχες στη Δυτική Στερεά Ελλάδα, όπου πολέμησε κατά των κατακτητών και των δυνάμεων των κομμουνιστών ανταρτών.

Πολεμική δράση

Άγγελος Τσάκαλος

Εθνική αντίσταση

Μάχες κατά των Ιταλών

Ο Τσάκαλος ως μέλος του Ε.Δ.Ε.Σ. Βάλτου πήρε μέρος στις μάχες κατά των Ιταλών:

  • στη Γέφυρα του Αχελώου, κοντά στο Αγρίνιο, από τις 4 έως τις 7 Ιουλίου 1943,
  • στο Μακρυνόρος, μάχη κατά της μεραρχίας «Brenero» στην Εθνική Οδό Αμφιλοχίας-Άρτας, από τις 12 έως τις 23 Ιουλίου 1943, υπό τις διαταγές του Στυλιανού Χούτα.

Μάχες κατά των Γερμανών

Στο διάστημα των μηνών Αύγουστος έως και Σεπτέμβριος του 1943, ο Τσάκαλος πήρε μέρος σε μάχες κατά των Γερμανικών στρατευμάτων στην περιοχή Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, ενώ τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, πολέμησε εναντίον των Γερμανών στις περιοχές του νομού Άρτας, στη Σκουλικαριά, στο Γαύροβο, στη Μεγαλόχαρη, στο Βουλγαρέλι και στην Τετρακώμη.

Στις συγκρούσεις που ακολούθησαν μεταξύ των ένοπλων αντιστασιακών οργανώσεων, το αρχηγείο Βάλτου του Ε.Δ.Ε.Σ. διαλύθηκε και στη συνέχεια ο Άγγελος κατατάχθηκε στα ένοπλα τμήματα της μεραρχίας του Ε.Δ.Ε.Σ. Σουλίου στο νομό Ιωαννίνων, από τις τάξεις της οποίας από τις αρχές του Ιανουαρίου 1944 μέχρι τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, πήρε μέρος σε αλλεπάλληλες μάχες με τα Γερμανικά στρατεύματα, στις περιοχές Θεσπρωτικού, Καντζάς, Φιλιππιάδος, Λούρου και σε διάφορες περιοχές του νομού Ιωαννίνων.

Μετά την απελευθέρωση

Ο Τσάκαλος ακολούθησε τα στρατεύματα του Ε.Δ.Ε.Σ. στη σύμπτυξή τους στην Κέρκυρα. Τον Φεβρουάριο του 1945, με την ανασύσταση της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής παρουσιάστηκε στο Αρχηγείο του σώματος στην Αθήνα κι έκτοτε υπηρέτησε συνεχώς έως την 31 Δεκεμβρίου 1954, την ημέρα που συνταξιοδοτήθηκε. Μετά την αποστρατεία του εργάστηκε για την ανέγερση του φράγματος στη λίμνη των Κρεμαστών, μέχρι την αποπεράτωσή του, ως υπάλληλος της Τεχνικής κατασκευαστικής εταιρείας. Οι κακουχίες των χρόνων της κατοχής, έφθειραν σταδιακά όμως σοβαρά την υγεία του και το 1966 εμφάνισε μη αναστρέψιμα συμπτώματα λευχαιμίας. Νοσηλεύτηκε για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε νοσοκομεία της Αθήνας, όπου και πέθανε στη διάρκεια της νοσηλείας του στην κλινική «Παπαδημητρίου».

Διαβάστε τα λήμματα