Άρης Πουλιανός

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Άρης Πουλιανός, Έλληνας κορυφαίος διδάκτορας ανθρωπολογίας και πρόεδρος της ανθρωπολογικής Εταιρείας, γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1924 στον Έυδηλο της Ικαρίας. Είναι παντρεμένος από το 1955, με τη γιατρό μαιευτήρα-χειρουργό, Δάφνη Μότσιου-Πουλιανού και έχουν αποκτήσει ένα γιο, τον επίσης διδάκτορα-ανθρωπολόγο Νικόλαο Πουλιανό.

Άρης Πουλιανός

Βιογραφία

Την περίοδο 1942-3 πολέμησε τους Γερμανοϊταλούς μέσα από τις τάξεις του Ε.Λ.Α.Σ. και το 1948-9 πολέμησε ως αντάρτης με τον ονομαζόμενο «Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας». Με την οπισθοχώρηση των δυνάμεων των κομμουνιστών ανταρτών βρέθηκε αρχικά στη Νάουσα και αργότερα πρόσφυγας στην Αλβανία, τη Ρωσία και στο Ουζμπεκιστάν. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1965 και πρωτομπήκε στο Σπήλαιο Πετραλώνων στις 7 Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου. Στη διάρκεια του στρατιωτικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967, εξορίστηκε στην Πάρο και τη Λέρο, προκαλώντας κατακλυσμό επιστολών και θύελλα αντιδράσεων από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα και αποφυλακίστηκε ύστερα από πεντέμισι μήνες. Είναι ο ιδρυτής της πρώτης Βιολογικής έδρας σε Ελληνικό Πανεπιστήμιο, έδρας Ανθρωπολογίας, της Ανθρωπολογικής Εταιρείας Ελλάδος το 1971 και το 1975 της Υπηρεσίας Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας του Υπουργείου Πολιτισμού, ενώ με δικά του έξοδα ίδρυσε το Ανθρωπολογικό Μουσείο Πετραλώνων. Στις 4 Απριλίου του 2011 με την παρουσία δικαστικού επιμελητή, 50 αστυνομικοί εφαρμόζοντας απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, τον εκδίωξαν από το Σπήλαιο Πετραλώνων.

Σπουδές

Σπούδασε Βιολογία στις Η.Π.Α., στο Queen's College, Ν.Υ.και πήρε το πρώτο πτυχίο της Βιολογίας από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, ενώ σπούδασε Ανθρωπολογία στην τέως Σοβιετική Ένωση. Του απονεμήθηκε το 1961, ο τίτλος του Διδάκτορα (Ph.D.) από το Πανεπιστήμιο της Μόσχας για τη διατριβή του «H Προέλευση των Ελλήνων». Στη συνέχεια εργάστηκε ως το 1965, στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και ως διευθυντής του τμήματος της φυλετικής του Ινστιτούτου Ανθρωπολογίας και Εθνολογίας της Ακαδημίας Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης, όπου και διακρίθηκε για τη δουλειά του και διατέλεσε αρχηγός ανθρωπολογικών αποστολών στη Ρωσία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία, Αρμενία-Καύκασο, Καζακστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν

Επαναπατρισμός

Στις 2 Απριλίου του 1962 ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής τον προσκάλεσε, μέσω του καθηγητή Μαλτέζου, να επιστρέψει στην Ελλάδα και να ιδρύσει έδρα ανθρωπολογίας. Το 1965 η κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου τον τοποθέτησε μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Πατρών, έγινε αντιπρόεδρος της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας και συνέχισε με ανθρωπολογικές μελέτες στην Κρήτη, το Αιγαίο, το Ιόνιο, την Πίνδο, τη Θράκη και τη Μακεδονία, όσο και στο εξωτερικό στο Αϊνού της Ιαπωνίας και στην περιοχή των Βάσκων της Ισπανίας, ρίχνοντας φως στην καταγωγή των λαών της Ευρώπης.

Το 1968 εκλέγεται Αντιπρόεδρος του 8ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Ανθρωπολογίας στο Τόκιο. Το 1971 ιδρύει την Ανθρωπολογική Εταιρεία Ελλάδος και το 1977 την Υπηρεσία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας του Υπουργείου Πολιτισμού. Το 1979 εκλέγεται στην Πράγα της τότε Τσεχοσλοβακίας, πρόεδρος του 3ου Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Ανθρωπολογίας, το οποίο πραγματοποίησε τις εργασίες του στο Ανθρωπολογικό Μουσείο Πετραλώνων Χαλκιδικής το 1982. Επί 10ετίες διετέλεσε μέλος του Μονίμου Διεθνούς Συμβουλίου Ανθρωπολογικών και Εθνολογικών Επιστημών της UNESCO, μέλος της Ανθρωπολογικής Εταιρείας των Παρισίων και από το 1987 είναι ενεργό μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Νέας Υόρκης.

Ανθρωπολογικές ανακαλύψεις

Ανακάλυψε ίχνη φωτιάς ηλικίας ενός εκατομμυρίου εκατό χιλιάδων χρόνων και μια πλήρη σειρά από δεξιόχειρα εργαλεία, ενώ οι έρευνές του για τη χρονολόγηση του Αρχανθρώπου των Πετραλώνων, απέδειξαν ότι στα Πετράλωνα στη Χαλκιδική, έζησε επτακόσιες σαράντα χιλιάδες χρόνια, άνθρωπος με νου, σκέψη, λόγο, καταμερισμό εργασίας και πολιτισμό. Ασχολείται επίσης με τις παλαιοανθρωπολογικές ανασκαφές της ανοικτής θέσης Τρίλλιας Χαλκιδικής καθώς και του προϊστορικού ελέφαντα του Περδίκκα Πτολεμαΐδας.

Συγγραφικό έργο

Έχει εκδώσει 5 ανθρωπολογικά βιβλία, 13 τόμους του επιστημονικού περιοδικού «Άνθρωπος» και περισσότερες από 150 εργασίες, δημοσιευμένες σε διεθνή και ελληνικά περιοδικά. Στο έργο του

  • «Η καταγωγή των Ελλήνων»,

αντικρούει τις απόψεις του Γιάκομπ Φαλμεράιερ και υποστηρίζει ότι οι σημερινοί Έλληνες, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, κατάγονται από ελλαδικά φύλα, που κατοικούσαν στον ελληνικό χώρο από τη νεολιθική εποχή. Έχει συμμετάσχει σε πάνω από 40 επιστημονικά συνέδρια ανά τον κόσμο, ανακοινώνοντας τις ανακαλύψεις και τα ανθρωπολογικά συμπεράσματά του. Τον Αύγουστο του 2006 εξέδωσε τη βιογραφία του, με τίτλο

  • «Ανατροπές, από τη ζωή και το έργο του», σε 575 σελίδες, με 226 φωτογραφίες, 55 από τις οποίες είναι έγχρωμες.

Σπήλαιο Πετραλώνων

Το 1959, ο βοσκός Χρήστος Σαρηγιαννίδης, ανακάλυψε μέσα στο σπήλαιο των Πετραλώνων ένα κρανίο παλαιανθρώπου. Οι καθηγητές Κόκκορος, Κανέλλης, Μαρίνος, Γιαννούλης, Σωτηριάδης, του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ανέλαβαν την μελέτη του, και τα ευρήματα στάλθηκαν στον καθηγητή Μπράιντιγκερ στο Αμβούργο. Πολλά από τα ευρήματα που στάλθηκαν στο Αμβούργο, πάνω από 1200 κομμάτια, δεν επέστρεψαν ποτέ. Αργότερα σε ανθρωπολογικό συνέδριο στη Μόσχα, παρουσιάστηκε το κρανίο και ο Άρης Πουλιανός συγκρούστηκε με τον Μπράιντιγκερ, για τη χρονολόγησή του καθώς ο καθηγητής Πουλιανός πιστεύει ότι είναι ηλικίας περίπου 750 χιλιάδων ετών, ενώ ο Μπράιντιγκερ το χρονολογούσε ως μεταγενέστερο. Στη συνέχεια το κρανίο εξέτασαν έξι πανεπιστήμια όπου έγιναν 11 διαφορετικές προσπάθειες χρονολόγησης από ερευνητές, ανάμεσά τους ο νομπελίστας Άλεν Ναΐρν του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας, με τη μέθοδο του «παλαιομαγνητισμού» και από τον Ιάπωνα καθηγητή Μοτόζι Ικέγια με τη μέθοδο της «ηλεκτρονικής στροφορμής» και οι έρευνες επαλήθευσαν την υπόθεση του Πουλιανού. Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής τον κάλεσε να έρθει στην Ελλάδα και υπογράφηκε πρωτόκολλο με το οποίο του παραδόθηκε το σπήλαιο για να ξεκινήσει τις έρευνες του.

Έκτοτε μαίνεται πόλεμος, και οι αντίπαλοί του τον κατηγορούν ότι είναι ιδιώτης και τα συμπεράσματά του είναι εθνικιστικά αφού ανατρέπουν την θεωρία της Ινδοευρωπαϊκής καταγωγής των Ελλήνων. Το 1985 διώχθηκε για πρώτη φορά από το Σπήλαιο και σταμάτησαν οι έρευνες, που γίνονταν με την άδεια του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Ακολούθησαν δύο αποφάσεις Εφετείου κατά του ελληνικού δημοσίου, δύο αποφάσεις Πρωτοδικείου και δύο αποφάσεις Αρείου Πάγου, που τον δικαίωναν και το 1997 επέστρεψε στο Σπήλαιο, όμως το υπουργείο και η νομαρχία Χαλκιδικής, αγνοώντας τις δικαστικές αποφάσεις, σφράγισαν το Σπήλαιο και τελικά με δεύτερη απόφαση του συμβουλίου επικρατείας, κατάφερε να επιστρέψει στο Σπήλαιο. Η διακοπή των χρηματοδοτήσεων από το Υπουργείο Πολιτισμού, μετέτρεψε τα έσοδα του κυλικείου και τα εισιτήρια των επισκεπτών στα μόνα έσοδα για τη συνέχιση του έργου. Το συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε ότι ως ιδιώτης εκμεταλλεύεται παράνομα το σπήλαιο προς ίδιον όφελος και ζήτησε την βίαιη αποβολή του, ενώ ο Άρης Πουλιανός κατέφυγε στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο. Στις 4 Απριλίου 2011 αποβλήθηκε από το σπήλαιο Πετραλώνων, ενώ το ζεύγος Πουλιανού το βράδυ της 8 Μαρτίου 2012, δέχθηκε επίθεση ενόπλων [1] στην είσοδο της κατοικίας του, δίπλα στο σπήλαιο Πετραλώνων.

Εξωτερικές συνδέσεις

Παραπομπές