Σωτήριος Στρατήγης

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Σωτήριος Στρατήγης Έλληνας εθνικιστής, ιατρός μαιευτήρας-γυναικολόγος και πολιτικός που διατέλεσε τρεις φορές Δήμαρχος Πειραιά, γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1878, ήταν εγγεγραμμένος στα Μητρώα της Ενορίας του Αγίου Κωνσταντίνου στον Πειραιά και πέθανε [1] την Τρίτη 9 Οκτωβρίου 1945 στον Πειραιά. Η κηδεία του έγινε στις 11 το πρωί της Τετάρτης 10 Οκτωβρίου, από τον Ιερό Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου στον Πειραιά.

Ήταν παντρεμένος με την Αθηνά Στρατήγη και δεν απέκτησαν απογόνους.

Σωτήρης Στρατήγης

Βιογραφία

Η καταγωγή της οικογενείας του ήταν από την Καστάνιτσα Κυνουρίας Αρκαδίας [2]. Πατέρας του ήταν ο Κωνσταντής Στρατήγης, εύπορος κι ιδιαίτερα μορφωμένος έμπορος, και μητέρα του η Μαριγώ Κολοσούκα, οι οποίοι το 1865 μετακόμισαν με την οικογένεια τους από τις Σπέτσες, όπου κατοικούσαν, στον Πειραιά και ο πατέρας του δημιούργησε κατάστημα εδώδιμων και αποικιακών, ενώ ασχολήθηκε και με τα κοινά του λιμανιού συμμετέχοντας σε κοινωφελή έργα ως εκλεγμένος Δημοτικός Σύμβουλος. Ο Σωτήρης ήταν ο μικρότερος από τα πέντε παιδιά της οικογένειας, ενώ ο μεγαλύτερος όλων ήταν ο νομικός και λογοτέχνης Γεώργιος Στρατήγης. Βαπτίστηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου στον Πειραιά και του δόθηκε το όνομα του θείου του Σωτήρη Στρατήγη, αδελφού του πατέρα του, ο οποίος πνίγηκε στο λιμάνι του Πειραιά την ώρα που επιβιβάζονταν σε ατμόπλοιο για ταξίδι αναψυχής.

Παρακολούθησε τα μαθήματα της Βασικής εκπαιδεύσεως στη γενέτειρα του και αποφοίτησε από το 1ο Γυμνάσιο Πειραιά, ενώ το Φθινόπωρο του 1896 εισήλθε στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε ως μαιευτήρας γυναικολόγος. Στη συνέχεια παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα στο Παρίσι και στο Λονδίνο, όπου συμπλήρωσε τις σπουδές του. Επέστρεψε στον Πειραιά το 1903 κι άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του ιατρού. Ασκώντας για χρόνια το επάγγελμα του ιατρού μαιευτήρα στην πόλη όπου γεννήθηκε και καθώς διακρίνονταν ιδιαίτερα για την αφιλοκέρδεια του, είχε κερδίσει τη συμπάθεια του Πειραϊκού λαού. Το όνομα του αναφέρεται μεταξύ των Μεγάλων Ευεργετών του Γηροκομείου Πειραιώς [3].

Πολιτική δραστηριότητα

Το 1907 εκλέχθηκε για πρώτη φορά, Δημοτικός Σύμβουλος Πειραιά κι έκτοτε εκλέγονταν διαρκώς ως το 1925. Ως Δημοτικός Σύμβουλος επέδειξε δραστηριότητα και φροντίδα για τον εξωραϊσμό και τον ευπρεπισμό του Πειραιά. Τον Φεβρουάριο του 1932 με δήλωση στον ημερήσιο τύπο, ανάγγειλε την υποψηφιότητα του για Δήμαρχος του Πειραιά σε συνδυασμό του Λαϊκού Κόμματος του Παναγή Τσαλδάρη, ως επικεφαλής του Λαϊκού Συνδέσμου Πειραιώς. Συγκέντρωνε τις προτιμήσεις όλων των Πειραιωτών που ήταν ψηφοφόροι των κομμάτων που αντιμάχονταν τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Πριν εκλεγεί Δήμαρχος το 1934, ηττήθηκε στις εκλογές της 10ης Απριλίου 1932, ως υποψήφιος του Λαϊκού Συνδέσμου Πειραιώς, έχοντας ανθυποψήφιο τον Αθανάσιο Μιαούλη του Κόμματος των Φιλελευθέρων, δισέγγονο του Ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη, ο οποίος εκλέχθηκε και πέθανε τέσσερις μήνες αργότερα [4].

Ο Στρατήγης εκλέχθηκε και διατέλεσε Δήμαρχος Πειραιά, από την 1η Απριλίου 1934. Τον ίδιο χρόνο αξιοποιώντας τη χορηγία του Δημητρίου Σαλιπούλα ανεγέρθη η νέα πτέρυγα του χειρουργικού τμήματος «Σαλιπούλειον» στο Τζάνειο Νοσοκομείο Πειραιά. Παρέμεινε Δήμαρχος έως τις 30 Σεπτεμβρίου 1938, όταν ολοκληρώθυηκε η θητεία του και αντικαταστάθηκε με επιλογή του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου υπό τον Ιωάννη Μεταξά και τον διαδέχθηκε ο τότε Πρόεδρος του Ολυμπιακού Μιχάλης Μανούσκος [5]. Διορίστηκε Δήμαρχος δύο φορές, την πρώτη από τις 27 Οκτωβρίου 1941 έως τις 14 Σεπτεμβρίου 1943, διορισμένος από τις αρχές Κατοχής και τη δεύτερη από τις 5 Φεβρουαρίου 1944 έως τις 20 Ιανουαρίου 1945. Υποστήριξε ότι αποδέχθηκε τη θέση του Δημάρχου, προκειμένου να ανακουφίσει την πόλη που είχε ισοπεδωθεί και καταμετρούσε εκατοντάδες νεκρούς από το φάσμα της πείνας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές