Βούλπη Ευρυτανίας

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Βούλπη χωριό του νομού Ευρυτανίας 66 χιλιόμετρα βορεοδυτικά του Καρπενησίου και βόρεια της λίμνης των Κρεμαστών, είναι από το 2010 τοπική κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Απεραντίων [1] του δήμου Αγράφων, όπως διαμορφώθηκε με το σχέδιο «Καλλικράτης». Έως το 1890 ονομαζόταν «Κίστα», όταν μετονομάστηκε τιμής ένεκεν και πήρε το επώνυμο των αγωνιστών της επαναστάσεως του 1821, Γεωργίου και Κωνσταντίνου Βουλπιώτη [2]. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 705 μέτρων, στο γεωγραφικό πλάτος 39,0396069836, μήκος 21,5373836589 και το 2001 απογράφηκαν 413 κάτοικοι.

Βούλπη-Μερική άποψη

71 χλμ. ΒΔ του Καρπενησίου

Οι οικισμοί που την αποτελούν είναι:

Διοικητικές μεταβολές

Συστάθηκε αρχικά το 1912, [ΦΕΚ 261Α/31 Αυγούστου 1912], ως κοινότητα του νομού Αιτωλοακαρνανίας με έδρα τον οικισμό Βούλπης και με την προσάρτηση του οικισμού Παλαιοκάτουνον το οποίο παραμένει έως το 1925 όταν και αποσπάται, [ΦΕΚ 25Α/30 Ιανουαρίου 1925], από την κοινότητα.

Το 1943 η κοινότητα Βούλπης αποσπάται από την Αιτωλοακαρνανία και υπάγεται, [ΦΕΚ 63Α/22 Μαρτίου] 1943) στο νομό Ευρυτανίας.

Στη συνέχεια το 1961 αναγνωρίζονται, [ΦΕΚ/19 Μαρτίου 1961], οι οικισμοί Καρναίικα και Λογγίτσιον οι οποίοι ενσωματώνεται στη Βούλπη, ενσωμάτωση που διαρκεί για τα Καρναίικα μέχρι την κατάργηση τους, [ΦΕΚ/05 Απριλίου 1981], το 1981, με ταυτόχρονη αναγνώριση του οικισμού Λογγίτσιον και προσάρτησή του στην κοινότητα.

Το 1997 η κοινότητα Βούλπης καταργείται και ενσωματώνεται, [ΦΕΚ 244Α/04 Δεκεμβρίου 1997], στο δήμο Απεραντίων Ευρυτανίας, όπως πρόβλεπε το σχέδιο «Καποδίστριας».

Ιστορία

Στο λόφο του Αγίου Θωμά υπάρχουν απομεινάρια αρχαίου τείχους, όπου βρέθηκαν επίσης και σπασμένα πήλινα αγγεία, πιθανόν ενδείξεις της πρωτεύουσας των αρχαίων Αγραίων που κατοικούσαν στην περιοχή. Το Κεντρικό αρχαιολογικό συμβούλιο κήρυξε το 2009, τη θέση «Κάστρο» ως αρχαιολογικό χώρο και όρισε σαν όριο του την επαρχιακή οδό Βούλπης-Βαλαώρας. Η αρχαία οχύρωση χρονολογείται από την κλασική περίοδο, δηλαδή από την έναρξη του 5ου αιώνα π.Χ. έως και τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το 323 π.Χ., που ξεκινά η ελληνιστική εποχή.

Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές το 1790 η Βούλπη κατοικούνταν από 30 οικογένειες. Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας καταστράφηκε από φωτιά και πολλοί κάτοικοι βρήκαν το θάνατο μέσα στα καιόμενα σπίτια τους. Στις νότιες πλαγιές της Φούρκας σε υψόμετρο 1566 μέτρων στα όρια του παλιού οικισμού Καρναίικα, που δεν υπάρχει πλέον, είναι χτισμένη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Στο χωριό λειτουργεί εργαστήρι ξυλογλυπτικής του ντόπιου καλλιτέχνη Νίκου Ανδρεάκη με έργα τα οποία εκτός της μόνιμης έκθεσης τους στο εργαστήριο, έχουν παρουσιασθεί σε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Προσωπικότητες

Εσωτερική αρθρογραφία

Βιβλιογραφία

  • Παύλος Γερονίκος «Από τις παραδόσεις του χωριού μου, Λαογραφική εργασία Λογγιτσίου Βούλπης Ευρυτανίας»,
  • Παύλος Νταλλής «Η Βούλπη και η Παλαιοκατούνα Ευρυτανίας- Ιστορικά και Λαογραφικά στοιχεία», Έκδοση Πανευρυτανικής Ένωσης 2007,
  • Πανευρυτανική ένωση «Η Βούλπη στη διαδρομή της Ιστορίας» (Πρακτικά Ημερίδας).

Παραπομπές

  1. Περιφερειακή ενότητα ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ Δημοτική ενότητα Απεραντίων
  2. [«Το χρέος και το Χρέος μας»] Τζανέτος Γκούσκος