Επτά Σοφοί της Αρχαιότητας

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Με την γενική ονομασία Επτά Σοφοί αναφέρονται επιφανείς άνδρες, στην αρχαία Ελλάδα τον 7ο αιώνα π.Χ., οι οποίοι έγιναν άξιοι θαυμασμού για την πολιτική ή κοινωνική τους δράση ή και για την προσφορά τους στον πνευματικό τομέα. Όπως αναφέρει ο Δημήτριος ο Φαληρέας, στο έργο του Κατάλογος των αρχόντων, η ονομασία «Επτά Σοφοί» καθιερώθηκε στα χρόνια που άρχοντας στην Αθήνα ήταν ο Δαμασίας.

Ονόματα Επτά Σοφών

Οι σοφοί (αλφαβητικά) ήταν:

Ασχολίες & Αποφθέγματα

Οι πέντε πρώτοι από τους Επτά υπήρξαν σπουδαίοι νομοθέτες και κυβερνήτες των ιδιαίτερων πατρίδων τους. Ο Θαλής έπεισε τις πόλεις της Ιωνίας να ενωθούν και ήταν και σπουδαίος φυσικός φιλόσοφος. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι οι επτά σοφοί εμπνέονταν από τον θεό Απόλλωνα που τους προστάτευε. Στους Επτά Σοφούς αποδίδονται πολλά αποφθέγματα εκφρασμένα λακωνικά, δηλαδή με λίγα έως ελάχιστα λόγια. Τα γνωμικά αυτά, που εκφράζουν με σύντομο τρόπο χρήσιμες αλήθειες ἠ αποτυπώνουν πραγματικότητες, μοιάζουν με τους χρησμούς. Ενδεικτικά αναφέρονται:

  • ο Πιττακός για το «καιρόν γνώθι»,
  • ο Σόλωνας για το «μηδέν άγαν»,
  • ο Κλεόβουλο για το «μέτρον άριστον»,
  • ο Περίανδρος για το «μελέτη το παν»,
  • ο Χίλωνας για το «γνώθι σεαυτόν».

Προσφορά των Επτά Σοφών

Οι Επτά Σοφοί χάρισαν τη γνώση και την εμπειρία τους λόγοι για τους οποίους αποτελούν ορόσημο στην ιστορία της αρχαίας Ελλάδος, ενώ πολλοί τους θεωρούν θεμελιωτές της αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας. Για κάποιους ιστορικούς η φιλοσοφία ξεκίνησε αργότερα, όμως οι Επτά Σοφοί είναι αυτοί που άρχισαν να θέτουν σε αμφισβήτηση τα εδραιωμένα παλαιά αξιώματα και να επιζητούν να κατανοήσουν το μυστήριο της ύπαρξης ώστε να δώσουν απαντήσεις σε θεμελιώδη ερωτήματα που απασχολούν τον Άνθρωπο ακόμη και σήμερα. Κυρίαρχο μέλημα των Επτά Σοφών ήταν να διδάξουν πού έγκειται η αληθινή ευδαιμονία του ανθρώπου ως πολίτη και ως ατόμου, τονίζοντας ότι ο άνθρωπος είναι πρώτα άτομο και μετά πολίτης. Το Συμπόσιο των Επτά Σοφών εμφανίζεται για πρώτη φορά στο έργο Ηθικά» του Πλουτάρχου. Οι Επτά Σοφοί προέρχονταν από διαφορετικές επιστήμες, όπως ιατρική, αστρονομία, αρχιτεκτονική, νομικές επιστήμες, και αναζητούσαν τις απαντήσεις σε θέματα κοινωνικά, θρησκευτικά, πολιτικά, επιστημονικά και ηθικά. Μέσα από τις «πνευματικές» αναζητήσεις και τα Συμπόσια των Επτά Σοφών, δημιουργήθηκε μία γέφυρα που κατάφερε να συνενώσει τις διαφορετικές φυλές και πόλεις του Ελλαδικού χώρου ώσπου υλοποιήθηκε η συγκρότηση μιας ευρύτερης και ιδανικής πατρίδος, κοινής για τους Έλληνες.

Συμπληρωματικός κατάλογος

Ο κατάλογος των Επτά Σοφών της Αρχαιότητος έχει αναφερθεί, κατά καιρούς, ότι πιθανόν περιλαμβάνει και τα ονόματα κάποιων από τους ακόλουθους:


Επτά σοφοί της Αρχαίας Ελλάδος
Βίας ο Πριηνεύς | Θαλής ο Μιλήσιος | Κλεόβουλος ο Λίνδιος | Περίανδρος ο Κορίνθιος | Πιττακός ο Μυτιληναίος | Σόλων ο Αθηναίος | Χίλων ο Λακεδαιμόνιος


Οι παρακάτω έχουν, επίσης, κατά καιρούς αναφερθεί ότι περιλαμβάνονται (αλφαβητική αναφορά) στους επτά σοφούς:
Ανάχαρσις | Ακουσίλαος | Αναξαγόρας | Αριστόδημος | Επιμενίδης | Επίχαρμος | Λάσος | Λεώφαντος | Λίνος | Μύσων | Ορφεύς | Πάμφυλος | Πεισίστρατος | Πυθαγόρας | Φερεκύδης |