Πέτρος Θρ. Μάνος

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Πέτρος Μάνος, Έλληνας υποστηρικτής του θεσμού της Βασιλείας, ανώτατος αξιωματικός του Ιππικού, εθνικός αγωνιστής, αθλητής της Ξιφασκίας και σταβλάρχης της Ελληνικής Βασιλικής οικογένειας, γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1871 στην Αθήνα και πέθανε στις 4 Απριλίου 1918 στην Ελβετία.

Ήταν παντρεμένος σε πρώτο γάμο που έγινε στις 15 Ιανουαρίου 1895, με την Μαρία κόρη του Ιάκωβου Αργυροπούλου και απέκτησαν δύο κόρες την Ασπασία Μάνου, σύζυγο του βασιλιά Αλέξανδρου Α', και τη Ρωξάνη Μάνου, σύζυγο του εθνικιστή λογοτέχνη και επιχειρηματία Χρήστου Ζαλοκώστα, ενώ σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε με τη Σοφία Τομπάζη, κόρη του Αλέξανδρου και της Μαρίας Τομπάζη, και απέκτησαν μια κόρη, τη Ραλλού Μάνου, μετέπειτα κορυφαία χορογράφο και σύζυγο του Παύλου Μυλωνά.

Πέτρος Μάνος
Συνοπτικές πληροφορίες
Γέννηση: 7 Απριλίου 1871
Τόπος: Αθήνα (Ελλάδα)
Θάνατος: 4 Απριλίου 1918
Τόπος: Ελβετία
Υπηκοότητα: Ελληνική
Ασχολία: Αξιωματικός Ιππικού, Μακεδονομάχος,
Αθλητής ξιφασκίας.

Βιογραφία

Γονείς του Πέτρου ήταν ο Θρασύβουλος Μάνος, στρατηγός με καταγωγή από φαναριώτικη οικογένεια, και η Ρωξάνη, κόρη του Πέτρου Μαυρομιχάλη, ενώ αδελφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Μάνος, πολιτικός, ποιητής και εθνικός αγωνιστής. Μαζί με τον επίσης αξιωματικό πατέρα του, ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της μυστικής οργανώσεως «Εθνική Εταιρεία». Ο Πέτρος φοίτησε και το 1892 αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία ως αξιωματικός του Ιππικού. Πολέμησε στην Κρήτη την περίοδο 1896-1897 και στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.

Με το βαθμό του Υπολοχαγός και με το ψευδώνυμο «Καπετάν Βέργας» [1], πήρε μέρος στο Μακεδονικό αγώνα την περίοδο από το 1903 έως το 1908, και ήταν επικεφαλής Σώματος 47 Κρητών. Συνεργάστηκε κυρίως με τον Γεώργιο Κατεχάκη και έδρασε αρχικά στην περιοχή της Καστοριάς, στα Κασταναοχώρια και στα Κορέστια, εναντίον των Τούρκων και των κομιτατζήδων για μικρό χρονικό διάστημα. Στο Μουρίκι κατέστρεψε ολόκληρο Τουρκικό λόχο στρατού και αργότερα στις περιοχές των Γρεβενών και της Ανασέλιτσας εναντίον της ρουμανικής προπαγάνδας. Διαδέχθηκε τον Δημήτριο Καλαποθάκη, στην προεδρία της οργανώσεως «Μακεδονικό Κομιτάτο».

Ως αθλητής της «Αθηναϊκής Λέσχης», ήταν μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Αποστολής και πήρε μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης το 1912, στο άθλημα της ξιφασκίας [2]. Αν και το 1909 παραιτήθηκε από το στράτευμα, συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως έφεδρος ίλαρχος, ενώ μετά το πέρας τους ανέλαβε υποσταβλάρχης των Ανακτόρων και το 1917 ακολούθησε την βασιλική οικογένεια στην εξορία της στην Ελβετία.

Παραπομπές