Χρήστος Ζαλοκώστας

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Χρήστος Ζαλοκώστας, Έλληνας εθνικιστής, χημικός μηχανικός, αθλητής που υπήρξε πρωταθλητής ξιφασκίας και σκοποβολής, επιχειρηματίας με δραστηριότητα στον Πειραιά, εθνικός αγωνιστής, κουμπάρος και σύγαμβρος του βασιλιά Αλεξάνδρου, πολιτικός που αναδείχθηκε ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της «κοινωνικής δεξιάς» την περίοδο του Μεσοπολέμου και των χρόνων μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, βασικός πυλώνας στην οργανωτική συγκρότηση του αντικομμουνιστικού αγώνα της περιόδου από το 1944 έως το 1949, ο οποίος μεταπολεμικά εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών, καθώς και συγγραφέας ιστορικών και λογοτεχνικών βιβλίων, γεννήθηκε το 1894 στην Αθήνα όπου και πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1975. Τάφηκε στον τάφο της οικογένειας Ζαλοκώστα στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Ήταν παντρεμένος σε πρώτο γάμο με τη Ρωξάνη Μάνου, κόρη του Πέτρου Μάνου, αδελφή της Ασπασίας Μάνου, συζύγου του βασιλιά Αλέξανδρου Α', σε μοργανατικό γάμο, καθώς και της Ραλλούς Μάνου, η οποία ήταν ετεροθαλής της πρώτης συζύγου του. Από το γάμο τους απέκτησαν ένα γιο που με το βαθμό του Λοχία υπηρέτησε στην πρώτη γραμμή του Μετώπου στην περιοχή της Βορείου Ηπείρου στη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου και πέθανε το 1942 σε νεαρή ηλικία. Η δεύτερη σύζυγός του Ζαλοκώστα ήταν η γνωστή τενίστρια Έλλη Ρετσίνα, η οποία ήταν αδελφή των βουλευτών Αλέξανδρου και Θεόδωρου Ρετσίνα.

Χρήστος Ζαλοκώστας

Βιογραφία

Η οικογένεια Ζαλοκώστα κατάγεται [1] από το χωριό Συρράκο στην περιοχή των Τζουμέρκων στην Ήπειρο. Ο Χρήστος Ζαλοκώστας ήταν δισεγγονός του ποιητή και εθνικού αγωνιστή, Γεωργίου Ζαλοκώστα και γιος του χημικού Πέτρου Ζαλοκώστα [2], διευθυντή του Χημικού Εργαστηρίου του Υπουργείου Οικονομικών.

Ο Χρήστος Ζαλοκώστας ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του και το 1912 σε ηλικία 16 ετών, μετείχε ως εθελοντής στη μάχη του Μπιζανίου και το 1915 πολέμησε στην επανάσταση της Βορείου Ηπείρου με τον Ιερό Λόχο. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός στη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων και μετά το τέλος τους, σπούδασε βιομηχανική χημεία και αποφοίτησε ως χημικός μηχανικός από το πανεπιστήμιο του Μονάχου της Γερμανίας. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε ως διευθυντής βιομηχανικών εταιριών και ανέλαβε με επιτυχία την επαναλειτουργία του εργοστασίου αγγειοπλαστικής «Κεραμεικός» στο Νέο Φάληρο. Την περίοδο 1925-1935 ανέλαβε την τεχνική διεύθυνση στην κλωστοϋφαντουργία των «Αδελφών Ρετσίνα» [3] στον Πειραιά, οι οποίοι ήταν αδέλφια της δεύτερης συζύγου του της Έλλης Ρετσίνα, και στη διάρκεια της παρουσίας του, τα τρία εργοστάσια πέρασαν από την ατμοκίνηση στην πετρελαιοκίνηση, ενώ έγιναν επενδύσεις σε κτιριακό και μηχανολογικό εξοπλισμό.

Ο Χρήστος Ζαλοκώστας από παιδί έδειξε ιδιαίτερη αφοσίωση στον αθλητισμό, είχε κλίση στην οπλασκία και ως αθλητής πέτυχε νίκες στη μονομαχία με πιστόλι, αλλά και στην ξιφασκία, στην οποία αναδείχθηκε πρωταθλητής. Ήταν στενός φίλος και από τον πρώτο του γάμο έγινε μπατζανάκης του βασιλιά Αλέξανδρου Α΄, ενώ είχε παρασταθεί ως κουμπάρος στον γάμο του Αλέξανδρου με την Ασπασία Μάνου, ο οποίος έγινε το βράδυ της 12ης Νοεμβρίου 1919. Εκείνο το βράδυ στο σπίτι του Ζαλοκώστα βρίσκονταν έξι άτομα και περίμεναν τον αρχιμανδρίτη Ζαχαρία των ανακτόρων, ο Αλέξανδρος, η Ασπασία, η μητέρα και η αδελφή της και οι φίλοι του Αλέξανδρου, Ζαλοκώστας και Σοφιανός, ενώ στον Ζαχαρία είχαν πει, πως ο Ζαλοκώστας επρόκειτο να βαπτίσει το παιδί του Τάκη Καμπά. Στο σπίτι του Ζαλοκώστα πληροφορήθηκε η Ασπασία Μάνου, την είδηση ότι ο σύζυγός της, τραυματίστηκε έπειτα από επίθεση πιθήκου στο κτήμα του στο Τατόι, ενώ ανέλαβε την ενημέρωση του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, σχετικά με τη σοβαρότητα του τραύματος, προκειμένου να κληθεί από το Παρίσι ο ειδικός στις λοιμώξεις, Γάλλος καθηγητής Φερδινάνδος Βιντάλ. Το 1928 ο Ζαλοκώστας υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του τμήματος Ξιφασκίας, του ομίλου Αντισφαιρίσεως Αθηνών [4]. Το 1935 ήταν μέλος της Ολυμπιακής Επιτροπής,και το 1936 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου [5] [6], στο Ξίφος Μονομαχίας κατέλαβε τη 10η θέση, και στο πιστόλι κατά 5 κινουμένων ανδρεικέλων, πιστόλι ταχύτητας σήμερα, κατετάγη 20ος, ενώ το 1937 ανακηρύχτηκε πρωταθλητής στους αγώνες της Βέρνης. Συμμετείχε επίσης στους Διεθνείς Αγώνες της Λουκέρνης το 1939, στο αγώνισμα της σκοποβολής, και αναδείχθηκε πρώτος λαμβάνοντας χρυσό μετάλλιο. Με το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού πολέμου έλαβε μέρος ως έφεδρος αξιωματικός. Στη διάρκεια της Κατοχής, ίδρυσε Εθνική Οργάνωση Αντιστάσεως και υπήρξε μέλος της Επιτροπής Απελευθερώσεως. Δραστηριοποιήθηκε αποτελεσματικά στην ίδρυση Οργανισμού Προστασίας Ορεινών Πληθυσμών. Διετέλεσε μέλος της Ολυμπιακής Επιτροπής και το 1952, όμως παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1952 λόγω της εκλογής του ως Βουλευτής Αθηνών. Στην Ολυμπιακή Επιτροπή υπήρξε στενός συνεργάτης του Ιωάννη Κετσέα.

Καθεστώς 4ης Αυγούστου

Ο Χρήστος Ζαλοκώστας ανήκε στο άτυπο κίνημα εθνικής πνευματικής αυτογνωσίας και δημιουργίας το οποίο αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1930, που συνεχίστηκε και μετά τον πόλεμο, στο οποίο εντάσσονται και οι Άριστος Καμπάνης, Φώτος Πολίτης, Παντελής Πρεβελάκης, Αγγελική Χατζημιχάλη, Αθηνά Ταρσούλη, Νίκη Πέρδικα, Δώρα Στράτου, Άγγελος και Εύα Σικελιανού, Λίνος Καρζής, Δημήτριος Πικιώνης, Δημήτριος Βεζανής, Σίμων Καρράς, Κωνσταντίνος Παρθένης, Φώτης Κόντογλου, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, και άλλοι καλλιτέχνες και συγγραφείς. Στις αρχές του Ιουνίου του 1948, όταν οι Ιωάννης Παναγιωτόπουλος, Κωνσταντίνος Ουράνης, Άγγελος Τερζάκης και Πέτρος Χάρης παραιτήθηκαν από την «Ελληνική Εταιρεία Λογοτεχνών» και με πρωτοστάτη τον Κωνσταντίνο Τσάτσο ίδρυσαν την «Εθνική Εταιρεία Λογοτεχνών» στις 20 Ιουνίου, ήταν ιδρυτικό μέλος της [7], ενώ διατέλεσε και αντιπρόεδρος του Διοικητικού της Συμβουλίου.

Πολιτική δράση

Ο Ζαλοκώστας μαζί με τους Αιμίλιο Σαββίδη, δημοσιογράφο, γνωστό με τα λογοτεχνικά ονόματα «Σαβαίμ», «N. Δέλτας» και «Bοσπορινός», ο οποίος ήταν ο εισηγητής της ανάγκης για την επιβολή λογοκρισίας, και τον Ιωάννη Ψαρούδα, μουσικολόγο, πατέρα της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, μετέπειτα βουλευτού, υπουργού και προέδρου της Βουλής, ήταν μέλος της ομάδος λογοκρισίας [8], που λειτούργησε στη διάρκεια της 4ης Αυγούστου, του Ιωάννη Μεταξά. Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν μέλος της αντιστασιακής οργανώσεως «Εθνική Δράσις», και στις 15 Ιανουαρίου 1943 δημιούργησαν την «Οικονομική Επιτροπή» της οργανώσεως, με πρόεδρο τον Αντώνιο Μπενάκη, και ανέλαβαν την εξασφάλιση οικονομικών πόρων για τη χρηματοδότηση των εθνικών αντιστασιακών ομάδων. Την ίδια περίοδο είχε οριστεί από τον Γεώργιο Γρίβα, ως πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών της Οργανώσεως «Χ», ενώ καθώς είχε στην κατοχή του τρίκυκλο όχημα με σήμα του Ερυθρού Σταυρού, το διέθετε για τις μετακινήσεις του Γρίβα, αλλά και για τη μεταφορά οπλισμού της οργανώσεως. Ήταν μέλος της Επιτροπής Αντικατοχικού Αγώνα και συνεργάτης του στρατιωτικού διοικητή Αθηνών στρατηγού Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλου.

Στις 28 Αυγούστου 1944, κατά τον Έκτορα Τσιρονίκο, ή στις 30 Αυγούστου 1944 σύμφωνα με τον ίδιο τον Ζαλοκώστα, [9], απέστειλε ένα χειρόγραφο σημείωμα με το οποίο ζητούσε τη μεσολάβηση του Τσιρονίκου στον Νοϋμπάχερ, πολιτικό διοικητή υπεύθυνο των Βαλκανίων, προκειμένου να

  • αφαιρεθεί η ποσότητα δυναμίτη από το φράγμα του Μαραθώνα.
  • μην καταστραφούν το λιμάνι του Πειραιά, το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής και το τηλεφωνικό κέντρο.
  • μεταβιβαστεί η Διοίκηση των Γερμανικών Δυνάμεων Αθηνών από τον υποστράτηγο των SS Σιμάνα εις τον υποστράτηγο της Βέρμαχτ Φέλμυ.
  • κηρυχθεί η πρωτεύουσα ανοχύρωτη πόλη και να εγκαταλείψουν οι Γερμανοί τα οχυρά του Λυκαβηττού.
  • αντικατασταθεί ο Διοικητής Ειδικής Ασφαλείας Λάμπρου με του συνταγματάρχη Ραφτοδήμο και η προσπάθεια τους στέφθηκε από επιτυχία.

Μέσα στον Αύγουστο του 1944 ο Ζαλοκώστας και μαζί του ο Σπυρίδων Μαρκεζίνης διασφάλισαν με επαφές τους τη νομιμοφροσύνη των Ταγμάτων Ασφαλείας προς την εξόριστη κυβέρνηση, όμως έμεινε ατελέσφορη η επαφή του Ζαλοκώστα με τον Γερμανό φρούραρχο στρατηγό Φέλμι, για συντεταγμένη παράδοση-παραλαβή της εξουσίας [10]. Ο Ζαλοκώστας έδωσε μια αναλυτική περιγραφή για την υπονόμευση της Αθήνας από τους Γερμανούς. Ο Ζαλοκώστας ήταν τότε πολιτικός σύνδεσμος του συμμαχικού στρατιωτικού διοικητή Αθήνας Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλου, που είχε οριστεί μετά τη συμφωνία της Καζέρτας το Σεπτέμβριος 1944 και την υπαγωγή όλων των ελληνικών αντιστασιακών δυνάμεων υπό τον Σκόμπυ, και ήταν ένας από τους διαπραγματευτές με τους Γερμανούς. Ο υποστράτηγος Σισμάνα, ο διοικητής των Ες-Ες μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου, γράφει ότι «...απεφάσισα να εκτελέσω κατά γράμμα την διαταγή του Χίτλερ να αμυνθή μέχρις εσχάτων μέσα στην πρωτεύουσα και άρχισα οχυρώσεις μεγάλης εκτάσεως, ετοποθέτησα 80 τόννους δυναμίτη στο φράγμα του Μαραθώνα και πυροβολικό μέσα σε 5 τούνελ του Λυκαβηττού...». Το δίχτυ των υπονομεύσεων περιλάμβανε «την Τηλεφωνική Εταιρεία, τους στρατώνες, την Ηλεκτρική Εταιρεία, τις Αποβάθρες του Πειραιώς, τους σταθμούς, τα γεφύρια, τα Τελωνεία, το εργοτάξιο των ΣΕΚ...», ενώ άλλες πηγές μιλούν και για άλλα σημαντικά κτίρια, τις στρατιωτικές αποθήκες στο Ρουφ, το κτίριο του Ραδιοφωνικού σταθμού και κεντρικά ξενοδοχεία. Κατά την εκτίμηση του Ζαλοκώστα «...εάν αυτό το πρόγραμμα το πραγματοποιούσαν τα Ες-Ες αι Αθήναι δεν θα μπορούσαν να κατοικηθούν...».

Μακεδονικό Κομιτάτο

Ο Ζαλοκώστας το 1946 υπήρξε μέλος της Επιτροπής Συντονισμού Εθνικού Αγώνα για την παλινόρθωση της Βασιλείας και την προετοιμασία του δημοψηφίσματος, ενώ στις 7 Ιουλίου 1946, έστειλε άκρως απόρρητο «Σημείωμα επί της Δημοσίας Τάξεως» [11], στο βασιλιά Γεώργιο Β'. Στο άκρως απόρρητο «Σημείωμα επί της Δημοσίας Τάξεως» [12] που απέστειλε στις 7 Ιουλίου 1946 στο βασιλιά Γεώργιο ο τότε βουλευτής Ζαλοκώστας, τον ενημέρωνε για την απόφαση της κυβερνήσεως του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη για την ίδρυση, όπως ήταν η πρόταση του Σπύρου Μαρκεζίνη, ενός νέου «Μακεδονικού Κομιτάτου», το οποίο θα φρόντιζε να σωθεί η Βόρεια Ελλάδα. Σε σύσκεψη υπό τον υπουργό Μαυρομιχάλη, στην οποία συμμετείχαν ο Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος, ο Σπύρος Μαρκεζίνης και ο Ζαλοκώστας, αποφασίστηκε η ίδρυση του Κομιτάτου και η διάθεση εξεύρει 100 εκατομμυρίων δραχμών, τα οποία θα κατανέμονταν 50.000.000 στον στρατηγό Βεντήρη για την Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία, 40.000.000 εις τον στρατηγό Γεωργούλη, για τη Δυτική Μακεδονία και Θεσσαλία και 10.000.000 εις τον στρατηγό Δημήτριο Γιατζή, για τη Στερεά Ελλάδα. Το Κομιτάτο απαρτίστηκε από τους στρατηγούς Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλο και Κωνσταντίνο Βεντήρη, τον Μαρκεζίνη, το βουλευτή Καβάλας Ν. Γρηγοριάδη, και τους διευθυντές των εφημερίδων Αχιλλέα Κύρου της «Εστίας», Καλαποθάκη του «Εμπρός» και Βοβολίνη της εφημερίδος «Ελληνικόν Αίμα». Ταυτόχρονα το Γενικό Επιτελείο Στρατού άρχισε την αποστολή όπλων, 600 στη Θεσσαλονίκη, 750 στη Δυτική Μακεδονία και 200 στη Στερεά Ελλάδα, τα οποία διανεμήθηκαν σε εθνικιστές πολίτες, με στόχο την αυτοπροστασία τους και την καταδίωξη ανταρτικών κομμουνιστικών ομάδων. Η οργάνωση διευθύνονταν από την Αθήνα και τις αποφάσεις εκτελούσε το Γενικό Επιτελείο Στρατού μέσω ειδικού γραφείου που ιδρύθηκε άμεσα το οποίο διηύθυνε ο υπαρχηγός Γ.Ε.Σ. τότε ταξίαρχος Θωμάς Πετζόπουλος, που τις επόμενες ημέρες αναχώρησε για ταξίδι στη Μακεδονία όπου επέβλεψε την εφαρμογή των συμφωνηθέντων.

Ο Ζαλοκώστας στη διάρκεια του συμμοριτοπολέμου, της ένοπλης ανταρσίας των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος [Κ.Κ.Ε.], συνελήφθη από τους αντάρτες του ΚΚΕ/ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και οδηγήθηκε στην Κοκκινιά, όπου καταδικάστηκε σε θάνατο από λαϊκό δικαστήριο, καθώς χαρακτηρίστηκε «εχθρός του λαού», όμως κατάφερε να δραπετεύσει. Το 1948 προσυπέγραψε τη διακήρυξη που εξέδωσε η «Εθνική Εταιρεία Λογοτεχνών», η οποία αφορούσε την ένοπλη ανταρσία των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, καθώς η Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών δεν είχε λάβει καμία θέση στο θέμα. Την 1 Ιουλίου 1948, δημοσιεύθηκε η διακήρυξη σύμφωνα με την οποία «...{...}.. Οι υπογραφόμενοι λογοτέχνες διακηρύσσουν πως η ανταρσία, που σήμερα αιματοκυλίζει τον τόπο, είναι ένας αντεθνικός αγώνας που υποδαυλίζεται από ξένους και από τους ίδιους ξένους συντηρείται. Κάθε αληθινός Έλληνας έχει χρέος να πάρει απέναντί της αυτή τη σαφή στάση. Πράξεις σαν το παιδομάζωμα, την αρπαγή γυναικών και το σταύρωμα των ιερωμένων, βρίσκεται σε βαθιάν αντίθεση με τις ευγενικές παραδόσεις της φυλής μας...{...}...» [13].

Πολιτικά αξιώματα

Εκλέχτηκε βουλευτής στην Α΄Αθηνών

  • στις 31 Μαρτίου 1946 με την «Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων», με σημαντικότερο πολιτικό της φορέα το «Λαϊκό Κόμμα», και έλαβε 12.786 ψήφους.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 προσχώρησε στο «Νέον Κόμμα» που ίδρυσε ο Σπύρος Μαρκεζίνης και μαζί με τους βουλευτές, Χαρίλαο Αλετρά, Ελευθέριο Γονή, Νικόλαο Γρηγοριάδη, Ευθύμιο Δεδούση, Εμμανουήλ Διακογιάννη, Ιωάννη Ζολώτα, Ηρακλή Ζουμπουλάκη, Σπύρο Θεοτόκη, Χρήστο Θηβαίο, Αντώνιο Κακαρά, Θάνο Καψάλη, Ιωάννη Λάμπρου, Παυσανία Λυκουρέζο, Κωνσταντίνο Παπαγιάννη και Ανδρέα Στράτο, απάρτισαν την κοινοβουλευτική του ομάδα. Όλοι είχαν αναδειχθεί βουλευτές στην αναμέτρηση της 31ης Μαρτίου 1946 με τη σημαία της «Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων» της οποίας κύρια συνιστώσα ήταν το «Λαϊκό Κόμμα». Στις 5 Μαρτίου 1950 έγιναν εκλογές και απέτυχε να εκλεγεί.

  • Επανεκλέχθηκε το 1952, με το κόμμα «Ελληνικός Συναγερμός», του Αλέξανδρου Παπάγου. Ως βουλευτής Αθηνών εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Από το 1953 έως το 1956, ο Ζαλοκώστας διατέλεσε εκπρόσωπος της Ελλάδος στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Στις 3 Φεβρουαρίου 1955 ακολούθησε για μία ακόμη φορά το Σπύρο Μαρκεζίνη και μαζί με 30 ακόμη βουλευτές που προέρχονταν από το κόμμα «Ελληνικός Συναγερμός», μεταξύ τους και η Ελένη Σκούρα, η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής, προσχώρησε στο Κόμμα των Προοδευτικών, το οποίο λόγω του μεγάλου κατακερματισμού των πολιτικών δυνάμεων της εποχής, αποτέλεσε τη μείζονα αξιωματική αντιπολίτευση, όμως απέτυχε στις εκλογές του 1956. Παρασημοφορήθηκε με τον «Χρυσούν Ταξιάρχην» του Γεωργίου για τη συμμετοχή του στην εθνική αντίσταση την περίοδο από το 1941 έως το 1944.

Εργογραφία

Τα έργα του Ζαλοκώστα, που τιμήθηκε το 1972 με το Κρατικό Βραβείο μυθιστορηματικής βιογραφίας, διαπνέονται από αγάπη για την Ελλάδα και ιστορικό προβληματισμό, ενώ επανεκδόθηκαν δύο και τρεις φορές. έργα του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά και στα Γαλλικά. Αποσπάσματα από τα βιβλία του έχουν συμπεριληφθεί στα «Νεοελληνικά Αναγνώσματα» από τον «Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων», [Ο.Ε.Δ.Β].

Το έργο με το οποίο ο Ζαλοκώστας εμφανίστηκε στα Ελληνικά γράμματα ήταν οι ταξιδιωτικές εντυπώσεις με τίτλο:

  • «Γύρω από την Ελλάδα-Ταξιδιωτικά» το 1938,

Ακολούθησαν τα έργα:

  • «Το Περιβόλι των Θεών» το 1944, [συνθετική εργασία για τη Θεσσαλία, τη Βόρειο Ήπειρο και τη Μακεδονία],
  • «Ρούπελ» [14] το 1944, [κυκλοφόρησε με πρόλογο του Αλέξανδρου Παπάγου και πραγματεύεται την αντίσταση του ομώνυμου οχυρού της Μακεδονίας],
  • «Πίνδος. Η εποποιΐα στην Αλβανία» το 1945, [αποκαλύπτει το φλογερό του πατριωτισμό, καθώς προσπαθεί να αναστήσει το έπος της Αλβανίας], εκδόσεις «Εστία»,
  • «Αλβανία»,
  • «Το χρονικό της σκλαβιάς» το 1946 [15] [θέμα του έχει τη γερμανοϊταλική κατοχή και την αντίσταση], ξυλογραφίες Γιάννη Κεφαλληνού, εκδόσεις «Άλφα Ι.Μ.Σκαζίκη»,
  • «Ο βασιλεύς Αλέξανδρος» το 1952,
  • «Ηλιόλουστη φτώχεια» το 1955,
  • «Μαρίνα» το 1956,
  • «Σωκράτης. Ο προφήτης της αρχαιότητας» το 1962, [παρουσιάζει τη διδασκαλία του φιλοσόφου και την προβάλλει ως υπόβαθρο του ελληνοχριστιανικού πνεύματος],
  • «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος» το 1965,
  • «Ελλάς. Η κυρά της θάλασσας», το 1968, [αποτελεί μια αναδρομή στη ναυτική ιστορία του Ελληνικού έθνους, αρχίζοντας από την αρχαιότητα],
  • «Μέγας Αλέξανδρος, ο πρόδρομος του Ιησού» το 1971,
  • «Ιουλιανός ο Παραβάτης» το 1974.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές

  1. Ιστορία και περιγραφή του Συρράκου 6ο Δημοτικό Σχολείο Ιωαννίνων
  2. [Ο Πέτρος Ζαλοκώστας, διευθυντὴς του πρώτου κρατικού Χημείου που λειτούργησε υπό την εποπτέια του Υπουργείου Οικονομικών θεωρούνταν τότε σαν πρώτος στην τάξη ανώτερος κρατικός χημικός. Έλαβε μέρος στην ίδρυση της Ενώσεως Χημικών, ενώ υπήρξε μέλος στο πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο της «Ενώσεως Ελλήνων Χημικών». Δίδαξε Χημεία στις Στρατιωτικές σχολές και έγραψε διάφορα έργα, επιστημονικής και λογοτεχνικής φύσεως έργα. Ο Πέτρος Ζαλοκώστας πέθανε το 1941 στην Αθήνα. ]
  3. Η κλωστοϋφαντουργία Ρετσίνα στον Πειραιά
  4. [Ladder, Διμηνιαία Ενημερωτική έκδοση του ΟΑΑ, αριθμός φύλλου 125, έτος 21ο, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2009]
  5. Χρήστος Ζαλοκώστας-Πρωταθλητής & Λογοτέχνης
  6. Οι πολυσύνθετοι Έλληνες Αθλητές-Χρήστος Ζαλοκώστας
  7. Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών-Ιδρυτικά Μέλη
  8. Ο ριψοκίνδυνος κύριος Καμπέρος sarantakos.wordpress.com
  9. [Βιβλίο «Χρονικό της Σκλαβιάς», σελίδες 254-255, επιστολή του στην εφημερίδα «Νέα», 20 Μαΐου 1955.
  10. [Σπυρίδων Μαρκεζίνης, «Σύγχρονος πολιτική ιστορία της Ελλάδος», τόμος Β', Αθήνα 1994, σελίδες 5-12.]
  11. «Σημείωμα επί της δημοσίας τάξεως κατά την 6ην Ιουλίου»
  12. [«Σημείωμα επί της δημοσίας τάξεως κατά την 6ην Ιουλίου»
    «Ευθύς μετά τας εκλογάς της 31 Μαρτίου το Κ.Κ.Ε. έλαβε νέας οδηγίας εκ Μόσχας και ήρχισε τακτικήν επιθετικήν. Αι πληροφορίαι μας έως τότε ήσαν ότι το Κ.Κ.Ε. έδρα εις χωριστούς τομείας από το Αυτονομιστικόν Μακεδονικόν Κίνημα. Πράγματι το μεν Κ.Κ.Ε. περιωρίζετο από του Αξιού μέχρι της Θράκης, το δε Ν.Ο.Φ. (το σλαβικόν Ε.Α.Μ.) έδρα από του Αξιού μέχρι των Αλβανικών συνόρων. Κατά τον χειμώνα του 1945 (Οκτώβριος – Φεβρουάριος 1946) αι ετοιμασίαι αμφοτέρων των αναρχικών τούτων οργανώσεων Κ.Κ.Ε. και Ν.Ο.Φ. περιωρίζοντο εις την δημιουργίαν πυρήνων και συνδέσμων εις όλην την ύπαιθρον, την αποθήκευσιν όπλων και πολεμοφοδίων εν πάση μυστικότητι, την ίδρυσιν εκ νέου της Επιμελητείας του Αντάρτη και την συσσώρευσιν τροφών. Είναι περίεργον ότι κατά την πρώτην αυτήν περίοδον γίνονται εις την Δ. Βόρειον Ελλάδα υπό των Σλάβων και εις την Αν. Βόρειον Ελλάδα υπό των κομμουνιστών τα ίδια ακριβώς πράγματα, αλλά ωσάν τα δύο τμήματα να είναι τελείως ανεξάρτητα, ωσάν οι νομοί Πέλλης, Φλωρίνης και Καστοριάς να έχουν εκχωρηθή εις τον Τίτο. Οπωσδήποτε τόσον το Κ.Κ.Ε. όσον και η Ν.Ο.Φ. φαίνονται νομοταγείς και ουδέν έγκλημα διαπράττουν. Μόνον τέλη Φεβρουαρίου αρχίζουν να εμφανίζωνται ένοπλοι συμμορίαι εις όλην την ύπαιθρον και μολονότι δεν κακουργούν πουθενά τονώνουν το ηθικόν των κομμουνιστών χωρικών και εκφοβίζουν τους εθνικόφρονας δια της παρουσίας των.
    Μετά τας εκλογάς (τέλη Απριλίου) η κατάστασις αλλάζει αποτόμως. Αι δύο χωρισταί ζώναι της Β. Ελλάδος εννούνται υπό γιουγκοσλαβικήν διοίκησιν, οι ξένοι πράκτορες διευθύνουν μέχρι του Έβρου, δημιουργείται εις Σκόπια κοινόν Αρχηγείον, το οποίον δεν τηρεί καν τα προσχήματα. Χωρίς καμμίαν επιφύλαξιν, και μάλιστα επιδεικτικώς, εφοδιάζουν τους Σλάβους αρχηγούς, οι οποίοι εισέρχονται εις το έδαφός μας με ταυτότητας και πιστοποιητικά βεβαιούντα τους Έλληνας της Μακεδονίας οπαδούς των ότι είναι οι μέλλοντες αρχηγοί τους, ούς δέον να υπακούουν τυφλώς, εντεταλμένους να επιτύχουν την αυτονόμησιν της Μακεδονίας.
    Από τα Σκόπια διευθύνονται σήμερον 34 μεγάλαι συμμορίαι μικταί εκ Σλάβων και Ελλήνων και πολλαί μικραί, εκ 5-6 ατόμων εκάστη, εξ εντοπίων, βοηθητικαί των πρώτων, χρησιμοποιούμεναι δια τον φόνον μεμονωμένων εθνικιστών εις τους αγρούς και την παραπλάνησιν και απασχόλησιν των κινητών αποσπασμάτων της Χωροφυλακής.
    Τον Μάϊον είχον εισέλθει εις την Ελλάδα δια του δασώδους Καϊμακτσαλάν 3 τάγματα μικτά αυτονομιστών, εκ 3 λόχων έκαστον. Τον πυρήνα αποτελούν Σέρβοι κομμουνισταί και Έλληνες ελασίται καταφυγόντες εις Σερβίαν μετά τα Δεκεμβριανά. Είναι οπλισμένοι με όλμους, πολυβόλα, χειροβομβίδας και ασυρμάτους. Περί τον πυρήνα αυτόν συγκεντρούνται, αναλόγως των αναγκών, εντόπιοι χωρικοί είτε κομμουνισταί, είτε αδιάφοροι τρομοκρατούμενοι. Οι εντόπιοι ούτοι χρησιμοποιούνται δια κάποιαν σοβαρωτέραν επιχείρησιν εκάστοτε και είτα κρύπτοντες τον οπλισμόν και τα στρατιωτικά ρούχα αυτών εις κρυψώνας, επανέρχονται εις τα χωριά τους ως φιλόνομοι δήθεν πολίται.
    Τα τάγματα αυτά βοηθούνται από τοπικάς επιτροπάς, πενταμελείς κατά νομόν και υποπεπιτροπάς τριμελείς κατά επαρχίαν, εχούσας προορισμόν να φροντίζουν αφ’ ενός δια την επιμελητείαν και αφ’ ετέρου δια την παροχήν πληροφοριών επί της κινήσεως και της δυνάμεως των καταδιωκτικών αποσπασμάτων.
    Ήδη από των αρχών Μαΐου ειδοποιήσαμεν την Κυβέρνησιν περί της σοβαρότητος των προετοιμασιών των αναρχικών. Οι παλαιοί μας πράκτορες της Επιτροπής Συντονισμού Εθνικού Αγώνος μας απέστελναν εκθέσεις αι οποίαι όλαι, χωρίς να γνωρίζη ο είς πράκτωρ μας τον άλλον επανελάμβανον περίπου τα αυτά πράγματα.
    Παρά την ακρίβειαν και την σοβαρότητα των πληροφοριών μας των τόσο καλά διασταυρουμένων, ούτε το Υπουργείον Δημοσίας Ασφαλείας, ούτε η Κυβέρνησις ηθέλησαν να πιστεύσουν. Υπεδείξαμεν εγγράφως ότι η Χωροφυλακή, οπλισμένη μόνον με παλαιά όπλα Μάουζερ, ήτο ανίκανος ν’ αντισταθή εις τον βαρύν οπλισμόν των συμμοριών και συνεπώς θα υπέκυπτε.
    Τα πράγματα μας εβεβαίωσαν. Εις δύο τρίγωνα, το έν Εδέσσης – Βερροίας – Γιδά, το άλλο Σερβίων – όρος Χάσια – όρος Όλυμπος, η χωροφυλακή εξεμηδενίσθη. Πρώτον προσεβλήθησαν οι απομονωμένοι σταθμοί χωροφυλακής, δυνάμεως 3-5 μόνον ανδρών, οι χωροφύλακες εφονεύθησαν και οι σταθμοί ενεπρήσθησαν. Κατόπιν προσεβλήθησαν μεγαλείτερα κέντρα, όπου χωρίς η επιτυχία των αναρχικών να είναι πάντοτε πλήρης, εν τούτοις επετύγχανον να φονεύουν μερικά όργανα της τάξεως και να τραυματίζουν άλλα. Οσάκις εκινούντο κατά των συμμοριών μεγάλα αποσπάσματα χωροφυλακής και εκύκλωναν αυτάς, πάντοτε οι αναρχικοί δια του βαρέως οπλισμού αυτών έσπαζαν τον κλοιόν και διέφευγον.
    Μάτην επιμείναμεν εις την ανάγκην επείγοντος εξοπλισμού της χωροφυλακής δια πολυβόλων. Και όταν επείσθη κάποτε ο Υπουργός της Δημ. Τάξεως, ο κ. Ουίκαμ, Άγγλος οργανωτής της Δημ. Ασφαλείας απήντησεν αρνητικώς προφασιζόμενος ότι “εις την Αγγλίαν η Χωροφυλακή δεν έχει πολυβόλα”.
    Έως ότου τα πράγματα ανοίξουν τους οφθαλμούς του κ. Ουίκαμ η χωροφυλακή της υπαίθρου είχε χάσει το ηθικόν της. Εις το κατάντημα αυτό εβοήθησαν δύο πράγματα. 1) Η αναξιότης ή η εσκεμμένη συνοδοιπορεία πολλών συνταγματαρχών Ανωτάτων Διοικητών Χωροφυλακής Βορείου Ελλάδος, ανηκόντων εις την δημοκρατικήν παράταξιν, τους οποίους ηρνείτο να αντικαταστήση ο τε Γεν. Αρχηγος Μπριλάκης (δημοκρατικός) και ο κ. Ουίκαμ, ικανότατος ίσως οργανωτής, αλλά ανίκανος με τον αγγλικόν του εγκέφαλον να εννοήση τι συμβαίνει εις τον ιδικόν μας γιδότοπον. 2) Η θαυμασία προπαγάνδα κατά χωρία του Κ.Κ.Ε. Ύστερα από κάθε επίθεσιν των συμμοριών εις περιφέρειαν τινα προσήρχοντο τάχα λαϊκοί φίλοι ή γύναια της ΕΠΟΝ προς τα όργανα της τάξεως και τους προέτρεπαν να μη σκοτώνωνται άδικα για το χατήρι των κεφαλαιοκρατών’. Η προπαγάνδα δε αυτή τοσούτω μάλλον εγίνετο πιστευτή, καθ’ όσον το κράτος ουδεμίαν σύνταξιν εξαιρετικήν απένεμεν εις τας οικογενείας των θυμάτων του καθήκοντος, εμάνθανον δε οι χωροφύλακες ότι αι οικογένειαι των φονευομένων συναδέλφων τους επένοντο.
    Πάντως σήμερον η Χωροφυλακή εν τη πράξει δεν υπάρχει. Αξιωματικοί και οπλίται προφασίζονται ασθένειαν δια να μην εξέλθουν εις περιοδείαν ή καταφεύγουν εις τους βουλευτάς μετά φορτικότητος δια να επιστρέψουν εις Αθήνας.
    Εγγράφως συνεστήσαμεν να επέμβη ο στρατός εγκαίρως δια να συγκρατηθή η Χωροφυλακή.
    Ο στρατηγός Σπηλιωτόπουλος και ο στρατηγός Βεντήρης αμέσως απεδέχθησαν σχετικήν πρότασιν του Υπουργού κ. Π. Μαυρομιχάλη. Ο στρατηγός Ρόλιγγς όμως απήντησεν ότι δεν δέχεται ο στρατός να διακόψη κατ’ ουδένα λόγον την εκπαίδευσίν του.
    Όλη η Μακεδονία ευρίσκετο εν επαναστάσει και οι Άγγλοι δεν το εννοούσαν ή, τολμώ να το εκστομίσω, ηρέσκοντο να ενταθούν κάπως τα εσωτερικά μας βάσανα.
    Τώρα αντελήφθη και ο κ. Ρόλιγγς την ανάγκην της συμμετοχής του στρατού εις τας επιχειρήσεις, πλην εκείνο το οποίον προ 1 μηνός ήτο εύκολον, τώρα είναι δυσκολώτατον να επιτευχθή, διότι η πυρκαϊά έφθασε μέχρι Λαμίας.
    Εγγράφως εζητήσαμεν από τον κ. Κ. Τσαλδάρην και τον κ. Σπ. Θεοτόκην την 17 Μαΐου, σχεδόν προ διμήνου να εγκρίνουν αφ’ ενός την διανομήν όπλων εις εθνικόφρονας πολίτας εγνωσμένης τιμιότητος και φρονημάτων, αφ’ ετέρου την δημιουργίαν συμμοριών ιδικών μας εκ Ποντίων κυρίως αγωνιστών της Εθνικής Αντιστάσεως. Τα μέτρα ταύτα δεν ενεκρίθησαν μολονότι ήτο πρόδηλος η χρησιμότης αυτών.
    Πράγματι δεν είναι δυνατόν να προληφθούν αι δολοφονίαι εις την ύπαιθρον άνευ υπάρξεως ‘σταθεράς αμύνης’, δηλ. χωρίς να υπάρχη μόνιμος δύναμις οπλισμένη εις κάθε χωριό. Επειδή δε η χωροφυλακή δεν ήτο δυνατόν να διαθέτη επαρκή δύναμιν, εζητήσαμεν να διανεμηθούν εις τους πολίτας υπό των αξιωματικών της χωροφυλακής τα όπλα τα παραδοθέντα μετά την Βάρκιζαν υπό των ελασιτών.
    Η ανάγκη δε της οργανώσεως ιδικών μας συμμοριών επιβάλλεται υπό της διαπιστώσεως ότι δεν είναι δυνατόν να πολεμηθή είς στρατός–φάντασμα παρά δι’ άλλου στρατού–φαντάσματος. Τούτο απεδείχθη δια των επιχειρήσεων του Γ΄ Σώματος Στρατού εις το όρος Πάϊκον όπερ εκύκλωσαν 2.500 στρατιώται χωρίς να ανεύρουν ούτε έναν αντάρτην, ούτε ένα όπλον, διότι τα μεν όπλα είχον αποκρυβή, οι δε αναρχικοί ησχολούντο εις την υλοτομίαν δήθεν.
    Το ‘Κέντρον’ του κ. Σοφούλη παρεμποδίζει ακόμη σήμερον το κράτος να επιβληθή, διότι πολλοί ανώτεροι υπάλληλοι, π.χ. ο εισαγγελεύς Εφετών Κοζάνης Κουλάκος, είναι αριστεροί και αρνούνται να υπογράψουν τα εντάλματα συλλήψεως που ζητούν οι Νομάρχαι και οι Έπαρχοι. Εφ’ όσον λοιπόν η κρατική μηχανή, μη εκκαθαρισθείσα από τους κομμουνιστάς υπαλλήλους, κωλυσιεργεί συστηματικώς εις την εμπέδωσιν της τάξεως, τι άλλο απομένει από την σύλληψιν των αναρχικών υπό συμμοριών ιδικών μας; Άλλωστε και η συστηματική καταδίωξις των αναρχικών δεν δύναται να γίνη αποτελεσματική ει μη υπό τοπικών ιδικών μας συμμοριών που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, γνωρίζουν τους τροφοδότας των αναρχικών και τα κρυσφύγετά τους.
    Όλα τα ανωτέρω τα είχομεν ειπεί και προς τον Αρχιστράτηγον Παπάγον προ της αναχωρήσεώς του δια Λονδίνον. Έκτοτε δεν επαύσαμεν να υποδεικνύωμεν τον επερχόμενον κίνδυνον, ο οποίος κατά τα κομμουνιστικά σχέδια πρόκειται να κορυφωθή εντός του Αυγούστου, εις τρόπον ώστε η Χώρα να ευρεθή κατά τας παραμονάς του δημοψηφίσματος εις τοιούτον χάος, ώστε να αναβληθή η επάνοδος της Α.Μ. του Βασιλέως, αναβαλλομένης της ετυμηγορίας του Λαού.
    Ήδη το ΚΚΕ θεωρεί ότι εξήρθρωσε την κρατικήν μηχανήν εις την ύπαιθρον και τα χωρία και ετοιμάζει επιθέσεις εντός των πόλεων διορίσαν επιτρόπους δια τας αστικάς ταραχάς ως εξής
    1) Τον Μπαρτζώταν δια την Αττικοβοιωτίαν,
    2) Τον Μπλάναν δια την Στερεάν και Θεσσαλίαν,
    3) Τον Ζεύγον δια την Πελοπόννησον,
    4) Τον Στρίγκον δια την Α. Μακεδονίαν και Θράκην,
    5) Τον Τζήμαν δια την Δ. Μακεδονίαν.
    Εάν δεν ληφθούν άμεσα και δραστικά μέσα το ΚΚΕ θα επιτύχη των σκοπών του, διότι πράγματι η ύπαιθρος εις την Δ. Μακεδονίαν, θεσσαλίαν και Στερεάν τρομοκρατείται κυριολεκτικώς. Μετά τον φόνον πολλών Προέδρων Κοινοτήτων εθνικιστών, οι απομείναντες εν ζωή Πρόεδροι κατέφυγαν εις τας πόλεις, αφίσαντες τα χωριά τους άνευ διοικήσεως. Οι χωρικοί δεν μεταβαίνουν εις τους αγρούς των διότι πυροβολούνται. Τα σπαρτά εις πολλάς περιφερείας μένουν αθέριστα, η δε προσφιλής μέθοδος εις τον κομμουνισμόν της απαθλιώσεως ενεργεί πανταχού. Η ανασυγκρότησις, η οποία είχε αρχίσει να θαυματουργή χάρις εις την εργατικότητα των χωρικών μας εσταμάτησεν. Ο κομμουνισμός με την δυναμικότητά του και τα σκληρά μέτρα του προχωρούσεν εις το έργον του συστηματικώς.
    Το ΚΚΕ όπου επικρατεί εφαρμόζει τώρα νέαν μέθοδον της ‘συμφιλιώσεως’. Υπόσχονται δηλαδή εις τους καταπτοηθέντας αγρότας να φεισθούν της ζωής των, αρκεί να μείνουν ουδέτεροι εις τον αγώνα μεταξύ αναρχισμού και Κράτους, αρκεί δηλαδή να μην αναφέρουν εις τας αρχάς ούτε ποίοι εκ των συγχωριανών τους ακολουθούν τους αυτονομιστάς, ούτε να προδίδουν τας κινήσεις των συμμοριών.
    Προ αυτής της καταστάσεως ευρεθέντες ηναγκάσθημεν ν’ αντιδράσωμεν με ριζικά μέτρα. Ο κ. Μαρκεζίνης την παραμονήν της αναχωρήσεώς του κ. Τσαλδάρη του έθεσεν, τρόπον τινά τελεσιγραφικώς, την απαίτησιν να ιδρυθή ‘Μακεδονικόν Κομιτάτον’ το οποίον θα εφρόντιζε να σωθή η Β. Ελλάς. Ο κ. Τσαλδάρης απεδέχθη τέλος τούτο και το Κομιτάτον ιδρύθη αυθημερόν. Εις σύσκεψιν με τον κ. Μαυρομιχάλην και τον αντιστράτηγον Σπηλιωτόπουλον, ο κ. Μαρκεζίνης και εγώ εθέσαμεν τας βάσεις του, την δε επομένην ημέραν είχομεν ήδη εξεύρει 100 εκατομμύρια δραχμών δια τας πρώτας ενεργείας μας, κατανεμηθείσας ως εξής. 50.000.000 θα δοθούν εις τον στρατηγόν Βεντήρην δια την Κεντρικήν και Ανατολικήν Μακεδονίαν, 40.000.000 εις τον στρατηγόν Γεωργούλην (ευτυχώς συμφωνούντα πλήρως μαζύ μας και δραστηρίως εργαζόμενον κατά του κομμουνισμού) δια την Δ. Μακεδονίαν και Θεσσαλίαν και 10.000.000 εις τον στρατηγόν Γιατζήν δια την Στερεάν Ελλάδα.
    Με τα χρήματα αυτά θα οργανωθούν εικοσαμελείς συμμορίαι από εθνικόφρονας εντίμους πολίτας υπό αξιωματικόν με πολιτικήν περιβολήν, σκοπόν έχουσαι αφ’ ενός την εξόντωσιν ελαχίστων μεν πλην αρχηγετικών στελεχών των κομμουνιστών δια να παραλύση η όλη αναρχική οργάνωσις δια του αποκεφαλισμού των αρχηγών, αφ’ ετέρου δε την καταδίωξιν των αναρχικών ομάδων της περιφερείας. Κατά τας εκλογάς απεδείχθη ότι όπου υπήρχε εθνικόφρων ομάς (Σούρλας εις Δομοκόν, Καλαμπαλίκης εις Φάρσαλα, Τσαντούλας εις Καρδίτσαν, Ιωάννου εις Λαμίαν, Μαγγανάς εις Μεσσηνίαν) ο κόσμος εφήφισεν αθρόως το Λαϊκόν Κόμμα, όπου όμως αντιθέτως επεκράτουν κομμουνιστικαί συμμορίαι, ως εις Τύρναβον, Γρεβενά, Νάουσαν, Πέλλην, Σέρβια, ουδείς ετόλμα να ψηφίση και η αποχή ήτο μεγίστη.
    Προκειμένου του Δημοψηφίσματος είναι προφανής η ανάγκη υπάρξεως ιδικών μας συμμοριών.
    Το Κομιτάτον απηρτίσθη εκ των δύο στρατηγών Σπηλιωτοπούλου και Βεντήρη, του κ. Μαρκεζίνη, του Βουλευτού Καβάλλας Ν. Γρηγοριάδη, των τριών διευθυντών εφημερίδων Αχ. Κύρου, Καλαποθάκη και Βοβολίνη υπό την προεδρίαν του Υπουργού των ενόπλων δυνάμεων. Αμέσως ήρχισεν υπό του Γεν. Επιτελείου η αποστολή όπλων εις την ύπαιθρον. Εντός διημέρου απεστάλησαν 600 εις Θεσσαλονίκην, 750 εις Δ. Μακεδονίαν και 200 εις Στερεάν, ίνα διανεμηθούν εις τους εθνικόφρονας. Ο ψυχολογικός αντίκτυπος θα είναι μεγάλος, όταν οι αγρόται ιδούν ότι κάποιος τους φροντίζει.
    Η όλη οργάνωσις θα διευθύνεται εξ Αθηνών, τας δε αποφάσεις θα εκτελή το Γεν. Επιτελείον μέσω γραφείου ειδικού όπερ ιδρύθη αμέσως και θα διατελή υπό την άμεσον επίβλεψιν του υπαρχηγού ταξιάρχου Πεντζοπούλου. Ετοιμάσθησαν 5 σύνδεσμοι αξιωματικοί οίτινες θα αναλάβουν την επιθεώρησιν ανά μιας περιφερείας έκαστος εις όσας δηλαδή διηρέθη η Β. Ελλάς δια τον συντονισμόν των ενεργειών και την παρακολούθησιν.
    Ωργανώθη ειδική υπηρεσία πληροφοριών, καθ’ όσον η Κυβέρνησις στερείται πλήρως τοιαύτης, η δε της Χωροφυλακής είναι γελοία και ασυντόνιστος διότι λειτουργεί χωριστά κατά νομούς.
    Εις τους επί κεφαλής αξιωματικούς εδόθη η εντολή να εξαφανίζουν τους αρχηγούς των κομμουνιστών, ώστε να μη φαίνεται η δολοφονία, δια να πιστεύεται τάχα ότι διέφυγον ούτοι προς τον Τίτο. Να μη κτυπούν τους δευτερεύοντας παράγοντας, αλλά να φονεύουν τους πρωτεύοντας μόνον και να αποφεύγουν τους ξυλοδαρμούς.
    Προς καλλιτέραν οργάνωσιν και συντονισμόν αναχωρούν μεθαύριον Δευτέραν ο Ταξίαρχος Πεντζόπουλος δια Δ. Μακεδονίαν, εγώ δια Θεσσαλονίκην, την δε Τρίτην ο ιδιος ο Υπουργός των Στρατιωτικών δια Θεσσαλίαν.
    Μολονότι ηρχίσαμεν το έργον μας τόσον αργά, χάρις εις την αδράνειαν του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως και των Άγγλων, εν τούτοις ελπίζομεν ότι τα δραστικά αυτά μέτρα θα σταματήσουν την πρόοδον του κακού, περί τας αρχάς δε Αυγούστου, ήτοι εντός μηνός θα βελτιώσουν την κατάστασιν αισθητότατα.
    Χωρίς τα απάνθρωπα ίσως πλην απαραίτητα αυτά μέτρα φρονούμεν ότι εκινδύνευε μετά την παράλυσιν της Χωροφυλακής και των αγροτών να επέλθη η κόπωσις του στρατού, του ματαίως κυνηγούντος αντίπαλον–φάντασμα. Εκ της κοπώσεως δε ταύτης θα επωφελείτο το ΚΚΕ δια των σειρήνων της ΕΠΟΝ και της εντέχνου προπαγάνδας του προς τους στρατιώτας. Δεν πρέπει να λησμονώμεν ότι το μικρόβιον του κομμουνισμού έχει ήδη εισχωρήσει και εις τον στρατόν, του ποσοστού των κομμουνιστών εκ των στρατευθέντων θεωρουμένου εις 20%, των δε δύο νεωτέρων ηλικιών των τελευταίως κληθεισών εις 35%.
    Εαν δεν αντιδράσωμεν βιαίως και σπάσει και ο στρατός, τι άλλο απομένει εις το Κράτος; Τίποτε, το χάος.
    Και ημείς μεν θα πράξωμεν ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν να γίνη, δια να επιτύχη όμως πλήρως ο επιδιωκόμενος σκοπός δέον και όλα τα Υπουργεία να εκκαθαρισθούν από τους κουκουέδες, οι οποίοι ακόμη τα διευθύνουν (όσον απίστευτον και αν φαίνεται τούτο είναι αληθές!) η δε Βόρειος Ελλάς να κατακλεισθή από εθνικόφρονας δικαστάς και διδασκάλους και μοιράρχους.
    Απεδείχθη εκ των πραγμάτων ότι η συνοδοιπορία των δημοκρατικών με τους κομμουνιστάς έφερεν την Ελλάδα εις το χείλος της αβύσσου.»]
  13. [Εφημερίδα «Εστία», 1η Ιουλίου 1948]
  14. «Ρούπελ» Ολόκληρο το βιβλίο
  15. «Το χρονικό της σκλαβιάς» Ολόκληρο το βιβλίο