Χόρια Σίμα

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

O Χόρια Σίμα, Ρουμάνος εθνικιστής και για ένα διάστημα επικεφαλής του Συμβουλίου των υπουργών, γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1906 στο χωριό Μάντρα της Ρουμανίας και πέθανε στις 25 Μαΐου 1993 στην Ισπανία

Χόρια Σίμα (1906-1993)

Βιογραφία

Παρακολούθησε μαθήματα από το 1926 έως το 1932, στη Σχολή Γραμμάτων και Φιλοσοφίας στο Βουκουρέστι και κατά την διάρκεια των σπουδών του τον Οκτώβριο του 1927, εντάχθηκε στο Κίνημα των Λεγεωναρίων, μόλις λίγους μήνες μετά την ίδρυση της οργανώσεως. Το 1932 διορίστηκε καθηγητής της ρουμανικής γλώσσας και λογοτεχνίας στο Caransebes και το φθινόπωρο του 1935, ο αρχηγός του Κινήματος, Κορνέλιου Κοντρεάνου, τον διόρισε επικεφαλής στην περιοχή του Banat. Μετά την βασιλική δικτατορία και τη σύλληψη του Κοντρεάνου την άνοιξη του 1938, ανέλαβε πρωτοβουλία δράσης μαζί με αρκετούς κορυφαίους Λεγεωνάριους για να αφεθεί ο αρχηγός τους ελεύθερος. Έχουν συμπτύξει τότε μία δραστήρια ομάδα αγωνιστών για τον συντονισμό των δραστηριοτήτων της Λεγεώνας, η οποία αποτελούνταν από τον ίδιο και τους: Ion Belgea, Radu Mironovici, Iordache Nicoara και Ion Antoniu.

Στις 16 του Ιουνίου 1938 ο Σίμα αναλαμβάνει την πιο επικίνδυνη αποστολή, την αναδιοργάνωση των Λεγεωναρίων σε ελεύθερες περιοχές και την οργάνωση συνδέσμων. Στις 29-30 Νοεμβρίου 1938, ο επικεφαλής του Κινήματος των Λεγεωνάριων, Κορνέλιου Κοντρεάνου, δολοφονείται μαζί με 13 άλλους εξέχοντες συντρόφους του. Καθώς όλο και περισσότεροι Λεγεωνάριοι ήταν σε άμεσο κίνδυνο να συλληφθούν, πολλοί κατέφυγαν στη Γερμανία. Μαζί τους, ο Χόρια Σίμα. Διέσχισαν τα σύνορα προς την Ουγγαρία και κατάφεραν να φθάσουν στο Βερολίνο. Η Διοίκηση της Λεγεώνας πλέον αποτελείται από τον Χόρια Σίμα και τους Ion Dumitrescu-Borsa, Ion Victor Vojen, Victor Silaghi, Alexandru Constant, Constantin Papanace.

Στις 15 Αυγούστου του 1939 αναχωρεί με μυστική αποστολή στη Ρουμανία, για την αναδιοργάνωση των δεσμών με τις Λεγεωναρικές οργανώσεις και στις 26 Οκτωβρίου επιστρέφει στη Γερμανία. Στις 5 Μαΐου 1940, και πάλι με μια ομάδα Λεγεωναρίων διασχίζουν παράνομα τα σύνορα της Γιουγκοσλαβίας. Συλλαμβάνονται μετά τη διέλευσή τους στη Ρουμανία, στο χωριό Clopodia, στις 19 Μαΐου και οδηγούνται αυστηρά φρουρούμενοι στο Βουκουρέστι.

Το 1940 απελευθερώνονται και ξεκινούν δράση για την ανατροπή της βασιλικής δικτατορίας, με αποκορύφωμα την επανάσταση της 3 - 6 Σεπτεμβρίου του 1940 και την εκδίωξη του βασιλιά Κάρολου 2ου από την εξουσία της χώρας. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1940 πραγματοποιείται συνεδρίαση των επαναστατών Λεγεωναρίων όπου και ανατίθεται η διοίκηση της Λεγεώνας στον Κορνέλιου Γκεοργκέσκου (ένας από τους ιδρυτές του κινήματος, άνθρωπος δίκαιος, τολμηρός, με έντονο το πνεύμα του αγωνιστή, πιστός στη Λεγεώνα και πάντα έτοιμος να θυσιάσει). Στις 14 Σεπτεμβρίου 1940, η Ρουμανία έχει ανακηρυχθεί με βασιλικό διάταγμα από το βασιλιά Μιχαήλ 1ο, νέο Εθνικό Κράτος των Λεγεωναρίων και ο Χόρια Σίμα ονομάζεται αντιπρόεδρος του Συμβουλίου των Υπουργών.

Αλλά οι δυνάμεις της προδοσίας έδρασαν στις 21 - 23 Ιανουαρίου του 1941 οπότε και έγινε πραξικόπημα του στρατηγού Ίον Αντονέσκου κατά της Λεγεώνας, το οποίο υποστηρίχθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα που στάθμευαν στη χώρα. Έτσι ξεκινούν νέες διώξεις εναντίον των "πρασινοχιτόνων". Χιλιάδες Λεγεωνάριων συνελήφθησαν και εκτελέσθηκαν με εικονικές δίκες. Όσοι κατάφεραν να διαφύγουν στη Γερμανία κρατήθηκαν στα στρατόπεδα του Ροστόκ, Μπούχενβαλντ και Νταχάου. Μετά την πτώση της Ρουμανίας στη Σοβιετική κατοχή στις 23 Αυγούστου 1944, ο Χόρια Σίμα συνεχίζει με πείσμα τον αντικομμουνιστικό αγώνα, σχηματίζοντας εξόριστη ρουμανική κυβέρνηση στη Βιέννη (10 Δεκεμβρίου 1944) και οργανώνει εθνικό στρατό με πάνω από 12.000 εθελοντές. Κατά τη περίοδο του Μαρτίου-Μαΐου 1945, υπό την ηγεσία του Σίμα, ο Εθνικός Ρουμανικός Στρατός διεξάγει σκληρό αγώνα κατά του Κόκκινου Στρατού και ενάντια στη συνθηκολόγηση της Γερμανίας στο μέτωπο Σοβιετικών, Βρετανών και Αμερικανών συμμάχων.

Μετά τον πόλεμο κατέφυγε στην Ιταλία, στην Γαλλία και στην Ισπανία, όπου και εγκαταστάθηκε. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και έδωσε μεγάλο αγώνα διαφώτισης για την τραγωδία του λαού του. Πέθανε στις 25 Μαΐου 1993 αγωνιζόμενος πεισματικά και ακούραστα για τα ιδανικά της Λεγεώνας και για την ελευθερία του Ρουμανικού έθνους.

Βιβλία

  • "Η Εθνική Κυβέρνηση της Βιέννης", Χόρια Σίμα, Έκδοση: Νοών