Τρίτο Ράιχ

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Stub.jpg
Αυτό το άρθρο χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε στην ανάπτυξη της Metapedia επεκτείνοντάς το.

Το Τρίτο Ράιχ, [1], ή αλλιώς Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία αποκαλείται το Γερμανικό κράτος της περιόδου από τις 30 Ιανουαρίου του 1933 έως τις 8 Μαΐου του 1945. Κατά την περίοδο αυτή η χώρα εκυβερνάτο από το Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανών Εργατών [NSDAP] με Καγκελάριο τον Αδόλφο Χίτλερ, ο οποίος από το 1934, ως αρχηγός του κράτους ονομάζονταν «Führer» [Αρχηγός].

Το έμβλημα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας (1933-1945)

Κατά την περίοδο αυτή εφαρμόστηκαν στην Γερμανία εθνοκεντρικές και σοσιαλιστικές πολιτικές με όραμα ένα υγιές και δυνατό έθνος. Από οικονομικής πλευράς η νέα κυβέρνηση πέτυχε μεγάλη εκβιομηχάνιση της χώρας, μηδενική ανεργία και το υψηλότερο βιοτικό επίπεδο της Ευρώπης για τον μέσο όρο των πολιτών. Από στρατιωτικής και εδαφικής απόψεως, η Γερμανία κατέστη ένα κυρίαρχο έθνος - κράτος στην Ευρώπη ακολουθώντας εξωτερική πολιτική επιθετικής διπλωματίας. Με την ένωσή της με την Αυστρία το 1938, η Γερμανία έγινε για πρώτη φορά μετά την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ενιαίο γερμανικό κράτος με την Αυστρία στους κόλπους του. Η πτώση του Τρίτου Ράιχ επήλθε με την στρατιωτική ήττα και παράδοση της Γερμανίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Η Ιουδαία κηρύσσει τον πόλεμο στην Γερμανία» [2].

Ιστορική αναδρομή

Πρώτο Ράιχ

Ως πρώτο Ράιχ [λατινικά: Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae, γερμανικά: Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation] αναφέρεται η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους ή Αυτοκρατορία της Δύσεως, αναφέρεται η Γερμανία από τον 10ο αιώνα έως τα μέσα του 17ου αιώνα. Οι αυτοκράτορες αυτής της περιόδου ήθελαν να εμφανίζονται συνεχιστές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και θεωρούσαν ότι η ουράνια βασιλεία σύμφωνα με την χριστιανική πίστη πρέπει να εφαρμόζεται και στη Γη, υπό την εποπτεία τους. Πρώτος αυτοκράτορας [Kaiser] του Α' Ράιχ, ήταν ο Όθων ο Μέγας που στέφθηκε το 962 μ.Χ. Στο απόγειό της η αυτοκρατορία ενσωμάτωνε περιοχές από Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία, Λιχτενστάιν, Λουξεμβούργο, Τσεχία, Σλοβενία, Βέλγιο, Ολλανδία, Πολωνία, Γαλλία και Ιταλία. Παρά το όνομά της, κατά το μεγαλύτερο διάστημα της υπάρξεως της η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δεν περιλάμβανε τη Ρώμη εντός των γεωγραφικών της ορίων. Το καίριο πλήγμα πάντως το δέχτηκε το 1648, όταν με τη συνθήκη της Βεστφαλίας, η αυτοκρατορία ακρωτηριάσθηκε. Με την ανάδειξη μάλιστα της Πρωσίας σε βασίλειο, το Γερμανικό Α' Ράιχ υπέστη θανάσιμο πλήγμα, καθώς έχασε μια τεράστια και σημαντική περιοχή.

Δεύτερο Ράιχ

Το Β' Ράιχ δημιουργήθηκε από τον Όττο φον Μπίσμαρκ, μετά από τον γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870, ο γερμανός δούκας που διετέλεσε υπουργός και πρόεδρος της Πρωσίας από το 1862, κι ήταν αυτός που ενοποίησε τη Γερμανία. Ο Μπίσμαρκ διατέλεσε πρώτος καγκελάριος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας [Reichskanzler, με την ίδρυση της το 1871 κι είχε καθοριστικό ρόλο στην ένωση τους σε ένα κράτος, καθώς διαπραγματεύτηκε με αντιπροσώπους των κρατών της Νότιας Γερμανίας, προσφέροντας τους ειδικές παραχωρήσεις για να συμφωνήσουν. Οι διαπραγματεύσεις πέτυχαν και ο Γουλιέλμος Α' ανακηρύχθηκε «Γερμανός Αυτοκράτορας» στις 18 Ιανουαρίου 1871 στην Αίθουσα των Καθρεπτών των Βερσαλλιών στο Παρίσι, όταν ο γερμανικός στρατός νίκησε τη Γαλλία και εισέβαλε στη γαλλική πρωτεύουσα. Το Β' Ράιχ είχε μικρή διάρκεια ζωής, μόλις 47 χρόνια, καθώς διαλύθηκε στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το 1918, μετά από την ήττα της Γερμανίας και την πτώση του αυτοκράτορα Γουλιέλμου Β’.

Τρίτο Ράιχ

Η άνοδος των Γερμανών εθνικιστών στην εξουσία σήμανε το τέλος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, που εγκαθιδρύθηκε στη Γερμανία μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, μετά τον διορισμό του Αδόλφου Χίτλερ, στις 30 Ιανουαρίου 1933, στη θέση του Καγκελάριου. Λίγες μέρες αργότερα, συγκεκριμένα στις 28 Φεβρουαρίου 1933, και μετά τον εμπρησμό του Γερμανικού κοινοβουλίου [Ράιχσταγκ] η Γερμανική κυβέρνηση εξέδωσε διάταγμα με το οποίο ανέστειλε τα συνταγματικά πολιτικά δικαιώματα και κήρυξε την Γερμανία σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, στη διάρκεια της οποίας μπορούσαν να θεσπιστούν επίσημα διατάγματα δίχως την έγκριση του κοινοβουλίου. Στους πρώτους μήνες της θητείας του Χίτλερ το Γερμανικό εθνικιστικό κόμμα έθεσε σε εφαρμογή την πολιτική του «συντονισμού», δηλαδή την ευθυγράμμιση ατόμων και θεσμών με τους στόχους που έθεσαν οι εθνικιστές, στην κουλτούρα, την οικονομία, την εκπαίδευση και την δικαιοσύνη, ενώ κέρδισε την εμπιστοσύνη και την υποστήριξη της πλειοψηφίας καθολικών και προτεσταντών κληρικών.

Τον Αύγουστο του 1934 πέθανε ο Γερμανός πρόεδρος Πολ φον Χίντενμπουργκ και ο Χίτλερ ανέλαβε την προεδρία. Ο στρατός έδωσε όρκο αφοσιώσεως στο πρόσωπό του. Η εξουσία του Χίτλερ στηρίχθηκε στο αξίωμα του ως Προέδρου του Ράιχ, με το οποίο ήταν επικεφαλής του κράτους, Καγκελαρίου του Ράιχ, ως επικεφαλής της κυβερνήσεως και του Φύρερ, δηλαδή του επικεφαλής του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος. Σύμφωνα με την αρχή του Ηγέτου, γνωστή ως «Führerprinzip», ο Χίτλερ βρισκόταν υπεράνω του νόμου και αυτός αποφάσιζε για θέματα πολιτικής. Έτσι είχε το τελευταίο λόγο στην εθνική νομοθεσία αλλά και στην εξωτερική πολιτική της Γερμανίας. Η εξωτερική πολιτική του Ράιχ καθοδηγήθηκε από την πεποίθηση ότι το φυλετικό πεπρωμένο της Γερμανίας ήταν να επεκταθεί προς τα ανατολικά με τη δύναμη των όπλων και ότι ένας διευρυμένος, φυλετικά ανώτερος γερμανικός πληθυσμός έπρεπε να εδραιώσει τη μόνιμη κυριαρχία του στην ανατολική Ευρώπη και τη Σοβιετική Ένωση. Σ' αυτή την κατεύθυνση οι Γερμανίδες γυναίκες διαδραμάτιζαν καθοριστικό ρόλο καθώς η πολιτική του Τρίτου Ράιχ σε σχέση με τον πληθυσμό ενθάρρυνε τις «φυλετικά αγνές» Γερμανίδες να γεννήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα «Άρια» παιδιά. Σκοπός της εξωτερικής πολιτικής της εθνικιστικής Γερμανίας ήταν η κήρυξη πολέμου εναντίον της Σοβιετικής Ενώσεως και τα χρόνια ειρήνης αποτέλεσαν περίοδο προετοιμασίας του γερμανικού λαού για πόλεμο.

Κυριότερος «φυλετικός» εχθρός της Γερμανίας του Τρίτου Ράιχ ήταν οι Εβραίοι. Η κυβέρνηση του Χίτλερ υπήρξε γενικά δημοφιλής στους περισσότερους Γερμανούς, αν και υπήρξαν μεμονωμένα, σε μαζικότητα και συμμετοχή, παραδείγματα αντιδράσεως από καθημερινές πράξεις αντικομφορμισμού μέχρι την απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ στις 20 Ιουλίου 1944. Το τρίτο Ράιχ κατέρρευσε στις 8 Μαΐου του 1945, όταν κατελήφθη το Βερολίνο και οι Σύμμαχοι εξανάγκασαν την Γερμανία σε οδυνηρή συνθηκολόγηση, που την ακολούθησε η ντε φάκτο δημιουργία δύο κρατών, της Δυτικής Γερμανίας, υπό την επιρροή των κρατών της Δύσεως και της ανατολικής Γερμανίας, που ΄ζησε ως το 1990 υπό την κατοχή των Ρώσων και του κομμουνιστικού Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Διαβάστε τα λήμματα

Παραπομπές

  1. [Ράιχ (Reich) είναι γερμανική λέξη που περιγράφει το έθνος-αυτοκρατορία]
  2. [Πρωτοσέλιδο εφημερίδος «Daily Expres», 24 Μαρτίου 1933.]