Αλέκος Σακελλάριος

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Αλέκος Σακελλάριος, Έλληνας εθνικιστής [1], δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, στιχουργός και σκηνοθέτης θεατρικών και κινηματογραφικών έργων, γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1913, σε σπίτι της οδού Αγρινίου στο παλιό τέρμα Αχαρνών στην Αθήνα, και πέθανε στις 28 Αυγούστου 1991, στο σπίτι του, επί της οδού Ευελπίδων στο Πεδίο του Άρεως στην Αθήνα. Κηδεύθηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών σε οικογενειακό τάφο.

Ήταν παντρεμένος τρεις φορές, σε δεύτερο γάμο, με την ηθοποιό Νίκη Λινάρδου [2], καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Ανδρονίκης Κούλα, και πατέρας δύο κοριτσιών. Τα τελευταία του χρόνια έζησε με την τρίτη σύζυγό του, Κωνσταντίνα, [Τίνα], Βρεττού-Σακελλάριου.

Αλέκος Σακελλάριος

Βιογραφία

Πατέρας του ήταν ο Πύρρος Σακελλάριος με καταγωγή από τα Γιάννενα και μητέρα του η Ελένη Ζάππα, απόγονος του Εθνικού ευεργέτη Κωνσταντίνου Ζάππα [3]. Το επώνυμο «Σακελλάριος», δόθηκε στον πρόγονό του Χριστόδουλο Μίσιο, ο οποίος μετοίκησε στα Γιάννινα στα μέσα του 18ου αιώνα και αργότερα υπηρέτησε στην εκκλησία του Αρχιμανδρείου, με τον ιερατικό βαθμό του «Σακελλάριου». Προπάππος του ήταν ο Πάνος Σακελλάριος, [1800-1887], σημαντικός επιχειρηματίας του 19ου αιώνα και τιτλούχος του οθωμανικού κράτους, στο σπίτι του οποίου φιλοξενήθηκε στις 6 Μαρτίου του 1913, μετά την απελευθέρωση της πόλεως, ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος. Ο παππούς του Χρηστάκης, [1850-1906], διετέλεσε επί τουρκοκρατίας, πρώτος δήμαρχος των Ιωαννίνων, όμως μετά τον θάνατο του, η οικογένεια Σακελλάριου, εγκατέλειψε την πόλη και εγκαταστάθηκε σε ισόγειο διαμέρισμα της οδού Ικονίου, στο παλιό τέρμα Αχαρνών, όμως μεγάλωσε στο σπίτι που εγκαταστάθηκε αργότερα η οικογένεια του, στη διασταύρωση των οδών Μιχαήλ Βόδα & Περγάμου 17, στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα.

Σε νεαρή ηλικία σχεδίαζε και παρουσίαζε αυτοσχέδιες παραστάσεις, κάνοντας μιμήσεις και παίζοντας φυσαρμόνικα, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του, καθώς όπως έλεγε αργότερα, τα χρόνια εκείνα ήταν «…πολύ θλιβερά και πολύ μελαγχολικά, κολυμπούσαμε στα μικροχρέη». Παρουσίαζε ιδιαίτερη δυσκολία στην παρακολούθηση των μαθημάτων του Γυμνασίου και η οικογένειά του θεωρούσε επιτυχία το ότι περνούσε τις τάξεις. Αποφοίτησε από το 8ο Γυμνάσιο Αθηνών, στην οδό Νικοπόλεως, στο οποίο ήταν συμμαθητής με τους Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον μετέπειτα μαέστρο Δημήτριο Χωραφά, τον μετέπειτα πρόεδρο του Ολυμπιακού Νίκο Γουλανδρή ενώ από τα μαθητικά του χρόνια, μαζί με τον επίσης συμμαθητή του Τάσο Βουρνά, δημοσιογράφο, ιστορικό συγγραφέα και στέλεχος της Αριστεράς, εξέδωσε τη χειρόγραφη εφημερίδα «Ο μαθητής».

Σπούδασε νομικά αλλά τον κέρδισε η δημοσιογραφία, γράφοντας κείμενα σε περιοδικά, με το κομμάτι, ή κάνοντας εξωτερικές συνεργασίες με εφημερίδες και ρεπορτάζ. Συνεργάστηκε αρχικά με την φιλολογική στήλη της εφημερίδας «Καθημερινή», έστειλε ποίημά του στο διευθυντή της Γεώργιο Βλάχο και εκείνος τον προσέλαβε, καθώς και με τις εφημερίδες, «Ελεύθερη Ελλάδα», «Ακρόπολις», «Απογευματινή», «Μάχη», «Ελεύθερος Κόσμος» του Σάββα Κωνσταντόπουλου, «Εθνικός Κήρυξ» και «Ελεύθερος Τύπος», ως ρεπόρτερ του οποίου κάλυψε δημοσιογραφικά τη δίκη για τη δολοφονία, από στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ το 1948, χρονογράφος, σκιτσογράφος [4] και ευθυμογράφος. Δραστηριοποιήθηκε ως εκδότης και μαζί με το Χρήστο Γιαννακόπουλο κυκλοφόρησαν την εφημερίδα «Το Εικοσιτετράωρο» και τα περιοδικά «Πρωτεύουσα» και «Σαββατοκύριακο», ενώ διατέλεσε διευθυντής του περιοδικού «Εβδομάδα». Το 1935 έδωσε κείμενα του στον Πέτρο Κυριακό, κορυφαίο κωμικό της εποχής, και εκείνος του ανέθεσε να γράψει την οπερέτα «Ο βασιλιάς του Χαλβά», την οποία μελοποίησε ο Νίκος Χατζηαποστόλου και ανέβηκε στη σκηνή του θεάτρου «Μαρίκα Κοτοπούλη».

Διακρίσεις

Τιμήθηκε με πολλά ελληνικά και ξένα βραβεία για όλο το εύρος της δημιουργίας του. H ταινία του

  • «Tο ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο» ψηφίστηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης ως η καλύτερη ταινία της πενταετίας 1955-1960. Τιμήθηκε επίσης με το «Έπαθλο Ξενόπουλου» για τα θεατρικά του έργα
  • «Θανασάκης ο πολιτευόμενος» [αργότερα ταινία με τον Nτίνο Hλιόπουλο] και
  • «Eνα βότσαλο στη λίμνη» [αργότερα ταινία με τον βασίλη Λογοθετίδη -και ριμέικ με τίτλο «O σπαγκοραμμένος» και με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Kωνσταντάρα].
    Αλέκος & Τίνα Σακελλάριου

Εργογραφία

Συνεργάστηκε με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο, τους είχαν χαρακτηρισθεί ως οι «Διόσκουροι», με τον Γιώργο Γιαννακόπουλο, αδελφό του Χρήστου, και τον Δημήτρη Ευαγγελίδη. Συνεργάστηκε με πολλά έντυπα, αρχικά ως ρεπόρτερ, άλλοτε ως ευθυμογράφος και χρονογράφος. Εμφανίστηκε σε 9 κινηματογραφικές ταινίες, δικής του σκηνοθεσίας, έχοντας μικρούς ρόλους ηθοποιού. Ήταν ο συγγραφέας του βιβλίου «Λες και ήταν χθες» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Σμυρνιωτάκης».

Θέατρο

Έγραψε περισσότερα από 200 έργα, όπως

  • «Παύσατε πυρ»,
  • «Η πολεμική Αθήνα»,
  • «Μπράβο Κολονέλλο»,
  • «Φινίτα λα μούζικα»,
  • «Η ζωή συνεχίζεται»,
  • «Γαλάζιος ουρανός»,
  • «Φτερό στον άνεμο»,
  • «Χάι Χίτλερ»,
  • «Το χωνί,
  • «Καλώς ήρθατε»,
  • «Ο Ακίνητος που κουνήθηκε»,
  • «Οι άνθρωποι του 49»,
  • «Ανώμαλη προσγείωση»,
  • «Οι δικοί μας άνθρωποι»,
  • «Κάθε πράγμα στον καιρό του»,
  • «Τα φώτα…του Φώτη»,
  • «Το ρόδο του Ισπαχάν»,
  • «Οι Γερμανοί ξανάρχονται»,
  • «Ένας ήρωας με παντόφλες»,
  • «Δεσποινίς ετών 39»,
  • «Δελησταύρου και Υιός»,
  • «Θανασάκης ο πολιτευόμενος»,
  • «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης»,
  • «Ένα βότσαλο στη λίμνη»,
  • «Υπάρχει και φιλότιμο»,
  • «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο»,
  • «Χτυποκάρδια στο θρανίο»,
  • «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια»,

Τα έργα του είναι κυρίως κωμωδίες και επιθεωρήσεις, και ελάχιστα δραματικά, όπως η «Μεγάλη παρένθεση», που διασκευάστηκε σε ταινία με τίτλο «Χαμένα όνειρα».

Κινηματογράφος

Συνεργάστηκε με όλους σχεδόν τους μεγάλους ηθοποιούς του Ελληνικού κινηματογράφου, πολλούς από τους οποίους ανέδειξε και καθιέρωσε ο ίδιος, όπως τη Ρένα Βλαχοπούλου, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τη Τζένη Καρέζη, τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τη Γεωργία Βασιλειάδου, το Βασίλη Αυλωνίτη και άλλους.

Σκηνοθέτησε 60 ταινίες [5], όπως οι

  • «Αλίμονο στους νέους»,
  • «Χτυποκάρδια στο θρανίο»,
  • «Υπάρχει και φιλότιμο»,
  • «Μια κυρία ατυχήσασα»,
  • «Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο»,
  • «Ούτε γάτα, ούτε ζημιά»,
  • «Οι Γερμανοί ξανάρχονται».

Τραγούδια

Έγραψε στίχους [6] για περίπου 2.000 τραγούδια, τα οποία μελοποίησαν μεγάλοι Έλληνες συνθέτες, μεταξύ τους ο Μάνος Χατζηδάκις, ο Γιώργος Μουζάκης, ο Γιώργος Ζαμπέτας και άλλοι, τα οποία έγιναν τεράστιες επιτυχίες και ακούγονται ως και σήμερα.Πρώτο τραγούδι που έγραψε ήταν το

  • «Θα ξανάρθεις» και μεταξύ των τραγουδιών του υπάρχουν και τα
  • «Σήκω χόρεψε συρτάκι»,
  • «Ένα βράδυ που 'βρεχε»,
  • «Θα σε πάρω να φύγουμε»,
  • «Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα»,
  • «Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα»,
  • «Έχω ένα μυστικό»,
  • «Μακρυμάλλης»,
  • «Γαρύφαλλο στ' αυτί»,
  • «Παλιομισοφόρια»,
  • «Σαν κι απόψε»,
  • «Ο αμαξάς»,
  • «Υπομονή»,
  • «Ο γλάρος»,
  • «Θέλω τα ώπα μου»,
  • «Τράβα μπρος»,
  • «Υπομονή»,
  • «Άρχισαν τα όργανα»,
  • «Γαρύφαλλο στ’ αυτί»,
  • «Σπιτάκι μου παλιό»,
  • «Παλιά γειτονιά»,
  • «Άστα τα μαλλάκια σου ανακατεμένα»,
  • «Θα σε πάρω να φύγουμε»,
  • «Το τραμ το τελευταίο»,
  • «Μάρω-Μάρω μια φορά είν’ τα νιάτα»,
  • «Να καθόμουνα πλάι σου»,
  • «Λες και ήταν χθες»,

και μαζί με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο

  • «Το μονοπάτι»,
  • «Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα»,
  • «Ένα βράδυ που ‘βρεχε».

Τηλεόραση

Παρουσίασε αρκετές ψυχαγωγικές εκπομπές. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν τακτικός συνεργάτης της εκπομπής της ΕΤ2 «Τα αστέρια λάμπουν για πάντα», συμμετείχε σε 19 εκπομπές, μιλώντας για τους ηθοποιούς του παλιού κινηματογράφου.

Έγραψε και σκηνοθέτησε περίπου 40 τηλεοπτικές κωμωδίες, μεταξύ τους οι

  • «Δόκτωρ Τικ»,
  • «Μία Αθηναία στην Αθήνα»,

ενώ παρουσίασε τις εκπομπές

  • «Εγώ κι εγώ»,
  • «60 λεπτά χωρίς λεπτά»,
  • «Μόνο για σας»,
  • «Έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα»,
  • «Η παλιά επιθεώρηση».

Διακρίσεις

Βραβεύτηκε για τα έργα του,

  • «Tο ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο», η οποία ψηφίστηκε ως η καλύτερη ταινία της πενταετίας 1955-1960, στο Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης,
  • «Έπαθλο Ξενόπουλου» για τα θεατρικά του έργα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές