Δημήτριος Κωτσάκης

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Δημήτριος Κωτσάκης Έλληνας εθνικιστής αστρονόμος, μαθηματικός Πανεπιστημιακός καθηγητής και συγγραφέας, πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός σταθερά αντίθετος στην υλιστική θεωρία του κομμουνισμού, ενεργό και εξέχων μέλος του σωματείου «Χριστιανική Ένωσις Επιστημόνων» και αρθρογράφος στις «Ακτίνες», το περιοδικό του σωματείου, διευθυντής στο Ευγενίδειο Ίδρυμα, γεννήθηκε το 1909 στην κωμόπολη Φιλιατρά του νομού Μεσσηνίας και πέθανε στις 9 Μαΐου 1986 στην Αθήνα.

Βιογραφία

Ο Κωτσάκης φοίτησε και αποφοίτησε από την Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία έλαβε και το διδακτορικό του το 1937, υποβάλλοντας την διατριβή του με τίτλο «Περί της ολοκληρώσεως μιας τάξεως εξισώσεων του Monge» [1]. Εργάστηκε στα Αστεροσκοπεία Αμβούργου, Χαϊδελβέργης, Φρειβούργου και από το 1932 έως το 1936 διατέλεσε βοηθός στο Αστεροσκοπείο Αθηνών. Το 1936 τοποθετήθηκε βοηθός του εργαστηρίου Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, την περίοδο 1938-39 διετέλεσε καθηγητής στην Σχολή Ικάρων και την Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και το 1940 στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Το 1941 ορίστηκε επιμελητής του εργαστηρίου, ενώ το 1943 εκλέχθηκε υφηγητής της Αστρονομίας στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείου. Υπήρξε πρώτος διευθυντής στο Ευγενίδειο Ίδρυμα, το 1962, μετά από πρόταση του εθνικιστή καθηγητή Σταύρου Πλακίδη. Στις 3 Αυγούστου 1965 ο Κωτσάκης εκλέχθηκε στην καθηγητική έδρα της Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παρέμεινε διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου έως το 1973, με σύμβουλο Αστρονομίας τον ομότιμο καθηγητή Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Σταύρο Πλακίδη. Την περίοδο από το 1970 έως το 1972 σημαντικό έργο στην λειτουργία του Πλανηταρίου προσέφερε ο Κωνσταντίνος Χασάπης, αστρονόμος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, ο οποίος, ως δεινός ομιλητής, συνέπαιρνε το ακροατήριο του στις ανά εβδομάδα αστρονομικές του διαλέξεις που έδινε στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος. Το καλοκαίρι του 1972 ο Διονύσης Σιμόπουλος ορίστηκε διάδοχος του Κωτσάκη και ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 6 Απριλίου 1973.

Ο Κωτσάκης υπήρξε πρωτεργάτης για την ίδρυση, το 1975, του «Κοργιαλένειου Αστρονομικού Σταθμού Κρυονερίου» που είναι γνωστός και ως «Αστεροσκοπείο Κρυονερίου», στην ομώνυμη περιοχή στα ορεινά του νομού Κορινθίας, με το μεγαλύτερο για την εποχή του τηλεσκόπιο (κατοπτρικό 1,22 m) στην Ελλάδα. Ο Κωτσάκης διαχώρισε με σαφή τρόπο την Αστρονομία από την Αστρολογία. Σύμφωνα με τον Κωτσάκη η Αστρολογία ορίζεται ως «....η ψευδεπιστήμη, η όποια πραγματεύεται περί των επιδράσεων των αστέρων επί των ανθρωπίνων υποθέσεων και προλέγει γήινα συμβάντα, στηριζομένη εις τας θέσεις και όψεις των ουρανίων τούτων σωμάτων. Διαφέρει δε ουσιωδώς της Αστρονομίας που ανήκει στις ακριβείς φυσικές επιστήμες, εφ' όσον τα συμπεράσματά της εκφράζονται με μαθηματικούς τύπους.» Η Αστρολογία συνδέθηκε στενά με την Αστρονομία. Αναπτύχθηκαν και οι δύο ταυτοχρόνως μεταξύ των ανατολικών λαών και ιδίως των Βαβυλωνίων, που καλλιέργησαν την Αστρολογία, η οποία κατά τον Κωτσάκη «...δεν ήτο απλώς ή βασίλισσα των επιστημών, αλλά και η ερωμένη του κόσμου».

Συγγραφικό έργο

Ο Κωτσάκης συνέγραψε πανεπιστημιακά συγγράμματα, καθώς και πολυάριθμα εκλαϊκευτικά βιβλία. Μεταξύ τους περιλαμβάνονται:

  • «Η συμβολή των επιπροσθήσεων εις την μελέτην της Σελήνης», το 1936,
  • «Η ηλικία του Σύμπαντος εν σχέσει προς την διαστολήν αυτού», το 1939.
  • «Η Αστρονομία εν Ελλάδι κατά τον 18ο αιώνα και ο Ευγένιος Βούλγαρης», το 1939,
  • «Η σπουδή της Αστρονομίας εν Ελλάδι κατά τον 18ο αιώνα», το 1940
  • «Μελέτη επί του σφάλματος κλίσεως του μεσημβρινού κύκλου Α. Συγγρού», το 1942,
  • «Η πλοκή του Γαλαξίου», το 1949,
  • «Έρευνα επί της μεταβολής του Αζιμουθίου του μεσημβρινού κύκλου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών», το 1951,
  • «Η συμβολή των διδασκάλων του Γένους εις την προαγωγήν της Αστρονομίας κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας (1453-1821)», το 1953,
  • «Ο πλανήτης Άρης και τα προβλήματά του», το 1956,
  • «Οι Γαλαξίαι εις το σύμπαν», το 1956,
  • «Η συχνότης των χημικών στοιχείων εις το σύμπαν», το 1956,
  • «Πορίσματα από την έρευναν του Γαλαξίου: (Η σύστασίς του, η κατασκευή του και η περιστροφή του)», το 1957,
  • «Αι θετικαί επιστήμαι εις το Βυζάντιον: Αστρονομία και Μαθηματικά κατά την Βυζαντινήν περίοδον», το 1958,
  • «Η έρευνα του διαστήματος, τεχνητοί δορυφόροι και πλανήται», το 1959,
  • «Η έρευνα του διαστήματος: Τεχνητοί δορυφόροι, κοσμικοί πύραυλοι, διαπλανητικοί σταθμοί», το 1960,
  • «Ο Ήλιος και αι επιδράσεις του», Αθήναι 1962.
  • «Ραδιοαστρονομία: Εισαγωγή εις την Νέαν Επιστήμην: Ανακοίνωσις γενομένην την 10ην Μαΐου 1962 εις το εν Ιωαννίναις συνελθόν επιστημονικόν-παιδαγωγικόν συνέδριον των εν Ηπείρω Ελλήνων Μαθηματικών», το 1963,
  • «Ο Ήλιος και οι Πλανήται», το 1964, εκδόσεις «Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων»,
  • «Εισαγωγή εις την Αστροφυσικήν», το 1967,
  • «Κοσμογραφία» (μαζί με τον Κωνσταντίνο Χασάπη), το 1969, διδακτικό βιβλίο Αστρονομίας της Β' Λυκείου για περισσότερα από 15 χρόνια,
  • «Υπάρχει ζωή εις τους άλλους κόσμους; μια έρευνα μεταξύ πλανητών, απλανών και γαλαξιών», το 1970,
  • «Η προέλευσις του Ηλιακού συστήματος», δίτομο έργο, το 1971,
  • «Η Συγκρότησις του Σύμπαντος», το 1972,
  • «Ηλιακόν Σύστημα», δίτομο έργο, το 1972,
  • «Ήλιος και Γη», το 1973,
  • «Το Αστρονομικόν Σύμπαν. Δημιουργία ή Τύχη;», το 1973,
  • «Αστέρες»,
  • «Η αρχή της αιτιότητος και η ελευθερία της βουλήσεως»,
  • «Η προέλευσις της ζωής και η Επιστήμη»,
  • «Το άστρον της Βηθλεέμ και η Επιστήμη»,
  • «Το Σύμπαν, η ζωή και ο άνθρωπος», το 1975,
  • «Η δημιουργία των Γαλαξιών και πλανητών», το 1975,
  • «Νέοι ορίζοντες στην Αστρονομία», το 1977,
  • «Είμαστε μόνοι στο Διάστημα;», το 1978,
  • «Η κοσμοθεωρία του Υλισμού», το 1981,
  • «Τα μεγάλα σύγχρονα τηλεσκόπια», το 1981,
  • «Κοσμολογία-Η δομή και εξέλιξη του Σύμπαντος», το 1982, (μαζί με τον Γεώργιο Κοντόπουλο),
  • «Διδάσκαλοι του Γένους και Αστρονομία (1453-1821)», το 1983,
  • «Αστρονομία και Αστρολογία στο Βυζάντιο», το 1983, εκδότης «Αδελφότητα Θεολόγων Ζωή»,
  • «Διαστημικές έρευνες: Ζωή σε ξένους πλανήτες», το 1984,
  • «Η εξαήμερος κατά τον Μ. Βασίλειο και την Επιστήμη».

Εθνική & Χριστιανική δράση

Ο Κωτσάκης, που ήταν ενεργός εθνικιστής και πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός σταθερά αντίθετος στην υλιστική θεωρία του κομμουνισμού, υπήρξε ενεργό και εξέχων μέλος του σωματείου «Χριστιανική Ένωσις Επιστημόνων» και αρθρογραφούσε στις «Ακτίνες», στο περιοδικό του σωματείου [2]. Στην Ένωση συμμετείχαν προσωπικότητες των Επιστημών όπως ο εθνικιστής Αλέξανδρος Τσιριντάνης, καθηγητής της Νομικής σχολής Αθηνών, ο Γεώργιος Ράμμος, καθηγητής στην ίδια Σχολή, ο εθνικιστής ψυχίατρος Αρίστος Ασπιώτης και άλλοι. Το 1949 ο Κωτσάκης συμμετείχε ως Αντιπρόεδρος στο Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου «Το Ελληνικόν Φώς», που ίδρυσε η Αδελφότητα Θεολόγων «Ζωή» και το οποίο ανέλαβε διαφωτιστική δράση στις τάξεις της Ελληνικής κοινωνίας στην τελευταία φάση του συμμοριτοπολέμου [3]. Σύμφωνα με τον Δημήτριο Κωτσάκη ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός ασχολήθηκε τόσο με την αστρονομία, όσο και με τις φυσικές επιστήμες. Γράφει ο Κωτσάκης: «...Ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός (πρώτον ήμισυ 8ου αιώνος) ασχολείται και με την Αστρονομία και γενικώτερον με την Φύσιν, πολεμεί δε την αστρολογίαν και την μαντικήν τέχνην μετά μεγάλης σφοδρότητος...».

Διαβάστε τα λήμματα

Παραπομπές

  1. Περί της ολοκληρώσεως μιας τάξεως εξισώσεων του Monge» Ολόκληρο το κείμενο της διδακτορικής διατριβής του Δημητρίου Κωτσάκη (pdf format).
  2. [Η «Χριστιανική Ένωσις Επιστημόνων» ιδρύθηκε το 1937 με πρωτοβουλία της Ενώσεως Θεολόγων «Ζωή», του προϊσταμένου της Αδελφότητος Σεραφείμ Παπακώστα και του καθηγητή της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αλέξανδρου Τσιριντάνη. Στο περιοδικό «Ακτίνες» δημοσιεύθηκαν τον Οκτώβριο του 1946 η «Δήλωσις» των Ελλήνων επιστημόνων, ενώ δυο μήνες αργότερα, τα Χριστούγεννα του ίδιου έτους, δημοσιεύθηκε η «Διακήρυξις» των Ελλήνων επιστημόνων, 12 κείμενα-μανιφέστα, τα οποία καταδίκαζαν τον υλισμό και προέβαλλαν τον Χριστιανισμό ως τη μόνη πολιτική διέξοδο για την ανασυγκρότηση του μεταπολεμικού κόσμου.]
  3. [Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του σωματείου «Ελληνικόν Φώς» ήταν: Πρόεδρος: Μαρίνος Γερουλάνος, ακαδημαϊκός, καθηγητής της Ιατρικής Αθηνών, Αντιπρόεδρος: Σταύρος Πλακίδης, καθηγητής της Φυσικομαθηματικής Αθηνών, Γενικός Γραμματέας: Γεώργιος Ράμμος, καθηγητής της Νομικής Αθηνών, Ταμίας: Δημήτριος Κωτσάκης, υφηγητής της αστρονομίας στη Φυσικομαθηματική Αθηνών και το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο, μέλος της αδελφότητας «Ζωή», Μέλη: Αλέξανδρος Τσιριντάνης, καθηγητής στη Νομική Αθηνών, Θεόδωρος Μερτικόπουλος, γενικός διευθυντής του υπουργείου Οικονομικών, Γεώργιος Κανελλάκης, αντισυνταγματάρχης ε.α., υπασπιστής του βασιλιά Γεωργίου Β', Άθως Δέλλας, πολιτικός μηχανικός και Δημήτριος Χαροκόπος, ιατρός.]