Λεωνίδας Σμόλενιτς
Ο Λεωνίδας Σμολένιτζ [1] ή Σμόλενιτς ή Σμολένσκης [2], όπως αναφερόταν ο ίδιος στον εαυτό του σε υπουργικές αποφάσεις που υπέγραφε στη διάρκεια της βασιλείας του Όθωνα, ήταν Έλληνας εθνικιστής υποστηρικτής του θεσμού της Βασιλείας, αρχικά αξιωματικός του Αυστριακού στρατού που το 1830 επίστρεψε και εντάχθηκε στον Ελληνικό στρατό φτάνοντας με το βαθμό του Αντιστράτηγου και πολιτικός που διατέλεσε δυο φορές Υπουργός Στρατιωτικών του Βασιλείου της Ελλάδος. Ο Σμόλενιτς γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1806 στην Πέστη της Ουγγαρίας και πέθανε στις 20 Απριλίου [3] 1882 στην Αθήνα.
|
| ||
| ||
| Βιογραφικά στοιχεία (συνοπτικά) | ||
| Γέννηση: 13 Φεβρουαρίου 1806 | ||
| Τόπος: Πέστη (Ουγγαρία) | ||
| Σύζυγος: Μαρία Κων/νου Αξιώτη | ||
| Τέκνα: Νικόλαος, Κωνσταντίνος | ||
| Υπηκοότητα: Αυστριακή, Ελληνική | ||
| Ασχολία: Αντιστράτηγος ε.α. (ΜΧ), | ||
| Θάνατος: 20 Απριλίου 1882 | ||
| Αιτία: Κοινή νόσος | ||
| Τόπος: Αθήνα, Αττική (Ελλάδα) | ||
Παντρεύτηκε, μετά την εγκατάσταση του στην Αθήνα, την Μαρία Αξιώτη κόρη του Κωνσταντίνου Αξιώτη, Ναξιώτη οπλαρχηγού τηε Εθνεγερσἰας, και από το γάμο τους γεννήθηκαν δύο αγόρια, ο Νικόλαος Σμόλενιτς, στρατιωτικός και μετέπειτα πολιτικός και ο Κωνσταντίνος Σμολένσκη, στρατιωτικός και πολιτικός.
Περιεχόμενα
Βιογραφία
Πρόγονοι
Ο Λεωνίδας Σμολένσκη [4] ήταν απόγονος της οικογένειας Δήμου που καταγόταν από το χωριό Φούρκα της Ηπείρου και ήταν εγκατεστημένη στη Μοσχόπολη [5] στην περιοχή της Κορυτσάς στην Βόρειο Ήπειρο.
Μετανάστευση
Η οικογένεια Δήμου εγκαταστάθηκε στην Ουγγαρία όπου ο προπάππος του Κωνσταντίνου έλαβε τίτλο ευγενείας στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους. Ο τίτλος όριζε ως νέο όνομα της οικογένειας το Σμολένιτς, καθώς δήλωνε με αυτό τον τρόπο τη φεουδαρχική κατοχή του όρους Σμόλικα της οροσειράς της Πίνδου, όπου οι Δήμου ήταν φοροεισπράκτορες πριν καταφύγουν στο κράτος των Αψβούργων και είχαν στην ιδιοκτησία τους μεγάλες εκτάσεις από την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Σύμφωνα με άλλη εκδοχή το 1769, μετά την καταστροφή της Μοσχοπόλεως από τους Αρβανίτες, ο προπάππος του Σμολένσκη μετανάστευσε στην Ουγγαρία. Εκεί απέκτησε κτήματα και μια έπαυλη σε κτήμα στο βορρά, κοντά στην πόλη Τζόμολνοκ, [Tzolnolnok]. Το κτήμα ονομάζονταν «Σμόλκ» και από αυτό προήλθε το επώνυμο της οικογένειας Σμολένσκη. Μέλη της οικογένειας διακρίθηκαν στα γράμματα, την τυπογραφία, το εμπόριο και την βιομηχανία. Στην Ουγγαρία το επίθετο της οικογένειας προφέροταν ως Σμολένιτς. Ο Σίμων Σμολένσκη το 1794 τιμήθηκε από τον Φραγκίσκο Β' με τον τίτλο του βαρώνου. Στις εμπορικές του δραστηριότητες τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης Σμολένσκη, ενώ ο δευτερότοκος γιος του Σίμωνα, ο Νικόλαος, διεύθυνε τις εμπορικές δραστηριότητες της οικογένειας στην Βιέννη.
Οικογένεια Σμολένσκη
Ο Λεωνίδας Σμόλενιτς, που είχε μια μεγαλύτερη αδελφή τη Μαρία, ο γιος του εμπόρου Νικολάου Σμολένσκη, σπούδασε στην Θερεστιακή Στρατιωτική Ακαδημία της Αυστρίας κατατάχθηκε το 1822 στον Αυτοκρατορικό στρατό ως ανθυπολοχαγός στο Μηχανικό. Από το 1822 έως το 1824, συμμετείχε στην αυστριακό στρατό κατοχής του Βασιλείου των Δύο Σικελιών [6] στην Ιταλία.
Επάνοδος στην Ελλάδα
Το 1825, παραιτήθηκε με σκοπό να συμμετάσχει στην Ελληνική Επανάσταση, αλλά η αυστριακή κυβέρνηση τον εμπόδισε. Η οικογένεια, που τα τελευταία έτη της παραμονής της στην Ευρώπη κατοικούσε στη Βιέννη της Αυστρίας, επανήλθε στην Ελλάδα το 1830 και ο Λεωνίδας εντάχθηκε στον Ελληνικό στρατό, όπου υπηρέτησε τις περιόδους, του Εθνικού Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, της Αντιβασιλείας και της βασιλείας του Όθωνα, φτάνοντας ως το βαθμό του Αντιστρατήγου.
Ο Λεωνίδας το 1843 κινδύνευσε να απομακρυνθεί από την Ελλάδα ακολουθώντας την τύχη του βασιλιά Όθωνα, καθώς πολλοί τον θεωρούσαν ξένο και πιθανόν Βαυαρό στην καταγωγή. Διασώθηκε χάρις στην παρέμβαση του Γεωργίου Σταύρου, του ιδρυτού της Εθνικής Τραπέζης, του Γιαννάκη Χατζηπέτρου και του Δημητρίου Ποστολάκη, οι οποίοι είχαν γνωρίσει την οικογένεια του στη Βιέννη, και τον εφοδίασαν με σχετικό έγγραφο [7] το οποίο διέσωσε ο γιος του, ο Νικόλαος Σμόλενιτς.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1840, ο Λεωνίδας Σμολένσκυ αγόρασε την ἐκταση οπου βρίσκεται σήμερα το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και το Εθνικό Μετσὀβειο Πολυτεχνείου [8]. Στο χὠρο, ως τότε, λειτουργούσε εντευκτἠριο και ο χώρος συνέχισε να λειτουργεί ως εξοχικό κέντρο με το όνομα «Παυσίλυπον» ως την εποχή που περασε στην ιδιοκτησἰα της Ελένης Τοσίτσα η οποία το δώρισε στο Ελληνικό κράτος.
Πολιτική δράση
Ο Λεωνίδας μετά την ανατροπή της απόλυτης μοναρχίας παρέμεινε στο στράτευμα γιατί εξαιρέθηκε από το γενικό όρο της απομακρύνσεως των Βαυαρών και εν γένει Στρατιωτικών. Ανήλθε στα ανώτατα αξιώματα του Βασιλείου της Ελλάδος και διατέλεσε υπουργός των Στρατιωτικών το 1855 στην Κυβέρνηση του Δημητρίου Βούλγαρη. Ως υπουργός υπέγραψε Διάταγμα για την αποβολή του γιου του, Κωνσταντίνου Σμολένσκη, από το Στρατιωτικό Σχολείο Πειραιώς, λόγω του ζωηρού και φύσει άτακτου χαρακτήρα του. Καταπολέμησε τις ληστείες σχηματίζοντας 16 μεταβατικά αποσπάσματα, με αποτέλεσμα να συλληφθούν 313 ληστές και να παραδοθούν άλλοι, ενώ φονεύθηκαν σε συμπλοκές 156 και πιάστηκαν 117 λησταποδόχοι.
Υπουργός Στρατιωτικών διατέλεσε και το 1863 στην κυβέρνηση του Ζηνόβιου Βάλβη. Επίσης έγινε υπουργός και στις κυβερνήσεις του Θρασύβουλου Ζαΐμη το 1870 και του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου το 1871. Στην Εθνοσυνέλευση εκπροσώπησε την Αττική, ενώ επί βασιλέως Γεωργίου Α' προβιβάστηκε στο βαθμό του Υποστρατήγου. Ο Σμόλενιτς αναδείχθηκε, συνολικά, τρεις φορές Υπουργός, διορίστηκε δύο φορές Διοικητής της Πελοποννήσου και μια φορά αρχηγός Στρατού της Αττικής.
Διαβάστε τα λήμματα
Παραπομπές
- ↑ [Η γραφἠ Σμολένιτζ είναι αυτή που αναγράφεται στην επιτύμβια στήλη που είναι τοποθετημένη στον οικογενειακό τάφο των Σμολένση στο Α' νεκροταφείο Αθηνών.]
- ↑ [Ο Λεωνίδας ήταν ο πρώτος της οικογένειας που χρησιμοποίησε επίσημα το επίθετο Σμολένσκης αντί του Σμόλενιτς, υπογράφοντας τα υπουργικά διατάγματα, παρ' ότι διάορες πηγές έφεραν το γιο του, τον Κωνσταντίνο, να έχει τη σχετική πρωτοβουλία.]
- ↑ [Σε άλλη πηγή αναφέρεται η 21η Απριλίου 1882 ως η ημερομηνία θανάτου του Σμόλενιτς. Εκλαμβάνουμε ως σωστή την 20η Απριλίου 1882 καθώς είναι αυτή που αναγράφεται στην επιτύμβια στήλη που είναι τοποθετημένη στον οικογενειακό τάφο των Σμολένση στο Α' νεκροταφείο Αθηνών.]
- ↑ [Η οικογένεια Σμολένσκη κατάγεται από την Μοσχόπολη της Κορυτσάς και το επίθετο τους, πιθανώς, παραπέμπει στο όρος Σμόλικας.]
- ↑ [Ο Μοσχοπολίτης Θεόφραστος Γεωργιάδης στο έργο του Μοσχόπολις που εκδόθηκε το 1975 στην Αθήνα γράφει ότι ο Κωνσταντίνος Σμολένσκη: «...όταν το 1911 τον είχα επισκεφθεί, με πατριωτικό ενδιαφέρον μου ζητούσε να μάθει λεπτομέρειες για την Μοσχόπολη, από την οποία είχαν αποδημήσει ο προπάππους του στην Ουγγαρία..».]
- ↑ [Το βασίλειο των Δύο Σικελιών σχηματίστηκε όταν το Βασίλειο της Σικελίας συγχωνεύτηκε με το Βασίλειο της Νάπολι, το οποίο ήταν επίσημα γνωστό ως Βασίλειο της Σικελίας. Δεδομένου ότι και τα δύο βασίλεια πήραν το όνομά τους από τη Σικελία, ήταν συλλογικά γνωστά ως Two Sicilies και το ενοποιημένο βασίλειο υιοθέτησε αυτό το όνομα.]
- ↑ [Το περιεχόμενο του εγγράφου είναι το ακόλουθο: «Δια του παρόντος βεβαιώ, ότι ο κύριος ταγματάρχης Λεωνίδας Σμόλενιτς εγεννήθη εις την Πέστην της Ουγγαρίας, εκατοίκει μετά ταύτα εις Βιέννην της Αυστρίας Ο πατήρ αυτού πολλά γνωστός μου ήτο Ελλην το γένος κάτοικος δε της Ουγγαρίας.
Αθήναι 9 Σεπτεμβρίου 1843.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ
Επιβεβαιούμεν
ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ-ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ».] - ↑ [Πανσέληνος Αυγούστου: Τι θα δούμε απόψε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο skai.gr]
