Μαντώ Μαυρογένους

Από Metapedia

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Μαντώ Μαυρογένους, Ελληνική εθνική αγωνίστρια της Εθνεγερσίας του 1821, γεννήθηκε στην Τεργέστη το 1769 και πέθανε το 1840 στην Πάρο. Τάφηκε στο προαύλιο ναού της Καταπολιανής και ο τάφος της δεν σώζεται, καθώς καταστράφηκε στη διάρκεια της αναπαλαιώσεως της εκκλησίας.
Μαντώ Μαυρογένους (1769-1840)

Βιογραφία

Η πολύ όμορφη Μαντώ Μαυρογένους ήταν κόρη του Έλληνα μεγαλέμπορου Νικόλαου Μαυρογένους, ενώ η μητέρα της ήταν Μυκονιάτισσα, κόρη του Αντώνη Χατζή Μπάτη και την αποκαλούσαν Ζαχαράτη.

Στρατολογήθηκε στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα το 1823 από τον τότε Νεόφυτο Μεταξά, τότε Επίσκοπο Αταλάντης και μετέπειτα Επίσκοπο και Αρχιεπίσκοπο Αθηνών [1]. Η μόρφωση της Μαντούς, ο εκρηκτικός χαρακτήρας της και η φλόγα για την ελευθερία της Ελλάδος την οδήγησαν τον ίδιο χρόνο στη Μύκονο και κατάφερε να ξεσηκώσει τους κατοίκους στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Με δικά της έξοδα εξόπλισε αρχικά δύο πλοία, συμμετείχε στο ναυτικό αγώνα και τις συγκρούσεις με τον τουρκικό στόλο, αλλά ξεκαθάρισε και την ευρύτερη περιοχή από τους πειρατές. Πήρε μέρος στις μάχες του Πηλίου, της Ρούμελης και της Λιβαδειάς καθώς και στις επιχειρήσεις της Καρύστου. Συντηρούσε με δικά της έξοδα εκτός από τα πλοία με τα πληρώματα και Σώμα πεζικού αποτελούμενο από 16 λόχους των πενήντα ανδρών. Σε όλες τις μάχες πολεμούσε παλικαρίσια στην πρώτη γραμμή και παράλληλα απέστειλε συγκινητικές επιστολές προς τις Αγγλίδες και Γαλλίδες γυναίκες ζητώντας τους οικονομική συμπαράσταση.

Η ίδια διέθεσε το σύνολο της περιουσίας της, περί τα 700.000 γρόσια, στον Εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα και το 1826 εκποίησε τα κοσμήματα της και διέθεσε τα χρήματα για την περίθαλψη δύο χιλιάδων Μεσολογγιτών που σώθηκαν από την Έξοδο. Με τη λήξη της Ελληνικής Επαναστάσεως, με διάταγμα ο Ιωάννης Καποδίστριας την τίμησε με το αξίωμα του Αντιστρατήγου και της παραχώρησε οικία στο Ναύπλιο, καθώς βρισκόταν ήδη σε οικτρή οικονομική κατάσταση. Απογοητευμένη από τις πολιτικές διώξεις αυτής της περιόδου, αποσύρθηκε στην Πάρο, όπου πέθανε φτωχή και λησμονημένη, έχοντας διαθέσει όλη της την περιουσία στον αγώνα της Ελλάδος.

Παραπομπές

  1. [«Επίσκοπος Ταλαντίου Νεόφυτος Μεταξάς», Κώστας Β. Καραστάθης, Αθήνα 2011.]