Δημήτριος Σφαέλλος

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Δημήτρης Σφαέλος, Έλληνας εθνικιστής, νομικός, επιχειρηματίας, συγγραφέας και πολιτικός που υπήρξε ιδρυτής της πολιτικής ομάδος «Ε.Μ.Π.Ρ.Ο.Σ.» επικεφαλής της οποίας εκλέχθηκε βουλευτής Πειραιώς, ένας από τους ιδρυτές του σωματείου «Πατριωτικός Σύνδεσμος Αθηνών ο Ιωάννης Καποδίστριας», γεννήθηκε το 1911 στον Πειραιά και πέθανε το 1979, από ανακοπή καρδιάς σε ξενοδοχείο στην Πρέβεζα.

Ήταν παντρεμένος και από το γάμο του απέκτησε ένα γιο, τον Κωνσταντίνο Σφαέλο.

Δημήτριος Σφαέλος

Βιογραφία

Πατέρας του Δημήτρη ήταν ο επιχειρηματίας Κωνσταντίνος Σφαέλλος και μητέρα του η Ασπασία, ενώ είχε δύο αδελφούς, το Γεώργιο και το Σπύρο. Παρακολούθησε τα μαθήματα της εγκύκλιας και μέσης εκπαιδεύσεως στον Πειραιά και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πολιτική δράση

Το 1929 συμμετείχε στην ίδρυση του «Εθνικού Παμφοιτητικού Συλλόγου» και έως το 1931 διατέλεσε πρόεδρος του, ενώ ως το 1933 ανέλαβε τη θέση του Ταμία και είχε την ευθύνη της εκδόσεως της εφημερίδος «Φοιτητικά Νέα». Το 1933 μαζί με τον Αλέκο Κανελλόπουλο και τον Στέφανο Στρέιτ, ίδρυσαν τον «Οίκο του Φοιτητή», όμως τον ίδιο χρόνο παραιτήθηκε και πρωταγωνίστησε στη δημιουργία του παραρτήματος της οργανώσεως «Εθνική Ένωσις Ελλάς», [Ε.Ε.Ε.] στην Αθήνα.

Εθνική δράση

Συμμετείχε στην «Οργάνωση Ελλήνων Εθνικιστών», [Ο.Ε.Ε.], που είχε αρχηγό τον Αλέξανδρο Γιάνναρο, και διατηρούσε γραφεία στην οδό Φιλελλήνων στην Αθήνα. Στην οργάνωση συμμετείχε και ο Ιάκωβος Διαμαντόπουλος, που μεταπολεμικά διατέλεσε βουλευτής του κόμματος των Φιλελευθέρων καθώς και της Ενώσεως Κέντρου. Τα μέλη της Ο.Ε.Ε. ήταν γνωστοί ως «Μελανοχίτωνες», καθώς κυκλοφορούσαν με μαύρα πουκάμισα και εξέφραζαν την πίστη τους στα Εθνικοσοσιαλιστικά ιδεώδη και το θαυμασμό τους για τους Εθνικιστές ηγέτες της εποχής. Η οργάνωση διαλύθηκε το Φθινόπωρο του 1932, όταν ο Αλέξανδρος Γιάνναρος αποφάσισε να συνεργαστεί εκλογικά με το «Λαϊκό Κόμμα» του Παναγή Τσαλδάρη, ενώ λίγο νωρίτερα ολόκληρο το φοιτητικό τμήμα της προσχώρησε στην «Οργάνωση Εθνικοφρόνων Σοσιαλιστών η Τρίαινα». Η οργάνωση βοήθησε να δημιουργηθεί ο «Εθνικός Παμφοιτητικός Σύλλογος», [Ε.Π.Σ.], ενώ ο Σφαέλλος συμμετείχε στις εργασίες του Α' Συνεδρίου Εθνικιστικών Οργανώσεων στις 22 Οκτωβρίου 1934, εκπροσωπώντας την «Εθνική Ένωσις Ελλάς», [Ε.Ε.Ε.] [1]. Συμμετείχε, επίσης, στη «Φοιτητική Φάλαγγα», φοιτητική οργάνωση που αντλούσε μέλη και στελέχη από τον «Εθνικό Παμφοιτητικό Σύλλογο» και δρούσε στην Αθήνα υπό την ηγεσία του.

Στις 10 Μαΐου 1935, ο Σφαέλλος με επιστολή του στον Κωνσταντίνο Χατζηκωνσταντίνου, ένα από τα ηγετικά στελέχη της Ε.Ε.Ε., πρότεινε να επιδιωχθεί η συμμετοχή του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, τότε νεαρού καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ως υπαρχηγού του κόμματος «Εθνική Ένωσις Ελλάς», [Ε.Ε.Ε.], το οποίο συμμετείχε στις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936 το «Εθνικοσοσιαλιστικόν Κόμμα–Εθνική Ένωσις Ελλάς», με αρχηγό τον Κλ. Παπανικολάου, έλαβε μόλις 505 ψήφους ή ποσοστό 0,04%, από τις οποίες οι 295 προέρχονταν από τη Θεσσαλονίκη. Ασχολήθηκε ενεργά με τη βιομηχανία νημάτων και υφασμάτων «Ο Βάμβαξ» στον Πειραιά όπου ήταν πρόεδρος ο πατέρας του και συμμετείχαν ο ίδιος και τα αδέλφια του.

Μεταπολεμικά

Μετά το Β' Παγκόσμιο πόλεμο ίδρυσε την πολιτική ομάδα «Ε.Μ.Π.Ρ.Ο.Σ.», ως επικεφαλής της οποίας εκλέχθηκε βουλευτής Πειραιώς στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946, που έγιναν από την κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη. Συμμετείχε στο συνασπισμό κομμάτων «Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων», που τον αποτελούσαν 10 επιμέρους κομματικοί σχηματισμοί, ο οποίος πλειοψήφησε συγκεντρώνοντας ποσοστό 55,12%, 610.995 ψήφους και 206 έδρες στη Βουλή. Οι εκλογές διεξήχθησαν υπό την εποπτεία διεθνούς επιτροπής. Το σύστημα διεξαγωγής των εκλογών, ήταν η απλή αναλογική με ευρεία περιφέρεια και διεξήχθησαν με το Ν.5493/1932 όπως τροποποιήθηκε [2], σε 38 εκλογικές περιφέρειες. από την εκλογική διαδικασία απείχαν το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, [Ε.Α.Μ.], και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, [Κ.Κ.Ε.], που υποστήριξαν, όπως και άλλοι κομματικοί σχηματισμοί της Αριστεράς και του Κεντρώου χώρου, την αποχή από τις εκλογές.

Μεταπολίτευση

Τον Οκτώβριο του 1976, μαζί με μια σειρά από νέους Έλληνες διανοούμενους και επιστήμονες που είχαν σπουδάσει σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού και επέστρεψαν στην Ελλάδα, ίδρυσαν το σύλλογο «Πατριωτικός Σύνδεσμος Αθηνών ο Ιωάννης Καποδίστριας», στον οποίο εκλέχθηκε πρόεδρος ο εθνικιστής Πανεπιστημιακός καθηγητής Σπύρος Σταθόπουλος. Ο Σύνδεσμος ίδρυσε και λειτούργησε κατά τόπους παραρτήματα στις μεγαλύτερες Ελληνικές πόλεις, διοργάνωσε εκδηλώσεις Εθνικού ενδιαφέροντος και περιεχομένου και προχώρησε στην έκδοση βιβλίων με Εθνικό και γενικότερα Πατριωτικό περιεχόμενο.

Στις παραμονές των εκλογών του 1977, ο Δημήτριος Σφαέλλος διαμεσολάβησε [3] και έφερε την ομάδα «Κίνημα», σε επαφή με τον πρώην πρωθυπουργό Στέφανο Στεφανόπουλο, πρόεδρο του κόμματος «Εθνική Παράταξις» και τα στελέχη της ομάδος ανέλαβαν τη σύσταση, καθοδήγηση και οργάνωση της οργανώσεως «Ελληνική Νεολαία Εθνικής Παρατάξεως», [«Ε.Ν.Ε.Π.»], της νεολαίας του κόμματος. Ο Σφαέλλος με τον Φίλιππο Λιβιτσάνο, περιλαμβάνονταν σε εκείνους που συμμετείχαν στην ίδρυση της Εθνικιστικής οργανώσεως «Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα», [«ΕΝ.Ε.Κ.»] [4], στις 6 Μαΐου 1979 στον Βόλο, στο ιδρυτικό Συνέδριο του, δίχως όμως να είναι μέλος της ομάδος «Κίνημα», η οποία στεγάζονταν στην οδό Λομβάρδου 10 στο Πεδίον του Άρεως και λειτουργούσε με την κάλυψη του σωματείου «Πνευματική Αναμορφωτική Κίνησις».

Ο θάνατος του

Ο Δημήτριος Σφαέλλος απεβίωσε από καρδιακή προσβολή σε ξενοδοχείο της Πρέβεζας, τις πρώτες μεταμεσονύκτιες ώρες, Σάββατο προς Κυριακή, την παραμονή μιας προγραμματισμένης ομιλίας του, στο πλαίσιο του προγράμματος περιοδειών και ομιλιών του Πατριωτικού Συνδέσμου Αθηνών «Ιωάννης Καποδίστριας». Ο θάνατος του αναγγέλθηκε στην κατάμεστη κινηματογραφική αίθουσα από την στενή συνεργάτιδα του, την Μαρκέλλα Μιχαλοπούλου και η αναγγελία του προκάλεσε έντονη συγκίνηση στους παριστάμενους εθνικιστές. Το όνομα του δόθηκε σε έναν οκταμελή Πυρήνα Υποδοχής του Ενιαίου Εθνικιστικού Κινήματος, ο οποίος ονομάστηκε «Δημήτριος Σφαέλλος».

Εργογραφία

Το αρχείο του [5] που καλύπτει την περίοδο από το 1902 έως το 1950, υπάρχει στο «Ελληνικό Λογοτεχνικό & Ιστορικό Αρχείο» [Ε.Λ.Ι.Α.]. Άφησε πλούσιο εθνικό-συγγραφικό έργο και μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα βιβλία,

  • «Ελληνική μεταπολεμική ανασυγκρότησις: μελέτη πολιτικοοικονομική και κοινωνιολογική», το 1944, εκδόσεις «Παπαζήσης», σελίδες 295
  • «Οι «Νέοι» και το έργο τους. Άρθρα-Ομιλίαι-Μελέται, Στα Πολιτικά-Τα Εθνικά και τα Οικονομικά», το 1945, Εκδόσεις Πολιτικής Ομάδος «Ε.Μ.Π.Ρ.Ο.Σ.»,
  • «Με τους νέους από την σήμερον εις την αύριον», το 1975, σελίδες 120,
  • «Ο Ρωσικός επιθετικός κομμουνιστικός ιμπεριαλισμός, ο Αμερικανικός αμυντικός αντιϊμπεριαλισμός και η Ελλάς», το 1978, Εκδόσεις «Πατριωτικός Σύνδεσμος Αθηνών ο Ιωάννης Καποδίστριας», σελίδες 63
  • «Δια το συμφέρον ημών και των επερχομένων γενεών»,
  • «Εις την υπηρεσίαν της Ελλάδος»,
  • «Ελληνοαμερικανικαί συμφωνίαι»,
  • «Ο όρκος της Νεολαίας», δράμα μονόπρακτο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Διαβάστε τα λήμματα

Παραπομπές

  1. [«Η Μαύρη Σκιά στην Ελλάδα», Ιάκωβος Γερ. Χονδροματίδης, σελίδες 20-26]
  2. [Α.Ν. 1020/46, Φ.Ε.Κ. 71/27 Φεβρουαρίου 1946.]
  3. Το ιστορικό της ιδρύσεως ΕΝΕΚ enekgr.wordpress.com
  4. Το ιστορικό της ιδρύσεως ΕΝΕΚ enekgr.wordpress.com
  5. Σφαέλλος Δημήτριος «Ελληνικό Λογοτεχνικό Ιστορικό Αρχείο»