22 Μάιος

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Εθνικά γεγονότα

  • 334 π.Χ.: Ο Μέγας Αλέξανδρος νικά τους Πέρσες στη Μάχη του Γρανικού. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη νίκη του κατά της Περσικής Αυτοκρατορίας, που εδραίωσε τη φήμη του ως μεγάλου στρατηλάτη. Την επομένη του θριάμβου του, ο Αλέξανδρος διέταξε να ταφούν οι πεσόντες άνδρες του μετά των όπλων τους, αλλά και Έλληνες μισθοφόροι κατά τα έθιμα.
  • 1067: Νέος αυτοκράτορας του Βυζαντίου αναγορεύεται ο Μιχαήλ Ζ’ Δούκας, ο επονομαζόμενος και Παραπινάκης. Γνωστός για τις απίστευτες καταχρήσεις του, έφθασε να πουλά το σιτάρι στο λαό ελλειποβαρές, «παρά πινάκιο», εξ ου και το προσωνύμιο Παραπινάκης.
  • 1907: Ο Κάιζερ αγοράζει το «Αχίλλειο» [1] της Κέρκυρας για να το χρησιμοποιήσει ως κοιμητήριο.
  • 1917: Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' παραιτείται, μετά την κατάληψη του Πειραιά από δυνάμεις της Αντάντ.
  • 1947: Ο Αμερικανός πρόεδρος Χάρι Τρούμαν υπογράφει το νόμο, γνωστό ως Δόγμα Τρούμαν, που προβλέπει παροχή βοήθειας 400 εκ. $ στην Ελλάδα για την καταπολέμηση του κομμουνισμού.
  • 1955: Ο εθνικιστής αγωνιστής της ΕΟΚΑ Χαρίλαος Ξενοφώντος τοποθετεί ωρολογιακή βόμβα κατά του Άγγλου κυβερνήτη στο κινηματοθέατρο «Παλλάς» της Λευκωσίας. Το εγχείρημα αποτυγχάνει, επειδή ο κυβερνήτης Άρμιτεϊτζ αναχωρεί από τον κινηματογράφο λίγα λεπτά πριν από την έκρηξη.
  • 1963: Τραυματίζεται σε τροχαίο ατύχημα στη Θεσσαλονίκη ο Γρηγόρης Λαμπράκης, βουλευτής που συνεργάζεται με την ΕΔΑ. Θα υποκύψει στα τραύματα του πέντε μέρες αργότερα.
  • 1967: Σε παραλία της Ρόδου ανακαλύπτεται το πτώμα του Νικηφόρου Μανδηλαρά, δικηγόρου υπερασπίσεως στη δίκη για την υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ». Σύμφωνα με τις αρχές πρόκειται για πνιγμό.
  • 1973: Εξαρθρώνεται στη γέννηση του Κίνημα στο Πολεμικό Ναυτικό για την ανατροπή του καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967 και της κυβερνήσεως του Γεωργίου Παπαδόπουλου.
  • 1997: Θύελλα αντιδράσεων προκαλούν οι δηλώσεις του αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Παπανδρέου, στο περιοδικό «ΚΛΙΚ», υπέρ της αποποινικοποιήσεως των μαλακών ναρκωτικών.
  • 2006: Ο πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα «Το άτακτο εγγόνι», ένα από τα 82 έργα Ελλήνων ζωγράφων του 19ου και του 20ού αιώνα που εκτέθηκαν σε δημοπρασία του οίκου Sotheby's, πωλείται σε ιδιώτη στην τιμή του 1.082.000 ευρώ, η οποία αποτελεί ρεκόρ για έργο Έλληνα ζωγράφου παγκοσμίως.

Διεθνές ημερολόγιο

  • 1762: Η Σουηδία και η Πρωσία υπογράφουν την Συνθήκη του Αμβούργου.
  • 1819: Το «Σαβάννα», «SS Savanah», ξεκινάει το ταξίδι από το λιμάνι της Σαβάνα στη Τζιόρτζια των ΗΠΑ σε μια προσπάθεια να γίνει το πρώτο του είδους του, που θα διασχίσει τον Ατλαντικό. Το πλοίο τελικά θα φτάσει στο Λίβερπουλ της Αγγλίας στις 20 Ιουνίου κι είναι το πρώτο ατμόπλοιο που διασχίζει τον Ατλαντικό Ωκεανό.
  • 1840: Καταργείται η μεταφορά των Βρετανών κατάδικων στην αποικία της Νέας Νότιας Ουαλίας.
  • 1897: Το τούνελ Blackwall κάτω από τον ποταμό Τάμεση ανοίγει επίσημα.
  • 1906: Χορηγείται δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στους αδερφούς Ράιτ για την «ιπτάμενη μηχανή» τους.
  • 1909: Στην Γεωργία των Η.Π.Α., οι εργάτες σιδηροδρόμων απεργούν, διαμαρτυρόμενοι για την πρόσληψη νέγρων.
  • 1939: Ιταλία και Γερμανία, οι δυνάμεις του Άξονα, υπογράφουν την «Ατσάλινη Συνθήκη», που τις ενώνει οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά.
  • 1968: Το σοβιετικό πυρηνικό υποβρύχιο «Σκόρπιον» βυθίζεται 400 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά από τις Αζόρες παρασύροντας στο βυθό το 99μελές του πλήρωμα.

Γεννήσεις

  • 1813: Βίλχελμ Ρίχαρντ Βάγκνερ Γερμανός εθνικιστής, πρωτοποριακός ρομαντικός συνθέτης της όπερας, ο πλέον αντιπροσωπευτικός μουσικός δημιουργός του Γερμανικού Ρομαντισμού, ο κορυφαίος εκπρόσωπος του Ρομαντικού Εθνικισμού στην Μουσική στον 19ο αιώνα, οι δέκα από τις δεκατρείς όπερες του οποίου κατέχουν δεσπόζουσα θέση στο διεθνές ρεπερτόριο καθώς πρόκειται για αριστουργήματα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας της μουσικής, δοκιμιογράφος, ποιητής, διευθυντής ορχήστρας και μουσικολόγος. Γεννήθηκε στη Λειψία.
  • 1859: Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, Βρετανός συγγραφέας μυθιστορημάτων μυστηρίου, με ήρωα τον ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς, τον οποίο εφόδιασε με επιστημονικές γνώσεις και ικανότητα εγκληματολογιών εργαστηριακών αναλύσεων, για τη διαλεύκανση των πολυάριθμων υποθέσεών του. Ασχολήθηκε ακόμη με τα ψυχικά (πνευματιστικά) φαινόμενα
  • 1885: Τζάκομο Ματτεόττι, Ιταλός πολιτικός
  • 1893: Σταύρος Μ. Πλακίδης, Έλληνας εθνικιστής με Μικρασιατική καταγωγή, κορυφαίος αστρονόμος και μαθηματικός του 20ού αιώνα, καθηγητής της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και επίτιμος προϊστάμενος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός σταθερά αντίθετος στην υλιστική θεωρία του κομμουνισμού, ενεργό και εξέχων μέλος του σωματείου «Χριστιανική Ένωσις Επιστημόνων» και αρθρογράφος στις «Ακτίνες», το περιοδικό του σωματείου. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε στις 30 Ιανουαρίου 1991 στην Αθήνα.
  • 1894: Έλλη Αλεξίου Ελληνίδα συγγραφέας.
  • 1907: Ερζέ, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Ζωρζ Προσπέρ Ρεμί [Georges Prosper Remi], Βέλγος εθνικιστής διανοητής, σχεδιαστής, σκιτσογράφος καρτούν, συγγραφέας, σεναριογράφος, δημιουργός κόμικς και καλλιτέχνης, που συγκαταλέγεται στους δέκα γαλλόφωνους συγγραφείς με τις περισσότερες μεταφράσεις, στενός φίλος των επίσης εθνικιστών Ρομπέρ Μπραζιγιάκ και Μορίς Μπαρντές, ο εμπνευστής και δημιουργός του χάρτινου ήρωα Τεντέν, του ξανθού νεαρού δημοσιογράφου. Γεννήθηκε στο Έτερμπεεκ [Eterbeek] κοντά στις Βρυξέλλες και πέθανε στις 3 Μαρτίου 1983 από λευχαιμία, στο Βολουβέ-Σαιν-Λαμπέρ, μια κοινότητα εντός της περιοχής των Βρυξελλών.
  • 1917: Στέλιος Ανεμοδουράς, Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και συγγραφέας του Μικρού Ήρωα.
  • 1919: Δημήτριος Φαρμακόπουλος, Έλληνας ζωγράφος
  • 1943: Μπέτι Ουίλιαμς, Βορειοϊρλανδή ακτιβίστρια
  • 1947: Ανδρέας Μιχαλιτσιάνος, Έλληνας αστρονόμος και αστροφυσικός
  • 1950: Αλέκος Αλαβάνος, Έλληνας πολιτικός, πρόεδρος του «Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας»

Θάνατοι

  • 337: Κωνσταντίνος Α΄, Ρωμαίος αυτοκράτορας
  • 1112: Ερρίκος, κόμης της Πορτογαλίας
  • 1540: Φραντσέσκο Γκουιτσαρντίνι, Ιταλός ιστορικός
  • 1667: Πάπας Αλέξανδρος Ζ΄
  • 1825: Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, Λασκαρίνα Πινότση, Ελληνίδα αγωνίστρια και ηρωίδα της επαναστάσεως του 1821. Γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1771 στην Κωνσταντινούπολη στη διάρκεια μιας επισκέψεως της μητέρας της στο φυλακισμένο σύζυγό της. Εκεί τη βάπτισε ο Παναγιώτης Μούρτζινος, ένα δεκάχρονο φυλακισμένο αγόρι, και της έδωσε το όνομα Λασκαρίνα. Πέθανε χτυπημένη από σφαίρα στις Σπέτσες, στη διάρκεια μιας ενδοοικογενειακής διαμάχης και τα οστά της τάφηκαν στον ιδιόκτητο ναΐσκο του Αγίου Ιωάννου.
  • 1859: Φερδινάνδος Β', βασιλιάς των Δύο Σικελιών
  • 1885: Βίκτωρ Ουγκώ, Γάλλος συγγραφέας του πασίγνωστου έργου «Οι Άθλιοι»
  • 1948: Γεώργιος Τσολάκογλου, Έλληνας εθνικιστής, στρατηγός που διατέλεσε πρώτος κατοχικός διορισμένος πρωθυπουργός μετά τη συνθηκολόγηση στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο και αποκλήθηκε ο «Έλ­ληνας Κουίσλιγκ». Πέθανε από λεμφοκυτταρική λευχαιμία.
  • 1949: Τζέιμς Φόρεσταλ, Αμερικανός πολιτικός
  • 1967: Λάνγκστον Χιουζ, Αμερικανός συγγραφέας
  • 1988: Τζόρτζιο Αλμιράντε, [ιταλικά Giorgio Almirante], Ιταλός εθνικιστής διανοούμενος, διδάκτορας φιλολογίας και χαρισματικός πολιτικός, ιδρυτής και για πολλά χρόνια αρχηγός του εθνικιστικού [2] πολιτικού και ιδεολογικού σχηματισμού Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα, [«Movimento Sociale Italiano-Destra Nationale»], γνωστού με το αρτικόλεξο «M.S.I.-D.N.», ικανότατος ρήτορας και συγγραφέας. Γεννήθηκε το Σάββατο 27 Ιουνίου 1914 στην περιοχή του Salsomaggiore Terme της Εμίλια Ρομάνια στην επαρχία της Πάρμα. Πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία στις 10:20 πρωί Κυριακής στη Ρώμη, στην κλινική Villa del Rosario, στη Ρώμη. Η νεκρώσιμη ακολουθία του τελέστηκε μαζί με εκείνη του Πίνο Ρομουάλντι, [Pino Romualdi], που πέθανε μια μέρα νωρίτερα και ο Αλμιράντε τάφηκε στο Cimitero Comunale Monumentale Campo Verano της Ρώμης.
  • 1997: Άλφρεντ Χέρσεϊ, Αμερικανός βιοχημικός, τιμημένος με βραβείο Νόμπελ.
  • 2005: Χαρίλαος Φλωράκης, ηγετικό στέλεχος της μαρξιστικής αριστεράς από την εποχή του Μεσοπολέμου, γνωστός με το ψευδώνυμο «Καπετάν Γιώτης», Γενικός Γραμματέας της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ελλάδος. Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1914 στο Ζογλώπι, σήμερα Ραχούλα του Δήμου Ιτάμου στην περιοχή των Αγράφων του νομού Καρδίτσας. Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στο σπίτι του στο Χαλάνδρι, στην Αθήνα. Στην περίοδο του συμμοριτοπολέμου διοικούσε μεγάλη μονάδα της 1ης Μεραρχίας του ονομαζόμενου «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος» και έφτασε ως το βαθμό του, δήθεν, «Υποστρατήγου». Με το ψευδώνυμο «Καπετάν Γιώτης», έγινε γνωστός για τις μαζικές και εξαιρετικά βίαιες σφαγές, με τη χρήση κονσέρβας, εκατοντάδων αθώων-άοπλων Εθνικιστών και συντηρητικών πολιτών, ακόμη και γυναικόπαιδων. Ενταφιάστηκε στις 26 Μαΐου στο Παλιοζογλώπι Ιτάμου, με δημόσια δαπάνη που αποτέλεσε την ταφόπλακα στην δήθεν, επαναστατική διαδρομή του βίου του.

Εορτές /Αργίες /Επέτειοι

  • Αγίων Αιμιλίου και Κάστου, Αγίου Κοδράτου μάρτυρος
  • Παγκόσμια Ημέρα Βιοποικιλότητος

Εορτάζουν:

  • Αιμίλιος, Μίλιος, Αιμιλία, Έμυ, Εμιλία, Έμιλυ, Έμμα, Μίλια
  • Κόδρος, Κόδρα

Πληροφορίες ημέρας

  • 142η ημέρα του έτους,
  • 21η εβδομάδα του έτους
  • Υπολείπονται 223 ημέρες
  • Ανατολή ήλιου: 06:09
  • Δύση ήλιου: 20:34
  • Διάρκεια ημέρας: 14 ώρες & 25 λεπτά
  • Σελήνη 18 ημερών

Προηγούμενη-Επόμενη

21 Μάιος | 23 Μάιος

Παραπομπές

  1. [Το Αχίλλειο βρίσκεται στο χωριό Γαστούρι, εννιά χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Κέρκυρας. Χτίστηκε το 19o αιώνα κατά παραγγελία της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας, πιο γνωστής ως Σίσσυ. Μετά τη δολοφονία της Σίσσυ, το 1898, το Αχίλλειο έμεινε κλειστό για χρόνια. Το 1907 εξαγοράστηκε από τον Γουλιέλμο Β Κάιζερ, ο οποίος έκανε ανεπιτυχείς προσθήκες και διακοσμητικές παρεμβάσεις στο ανάκτορο για να το χρησιμοποιήσει ως κοιμητήριο. Το Αχίλλειο χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο κατά τον Α και Β Παγκόσμιο πόλεμο και υπέστη αρκετές φθορές. Το 1994 το Αχίλλειο πέρασε στη δικαιοδοσία του Ελληνικού Δημοσίου και έκτοτε λειτουργεί ως μουσειακός χώρος, προσελκύοντας χιλιάδες τουρίστες κάθε καλοκαίρι.]
  2. [Το Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα ιδρύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1946 από πρώην στελέχη του φασιστικού καθεστώτος, μεταξύ τους οι Arturo Michelini και Biagio Pace, αλλά και από βετεράνους της «Ιταλικής Κοινωνικής Δημοκρατίας» γνωστής και ως «Δημοκρατία του Σαλό», όπως οι Τζόρτζιο Αλμιράντε, [Giorgio Almirante] και Πίνο Ρομουάλντι, [Pino Romualdi]. Είχε προηγηθεί, στις 3 Δεκεμβρίου 1946, η συνάντηση για τη σύναψη ενσωματώσεως διαφόρων μικρών εθνικιστικών κινημάτων και ομάδων, όπως το «Μέτωπο Εργασίας», [Fronte del Lavoro], το «Ιταλικό Κίνημα Κοινωνικής Ενότητας», [Movimento Italiano Unita Sociale], η «Ομάδα Ανεξάρτητων Βετεράνων», που είχαν αρχίσει να δραστηριοποιούνται αμέσως μετά τη λήξη του 2ου Παγκοσμίου πολέμου. Το πρώτο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Κινήματος αποτελείτο από τους Giacinto Trevisonno, Raffaele Di Lauro, Alfonso Mario Cassiano, Giovanni Tonelli και Carlo Guidoboni. Μετά από εισήγηση του Pino Romualdi η οποία έγινε αποδεκτή, ορίστηκε Γενικός Γραμματέας του Κινήματος ο μετριοπαθής Giacinto Trevisonno, ο οποίος παραιτήθηκε στις 15 Ιουνίου 1947. Ως σύμβολο του Κινήματος επιλέχτηκε η «τρίχρωμη φλόγα», [Fiamma Tricolore], έμβλημα του επίλεκτου στρατιωτικού σώματος Arditi, το οποίο έδρασε στον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο.]