27 Ιούνιος

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Εθνικά γεγονότα

  • 1821: Οι Τούρκοι σφάζουν δώδεκα μοναχούς στη Μονή Τοπλού.
  • 1822: Ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης επικεφαλής μικρής δύναμης Μανιατών, και ο Ιωάννης Ραζηκότσικας με Μεσολογγίτες (όλοι μαζί περίπου 600 άνδρες) αποβιβάζονται στις Ηπειρωτικές ακτές, με σκοπό να ενισχύσουν τους πολιορκημένους στην Κιάφα Σουλιώτες.
  • 1906: Μακεδονικός Αγώνας: φονεύεται στην Δράμα ο Μακεδονομάχος Ηλ. Γεωργίου, καταγόμενος από το Μοναστήρι.
  • 1911: Η ελληνική Βουλή οριστικοποιεί, με την ψήφιση σχετικού νομοσχεδίου, το διορισμό του διαδόχου Κωνσταντίνου στη θέση του Γενικού Επιθεωρητή Στρατού.
  • 1913: Β' Βαλκανικός Πόλεμος: Απελευθέρωση του Σιδηροκάστρου από τον ελληνικό στρατό και αποχώρηση των βουλγαρικών στρατευμάτων.
- Ναυτική μοίρα με επικεφαλής τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη ελλιμενίζεται στην Καβάλα, απελευθερώνοντας την πόλη από τη βουλγαρική κατοχή.
  • 1914: Βόρειος Ήπειρος: Οι Βορειοηπειρώτες απελευθερώνουν τη Νικολίτση.
  • 1921: Μικρασιατική Εκστρατεία: Έναρξη επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας από το σύνολο της Στρατιάς Μικράς Ασίας.
  • 1929: Ιδρύεται η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας, με σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος «Περί συστάσεως και λειτουργίας της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος», η οποία κυρώθηκε με το Νόμο 4332/1929.
  • 1939: Επιτροπή, στην οποία συμμετέχει ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης, εξετάζει το θέμα της συντάξεως της νέας Γραμματικής της Ελληνικής γλώσσας.
  • 1941: Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν το Μπιάλιστοκ.
  • 1944: Απελευθερώνεται από τις δυνάμεις του ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα η Παραμυθιά Θεσπρωτίας και η Πάργα.
  • 1946: Στη διάσκεψη των υπουργών εξωτερικών των νικητών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στο Παρίσι αποφασίζεται η παραχώρηση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα, η οποία επικυρώνεται το επόμενο έτος με Ελληνοϊταλικό σύμφωνο.
  • 1947: Το ΚΚΕ ανακοινώνει κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του Γαλλικού Κομουνιστικού Κόμματος στο Στρασβούργο τη δημιουργία της αποκαλούμενης «προσωρινής δημοκρατικής κυβέρνησης» στα βουνά.
  • 1960: Αποφασίζεται η ίδρυση βιομηχανίας αλουμινίου στην Ελλάδα.
  • 1962: Διατάσσεται η παρακολούθηση όλων των πλοίων που πλέουν σε Ελληνικά ύδατα από αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας, ώστε να εντοπίζονται έγκαιρα εκείνα που ρυπαίνουν τη θάλασσα.
  • 1963: Η πρώτη Ελληνική υψικάμινος τίθεται σε λειτουργία στο εργοστάσιο της εταιρείας Χαλυβουργική των αδελφών Αγγελόπουλου από τον ίδιο τον βασιλιά Παύλο.
  • 1969: Υποχρεώνεται σε παραίτηση ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Μιχαήλ Στασινόπουλος, μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
  • 1976: Παλαιστίνιοι εξτρεμιστές, που έχουν επιβιβαστεί από το αεροδρόμιο του Ελληνικού, καταλαμβάνουν αεροπλάνο της «Air France» πάνω από την Κόρινθο, με 246 επιβάτες και 12μελές πλήρωμα, προερχόμενο από το Τελ Αβίβ. Η περιπέτεια των επιβατών θα λήξει στις 4 Ιουλίου στο αεροδρόμιο Έντεμπε της Ουγκάντας, με αστραπιαία επέμβαση Ισραηλινών κομάντος.
  • 1982: Ο «Ελεύθερος Κόσμος», ημερήσια εφημερίδα των Αθηνών, κύρια εκφραστής της εθνικιστικής Λαϊκής Δεξιάς στην Ελλάδα, διακόπτει την κυκλοφορία της σχεδόν ένα χρόνο μετά το θάνατο του δημοσιογράφου Σάββα Κωνσταντόπουλου, του αυτοεξόριστου ιδρυτή, διευθυντή και εκδότη της.
  • 2007: Ξεσπά στη Στεφάνη Βοιωτίας, στα Δερβενοχώρια, μια από τις καστροφικότερες πυρκαγιές στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να γίνουν στάχτη, μία ημέρα αργότερα, πάρα πολλά στρέμματα του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας
  • 2015: Τις πρώτες πρωινές ώρες, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοινώνει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στην Ελλάδα στις 5 Ιουλίου, με ερώτημα την αποδοχή ή την απόρριψη της προτάσεως των θεσμών. Η πρόταση υπερψηφίζεται στη Βουλή με 178 «ναι», ενώ 120 βουλευτές ψηφίζουν «όχι» και δύο απουσιάζουν.

Διεθνές ημερολόγιο

  • 1358: Ιδρύεται η Δημοκρατία της Ραγούζας.
  • 1556: Οι δεκατρείς μάρτυρες του Στράτφορντ καίγονται στην πυρά, κοντά στο Λονδίνο, λόγω των προτεσταντικών τους πεποιθήσεων.
  • 1693: Το πρώτο γυναικείο περιοδικό εκδίδεται στο Λονδίνο με τίτλο «Ladies Mercury».
  • 1709: Η Μάχη της Πολτάβας, επί Ουκρανικού εδάφους. Ο Μέγας Πέτρος επικεφαλής του Ρωσικού στρατού νικά το Σουηδικό υπό τον Κάρολο τον 12ο.
  • 1743: Πόλεμος της Αυστριακής διαδοχής: Μάχη του Ντέτινγκεν. Στο πεδίο της μάχης στη Βαυαρία, ο βασιλιάς Γεώργιος Β' της Μεγάλης Βρετανίας καθοδηγεί προσωπικά τα στρατεύματά του στη μάχη. Είναι η τελευταία φορά που ένας Βρετανός μονάρχης διοικεί στρατεύματα στο πεδίο της μάχης.
  • 1759: Ο Άγγλος στρατηγός Τζέημς Γουλφ ξεκινά την πολιορκία του Κεμπέκ.
  • 1806: Βρετανικές δυνάμεις καταλαμβάνουν το Μπουένος Άιρες κατά τη διάρκεια των πρώτων βρετανικών επιδρομών στο Ρίο ντε λα Πλάτα.
  • 1844: Ο Τζόζεφ Σμιθ, ιδρυτής της Εκκλησίας των Μορμόνων, λυντσαρίστηκε μέχρι θανάτου σε φυλακή της Καρθαγένης στο Ιλινόις.
  • 1905: Ξεσπάει ανταρσία στο ρωσικό πολεμικό πλοίο «Ποτέμκιν» [1]
  • 1954: Ανακοινώνεται η έναρξη λειτουργίας του πρώτου σταθμού πυρηνικής ενέργειας στο κόσμο, στην κομμουνιστική ΕΣΣΔ.
  • 1965: Αρχίζουν οι πρώτες επιθετικές επιχειρήσεις του Αμερικανικού στρατού στο Βιετνάμ.
  • 1967: Το πρώτο ATM εγκαθίσταται σε τραπεζικό υποκατάστημα στο Ένφιλντ του Λονδίνου.
  • 1977: Η Γαλλία παραχωρεί ανεξαρτησία στο Τζιμπουτί.
  • 1991: Ο Γιουγκοσλαβικός στρατός επιτίθεται στη Σλοβενία, με αφορμή τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της δύο μέρες νωρίτερα.
  • 1995: Στο Κατάρ, με αναίμακτο πραξικόπημα, ο πρίγκιπας διάδοχος Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Τάνι ανατρέπει τον πατέρα του που βρίσκεται στο εξωτερικό, και αυτοχρίζεται Εμίρης.

Γεννήσεις

  • 1462: Λουδοβίκος ΙΒ', βασιλιάς της Γαλλίας
  • 1550: Κάρολος Θ', βασιλιάς της Γαλλίας
  • 1850: Πατρίκιος Λευκάδιος Χερν, [Patricio Lafcadio Tessima Carlos Hearn ή Koizumi Yakumo, Κοϊζούμι Γιακούμο], Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής, με Ελληνική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας του, δημοσιογράφος, λαογράφος και πρεσβευτής της Ιαπωνίας στο Δυτικό κόσμο καθώς και συγγραφέας που θεωρείται εθνικός συγγραφέας της Ιαπωνίας. Γεννήθηκε στην Λευκάδα -που τότε ονομάζονταν Αγία Μαύρα- και πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου 1904 στο Shinjuko, στο Τόκιο της Ιαπωνίας, από οξύ πνευμονικό οίδημα. Ο τάφος του βρίσκεται στο νεκροταφείο Zōshigaya του Τόκιο.
  • 1869: Έμμα Γκόλντμαν, Λιθουανή ακτιβίστρια και συγγραφέας
  • 1880: Έλεν Άνταμς Κέλερ, Αμερικανίδα λέκτορας, συγγραφέας και διάσημη υπερασπίστρια των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Γεννήθηκε στο κτήμα Άιβι Γκριν, [Ivy Green που σημαίνει Πράσινος Κισσός], στην Tuscumbia, της πολιτείας Alabama και πέθανε στη διάρκεια του μεσημεριανού ύπνου της την 1η Ιουνίου 1968, στο Γουέστπορτ του Arcan Ridge της πολιτείας του Κονέκτικατ. Η σορός της αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της φυλάσσονται στο παρεκκλήσι St. Joseph of Arimathea στον καθεδρικό ναό της Ουάσιγκτον, δίπλα στην τεφροδόχο της «δασκάλας» της, Άνν Σάλιβαν.
  • 1884: Γκαστόν Μπασελάρ ή Μπασλάρ, [Gaston Bachelard], μία μεγάλη φυσιογνωμία του πνευματικού κόσμου της Γαλλίας κι ένας από τους σπουδαιότερους φιλοσόφους της παραδοσιακής τάσεως, επιστημολόγος, ποιητής και πανεπιστημιακός καθηγητής.
  • 1914: Τζόρτζιο Αλμιράντε, [ιταλικά Giorgio Almirante], Ιταλός εθνικιστής διανοούμενος, διδάκτορας φιλολογίας και χαρισματικός πολιτικός, ιδρυτής και για πολλά χρόνια αρχηγός του εθνικιστικού [2] πολιτικού και ιδεολογικού σχηματισμού Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα, [«Movimento Sociale Italiano-Destra Nationale»], γνωστού με το αρτικόλεξο «M.S.I.-D.N.», ικανότατος ρήτορας και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην περιοχή του Salsomaggiore Terme της Εμίλια Ρομάνια στην επαρχία της Πάρμα. Πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία στις 10:20 το πρωί της Κυριακής 22 Μαΐου 1988 στη Ρώμη, στην κλινική Villa del Rosario, στη Ρώμη. Η νεκρώσιμη ακολουθία του τελέστηκε μαζί με εκείνη του Πίνο Ρομουάλντι, [Pino Romualdi], που πέθανε μια μέρα νωρίτερα και ο Αλμιράντε τάφηκε στο Cimitero Comunale Monumentale Campo Verano της Ρώμης.
  • 1932: Άννα Μόφο, Αμερικανίδα υψίφωνος
  • 1933: Χορστ Μπραντστέτερ, Γερμανός επιχειρηματίας, «πατέρας» των παιγνιδιών Playmobil.
  • 1947: Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, Έλληνας αθλητής του στίβου και πολιτικός με το κόμμα «Νέα Δημοκρατία», ο οποίος διατέλεσε βουλευτής και Δήμαρχος Θεσσαλονίκης.
  • 1951: Μαίρη Μακ Αλίς, Ιρλανδή πολιτικός

Θάνατοι

  • 1162: Εύδης Β', δούκας της Βουργουνδίας
  • 1574: Τζόρτζιο Βαζάρι, Ιταλός ζωγράφος, αρχιτέκτονας και συγγραφέας
  • 1638: Άγιος Ιερομάρτυρας Κύριλλος Λούκαρις, [άλλη γραφή Λούκαρης], Έλληνας εθνομάρτυρας και επιφανής ιερωμένος, κορυφαία μορφή του Ελληνικού Έθνους, εξέχουσα θρησκευτική και πνευματική φυσιογνωμία του 17ου αιώνος, μια από τις κορυφαίες μορφές της νεοελληνικής ιστορίας, γνωστός και ως Κύριλλος ο Κρης, Πατριάρχης Αλεξάνδρειας με το όνομα Κύριλλος Γ’ και Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως με το όνομα Κύριλλος Α’, ο πρώτος οικουμενικός πατριάρχης με πανεπιστημιακή μόρφωση, που η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Ιουνίου κάθε χρόνου. Δολοφονήθηκε με στραγγαλισμό από τους Τούρκους σε φρούριο της περιοχής του Βοσπόρου όπου ήταν κρατούμενος.
  • 1831: Σοφί Ζερμαίν, Γαλλίδα μαθηματικός
  • 1944: Μίλαν Χότζα, Σλοβάκος πολιτικός
  • 1951: Κωνσταντίνος Σισμάνογλου, Έλληνας μεγαλοεπιχειρηματίας από την Κωνσταντινούπολη και εθνικός ευεργέτης, δωρητής του «Σισμανόγλειου» νοσοκομείου
  • 1957: Χέρμαν Μπουλ, Αυστριακός ορειβάτης
  • 1982: Ανδρέας Καραντώνης, Έλληνας εθνικιστής, αφοσιωμένος λάτρης και κήρυκας των απόψεων του Περικλή Γιαννόπουλου, λογοτέχνης, κριτικός, δοκιμιογράφος, ποιητής και μεταφραστής, γεννήθηκε το 1910 στο νησί της Άνδρου και πέθανε ξημερώματα Κυριακής στην Αθήνα. Η κηδεία του έγινε τη Δευτέρα 28 Ιουνίου.
  • 1985: Κωνσταντίνος Μήτσου ή Μήτσος, Έλληνας εθνικιστής, ανώτατος αξιωματικός της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής με το βαθμό του Αντιστρατήγου ε.α., που διατέλεσε επικεφαλής της προσωπικής ασφαλείας του τότε διαδόχου και μετέπειτα Βασιλέως Παύλου της Ελλάδος, που κατηγορήθηκε άδικα και παραπέμφθηκε σε δίκη στην οποία αθωώθηκε για το τροχάιο δυστύχημα του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη, ένα από τα σημαντικότερα στελέχη της οργανώσεως «Ελληνική Αμνηστία» που αγωνίστηκε για την αποφυλάκιση του Γεωργίου Παπαδόπουλου και των συγκρατουμένων του αξιωματικών-πρωταγωνιστών του επαναστατικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου,. Γεννήθηκε το 1909 στο χωριό Χαλκιόπουλο της επαρχίας Βάλτου στο νομό Αιτωλοακαρνανίας και σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα, στο 26ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Πολυγύρου Χαλκιδικής. Η κηδεία και η ταφή του έγιναν στη Θεσσαλονίκη.
  • 1999: Γεώργιος Παπαδόπουλος, Έλληνας εθνικιστής αξιωματικός με το βαθμό του Ταξιάρχου ε.α., που ως Συνταγματάρχης αναδείχθηκε σε κορυφαίο μέλος της «Επαναστατικής Επιτροπής» και υπήρξε ένας από τους τρεις πρωταγωνιστές -μαζί με το Στυλιανό Παττακό και το Νικόλαο Μακαρέζο- της στρατιωτικής επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967, ο οποίος μετά την επικράτηση της ανέλαβε τη θέση του Υπουργού Προεδρίας της Κυβερνήσεως, που διατέλεσε Πρωθυπουργός και εκλέχθηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρώτος και ο μόνος στην Ελληνική ιστορία μετά από καθολική ψηφοφορία. Γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1919 στο Ελαιοχώριο Αχαΐας και πέθανε στις 11:48 το πρωί στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας [Μ.Ε.Θ.] του «Λαϊκού Νοσοκομείου» στου Γουδή στην Αθήνα.
  • 2001: Τόβε Γιάνσον, Φινλανδή συγγραφέας

Εορτές /Αργίες /Επέτειοι

  • Αγίου Πιερίου πρεσβυτέρου μάρτυρος, Σαμψών του Ξενοδόχου

Εορτάζουν:

  • Πιερής, Πιέρος, Πιέριος, Πιέρης, Πιερίων, Πιερία, Πιέρα
  • Σαμψών

Πληροφορίες ημέρας

  • 178η ημέρα του έτους,
  • 26η εβδομάδα του έτους
  • Υπολείπονται 187 ημέρες
  • Ανατολή ήλιου: 06:04
  • Δύση ήλιου: 20:51
  • Διάρκεια ημέρας: 14 ώρες 47 λεπτά
  • Σελήνη 14 ημερών

Προηγούμενη-επόμενη

26 Ιούνιος | 28 Ιούνιος

Παραπομπές

  1. [Το θωρηκτό του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας «Ποτέμκιν Ταβριτσέσκυ» («Potemkin Tavrichesky») ήταν αγκυροβολημένο έξω από την Οδησσό, όταν το πλήρωμά του στασίασε κατά την πρώτη αποτυχημένη επανάσταση του 1905 εναντίον του τσαρικού καθεστώτος, με αφορμή τις περιορισμένες μερίδες φαγητού και τα σάπια τρόφιμα. Οι ναύτες καταλαμβάνουν το σκάφος, πετούν στη θάλασσα τους αξιωματικούς και κατευθύνονται στην Οδησσό. Στις 14 Ιουνίου 1905 υψώνουν κόκκινη σημαία και ξεσηκώνουν το λαό σε εξέγερση εναντίον του Τσάρου.Οι κάτοικοι της Οδησσού κατέβηκαν τρέχοντας τα σκαλοπάτια για να υποστηρίξουν τους ναύτες, αλλά πυροβολούνται ανελέητα από τους Κοζάκους και την τσαρική αστυνομία. Η εξέγερση καταπνίγεται στο αίμα.]
  2. [Το Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα ιδρύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1946 από πρώην στελέχη του φασιστικού καθεστώτος, μεταξύ τους οι Arturo Michelini και Biagio Pace, αλλά και από βετεράνους της «Ιταλικής Κοινωνικής Δημοκρατίας» γνωστής και ως «Δημοκρατία του Σαλό», όπως οι Τζόρτζιο Αλμιράντε, [Giorgio Almirante] και Πίνο Ρομουάλντι, [Pino Romualdi]. Είχε προηγηθεί, στις 3 Δεκεμβρίου 1946, η συνάντηση για τη σύναψη ενσωματώσεως διαφόρων μικρών εθνικιστικών κινημάτων και ομάδων, όπως το «Μέτωπο Εργασίας», [Fronte del Lavoro], το «Ιταλικό Κίνημα Κοινωνικής Ενότητας», [Movimento Italiano Unita Sociale], η «Ομάδα Ανεξάρτητων Βετεράνων», που είχαν αρχίσει να δραστηριοποιούνται αμέσως μετά τη λήξη του 2ου Παγκοσμίου πολέμου. Το πρώτο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Κινήματος αποτελείτο από τους Giacinto Trevisonno, Raffaele Di Lauro, Alfonso Mario Cassiano, Giovanni Tonelli και Carlo Guidoboni. Μετά από εισήγηση του Pino Romualdi η οποία έγινε αποδεκτή, ορίστηκε Γενικός Γραμματέας του Κινήματος ο μετριοπαθής Giacinto Trevisonno, ο οποίος παραιτήθηκε στις 15 Ιουνίου 1947. Ως σύμβολο του Κινήματος επιλέχτηκε η «τρίχρωμη φλόγα», [Fiamma Tricolore], έμβλημα του επίλεκτου στρατιωτικού σώματος Arditi, το οποίο έδρασε στον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο.]