Σάββας Ροτσίδης

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Σάββας Ροτσίδης, Έλληνας με κυπριακή καταγωγή, ο τελευταίος νεκρός μαχητής της Εθνικής Οοργανώσεως Κυπρίων Αγωνιστών (E.O.K.A.) και ήρωας του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου κατά των Άγγλων την περίοδο 1955 έως 1959, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1935 στο χωριό Μάμμαρι, 16 χιλιόμετρα δυτικά της Λευκωσίας, δίπλα στη σημερινή Πράσινη Γραμμή και σκοτώθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1958, όταν έπεσε μαζί με ένα σύντροφo του σε ενέδρα Άγγλων στρατιωτών, στην περιοχή Αγρού.

Σάββας Ροτσίδης

Βιογραφία

Γονείς του Σάββα ήταν ο Γεώργιος και η Αναστασία Ροτσίδη και είχε τέσσερα αδέλφια, δύο αγόρια το Λοΐζο και τον Ανδρέα, και δύο κορίτσια, την Ειρήνη και την Πολύμνια. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στο Μάμμαρι και στη συνέχεια σπούδασε στην «Εμπορική Σχολή Σαμουήλ» στη Λευκωσία. Εργάστηκε ως λογιστής στην Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία και ως αποθηκάριος στο μεταλλείο Μιτσερού, ενώ το 1955 εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α. ως σύνδεσμος και μεταφορέας επιστολών, φυλλαδίων και πολεμοφοδίων, ενώ στη συνέχεια πολέμησε στα βουνά του Μαχαιρά, με τις ανταρτικές ομάδες Πιτσιλιάς, με το ψευδώνυμο «Πάλβης». Στις 18 Νοεμβρίου 1955 πήρε μέρος στη δεύτερη επιχείρηση του τομέα, στην επίθεση εναντίον της φρουράς των εκρηκτικών υλών του μεταλλείου Μιτσερού, που αποτέλεσε πηγή εφοδιασμού της οργανώσεως με δυναμίτιδα.

Τα στρατεύματα κατοχής τον συνέλαβαν τον Οκτώβριο του 1956, όταν βρέθηκε να κατέχει δυο περίστροφα και βασανίστηκε βάναυσα στο ανακριτήριο των Πλατρών. Κατάφερε όμως να δραπετεύσει, οδηγώντας τους ανακριτές του στην ορεινή περιοχή του χωριού Άγιος Επιφάνιος, δήθεν για να τους υποδείξει κρησφύγετο. Στη συνέχεια κρύφθηκε για λίγους μήνες αρχικά στην περιοχή της Μόρφου και στη συνέχεια στα χωριά Άγιος Ιωάννης Μαλούντας, Παλαιχώρι και Πολύστυπος, ενώ όταν επανασυνδέθηκε με τις ανταρτικές ομάδες της Πιτσιλιάς πήρε μέρος σε επιχειρήσεις κατά των Άγγλων.

Λίγο πριν το θάνατο του, σχεδίασε την κατασκευή νέου είδους χειροβομβίδας, ενώ ως αντάρτης είχε γράψει θεατρικό έργο [1] που παρουσίαζε τις διάφορες πτυχές του Ένοπλου Αγώνα στα βουνά της Κύπρου. Το έργο του χαρακτηρίζεται από πηγαιότητα στην έκφραση και ταυτόχρονα από αφέλεια.

Το τέλος του

Ο τάφος του

Στις 25 Νοεμβρίου 1958 πήγαν με το συμμαχητή του Ρογήρο Σιηπιλλή, να πάρουν νερό στην περιοχή «Σκουρή» του Αγρού, όπου έπεσαν σε ενέδρα των Άγγλων. Στην ένοπλη συμπλοκή ο ίδιος σκοτώθηκε, ενώ κατόρθωσε να διαφύγει βαριά τραυματισμένος, ο Ρογήρος Σιηπιλλής. Η σορός του μεταφέρθηκε από τα στρατεύματα κατοχής στο σανατόριο της Κυπερούντας, απ΄ όπου αρχικά αρνήθηκαν [2] να την παραλάβουν οι οικείοι του, γιατί τα ρούχα του ήταν ξεσκισμένα.

«Δεν λυπούμε καθόλου για το θάνατο του γιου μου. Είμαι περήφανος γι’αυτόν. Πολέμησε δυο χρόνια στο στρατό της ελευθερίας και πέθανε σαν ήρωας. Τιμή του και δική μας τιμή.Η μνήμη του θα είναι αιώνια. Χωριανοί θάρρος,Ζήτω η ΕΟΚΑ», ήταν τα λόγια [3] με τα οποία τον αποχαιρέτισε ο πατέρας του, λίγο πριν την ταφή του, τιμής ένεκεν, στον περίβολο της εκκλησίας του χωριού, όπου ανεγέρθηκε καλλιμάρμαρο μνημείο και τον αποχαιρέτησαν με αναστάσιμες κωδωνοκρουσίες.

Τιμές

Ο ανδριάντας του υπάρχει στην πλατεία της γενέτειράς του, ενώ στη μνήμη του ιδρύθηκε [4] τον Αύγουστο του 1961 και λειτουργεί το πνευματικό και αθλητικό σωματείο «Εθνική Ένωση Νέων Ροτσίδης Μάμμαρι», με χρώματα μπλε και άσπρο, το οποίο αρχικά συμμετείχε στα τοπικά και από το 1985 στη Δ' κατηγορία των ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Κύπρου.

Εξωτερικές συνδέσεις

Παραπομπές

  1. [1] O Αρχηγός μιλά στους αγωνιστές
  2. [2] «Γαμπρός έφυγε από το σπίτι μας και γαμπρός θα γυρίσει!»
  3. [3] «Δεν λυπούμε καθόλου για το θάνατο του γιου μου»
  4. [4] Χρονολογία ιδρύσεως Αθλητικού Συλλόγου