Γεώργιος Κουρούκλης

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Γεώργιος Κουρούκλης, Έλληνας εθνικιστής, ένθερμος υποστηρικτής του θεσμού της Βασιλείας, υποστράτηγος του Πυροβολικού ε.α., με αριθμό στρατιωτικού μητρώου 14373, γεννήθηκε το 1905 στην Αθήνα όπου και πέθανε.

Ήταν παντρεμένος με τη Χρυσάνθη Λαζαροπούλου, αδελφή του Ταξιάρχου της Βασιλικής Αεροπορίας Φώτη Λαζαρόπουλου και από το γάμο τους απέκτησαν μία κόρη την τραγουδίστρια Ζωή Κουρούκλη [1].

Γεώργιος Κουρούκλης

Βιογραφία

Πατέρας του ήταν ο Στρατηγός Ανδρέας Κουρούκλης και αδελφός του ήταν ο τότε υπολοχαγός εξ εφέδρων του Ελληνικού Στρατού Δημήτριος Κουρούκλης, ο οποίος συνελήφθη από τους άνδρες του Βελουχιώτη και αφού βασανίστηκε με άγριο τρόπο, σφαγιάστηκε και στη συνέχεια έγδαραν το λείψανό του συμμορίτες κομμουνιστές αντάρτες, στα τέλη του 1943, ενώ την ίδια τύχη είχε το 1949 και η Αφροδίτη Μπακοπούλου, η σύζυγος του Δημητρίου Κουρούκλη, την οποία έσφαξαν, με κουτί κονσέρβας, Σλαβο-«Μακεδόνες» αντάρτες του Ε.Λ.Α.Σ. [2]. Ο Δημήτριος Κουρούκλης και η σύζυγος του ήταν οι γονείς της ηθοποιού Ζωής Κουρούκλη [3], που έγινε γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Λάσκαρη.

Ο Γεώργιος Κουρούκλης εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων [Σ.Σ.Ε.], από την οποία αποφοίτησε το 1922 με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού Πεζικού, ενώ ήταν τελειόφοιτος του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου και μιλούσε τη Γαλλική γλώσσα. Τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου προς την 1η Μαρτίου 1935 ξέσπασε το στρατιωτικό κίνημα επικεφαλής του οποίου ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο Κουρούκλης που με το βαθμό του Λοχαγού υπήρξε υπασπιστής του Αντιβασιλιά Γεωργίου Κονδύλη, πρωταγωνίστησε στο Βασιλικό αντικίνημα που κατάργησε το διεφθαρμένο καθεστώς του Ελευθερίου Βενιζέλου και επανέφερε το θεσμό της Βασιλείας στην Ελλάδα. Τμήματα του Πεζικού μαζί με δυνάμεις πυροβολικού και τεθωρακισμένα, επικεφαλής των οποίων ήταν ο Ευάγγελος Τρεπεκλής, ο Γεώργιος Βαγενάς, ο Νικόλαος Κουσίντας και ο Γεώργιος Κουρουκλής, επιτέθηκαν εναντίον των στασιαστών οι οποίοι με επικεφαλής τον Στέφανο Σαράφη, είχαν καταλάβει το τάγμα Μακρυγιάννη και ύστερα από σκληρή μάχη οι κινηματίες παραδόθηκαν στα κυβερνητικά στρατεύματα. Όταν αργότερα οι δημοσιογράφοι ζήτησαν από το στρατηγό Γεώργιο Κονδύλη δηλώσεις για την καταστολή του κινήματος εκείνος τους είπε, «Δεν έχω να σας κάμω καμίαν δήλωσιν. Τας δηλώσεις έκαμαν τα κανόνια του Κουρούκλη» [4].

Β' Παγκόσμιος πόλεμος / Κατοχική δράση

Στη διάρκεια της Γερμανικής επιθέσεως στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941, ο Κουρούκλης ήταν διοικητής της Δ' Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού [5], με το βαθμό του Ταγματάρχη Πυροβολικού. Ο Κουρούκλης όχι μόνον πολέμησε μέχρι τελευταίας σφαίρας αλλά μετά την εξάντληση των πυρομαχικών της Μοίρας του διέταξε τους στρατιώτες του να τον ακολουθήσουν σε συντεταγμένη έφοδο κατά των Γερμανών με εφ' όπλου λόγχη, καταφέρνοντας να τους απωθήσει. Μετά τη σφαγή του αδελφού του ο Γεώργιος Κουρούκλης δίχως άδεια, εκτέλεσε σε φυλακή της Καλαμάτας όλους τους συμμορίτες κρατουμένους εγκληματίες δολοφόνους του, με αποτέλεσμα να καθαιρεθεί, όμως αποκαταστάθηκε λίγο αργότερα και επανήλθε στις τάξεις του Ελληνικού στρατού. Στις αρχές του Μαρτίου 1945 απελευθέρωσε την πόλη της Σπάρτης και τα περίχωρα της από την βάναυση τυρρανία του ΚΚΕ/ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και στη συνέχεια επέβαλε μια σειρά από απαγορεύσεις στις κομμουνιστικές δραστηριότητες. Απαγόρευσε τις δημόσιες συγκεντρώσεις των κομμουνιστών «εν παντί τόπω και χρόνω» χωρίς την προηγούμενη άδεια της Εθνοφυλακής η οποία διατηρούσε το δικαίωμα της γνωματεύσεως περί του σκοπίμου ή όχι της σχετικής εξουσιοδοτήσεως, απαγόρευση της διανομής κομμουνιστικών προπαγανδιστικών φυλλαδίων και εντύπων και της ανακοινώσεως μα τηλεβόα ή με αναγραφή στους τοίχους κάθε μορφής και είδους κομμουνιστικών ειδήσεων, πληροφοριών, συνθημάτων, προδκλήσεων ή παρακλήσεων. Την ίδιο απερίοδο ο Κουρούκλης μίλησε σε συγκέντρωση πολιτών στην Κεντρική Πλατεία της Σπάρτης, ομιλία στην οποία αναφέρθηκε στον απόντα από την Ελλάδα Βασιλιά Γεώργιο Β' και υποσχέθηκε την αποφυλάκιση των Εθνικιστών κρατουμένων που κρατούνατν στις φυλακές με προσχηματικές κατηγορίες. Όταν ο Νομάρχης Λακωνίας διαφώνησε με το μέτρο της αποφυλακίσεως ο Κουρούκλης αφού τον απείλησε με σύλληψη και φυλάκιση προχώρησε μόνος του στην διαδικασία της αποφυλακίσεως των Εθνικιστών κρατουμένων.

Από τις αρχές του 1947 ο Κουρούκλης βρισκόταν σε στενή επαφή με τον Λοχαγό Πάνο Κατσαρέα, επικεφαλής της εθνικιστικής-αντικομμουνιστικής αντιστασιακής ομάδος Ε.Α.Ο.Κ., [Εθνικές Αντικομμουνιστικές Ομάδες Κυνηγών], στην οποία εντάχθηκαν οι περισσότεροι από τους εθνικιστές κρατούμενους των φυλακών της Σπάρτης τους οποίους απελευθέρωσε ο Κουρούκλης, ενώ με τη συνεργασία Κουρκούκλη-Πάνου Κατσαρέα δημιουργήθηκαν οι Μ.Α.Υ. [Μονάδες Ασφάλειας Υπαίθρου]. Ο Κουρούκλης απομακρύνθηκε από τη θέση του Στρατιωτικού Διοικητή Λακωνίας, από την πρώτη μετακατοχική κυβέρνηση, με την δικαιολογία ότι παρευρέθηκε στην κηδεία του Λοχαγού Πάνου Κατσαρέα και εκφώνησε επικήδειο λόγο, με τον οποίο εμψύχωσε τους άνδρες του Κατσαρέα και τους προέτρεψε να συνεχίσουν να μάχονται για την σωτηρία της Πατρίδος παραμερίζοντας τις όποιες διαφορές τους. Ο Κουρούκλης με το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη ήταν Στρατιωτικός Διοικητής του Νομού Λακωνίας κι είχε αναλάβει το δύσκολο έργο της συνενώσεως όλων των Εθνικών Αντιστασιακών Ομάδων στο νομό. Με το 616 Τάγμα, συνεπικουρούμενος από άνδρες της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής αλλά και 300 άνδρες των Μ.Α.Υ., [Μονάδες Αυτοπροστασίας Υπαίθρου], ξεκίνησαν στις 28 Φεβρουαρίου 1947 για να πλήξουν τους ληστοσυμμορίτες και τα κατάφερε αφού χώρισε τους άνδρες του σε δύο τμήματα. Το πρώτο βάδισε στην περιοχή μεταξύ της Μονής Καλτεζών και του Πάρνωνα και το δεύτερο στην περιοχή μεταξύ της Μονής Αμπελακίου και του Ταϋγέτου. Στην κορυφαία, ίσως στιγμή της δράσεως του, ο Κουρούκλης μόνος του με τρεις μόνο στρατιώτες αντιμετώπισε τους κομμουνιστοσυμμορίτες, του Πανούση, τους οποίους όχι μόνο εξουδετέρωσε, αλλά και με μία του παράτολμη ενέργεια εφόνευσε τον αρχηγό τους.

Μεταπολεμική δράση

Στις 30 Μαΐου 1951, ο Κουρούκλης ήταν μεταξύ των αξιωματικών-μελών του Ι.Δ.Ε.Α., που κατέλαβαν τα γραφεία του Γ.Ε.ΕΘ.Α. και του Γ.Ε.Σ. στα Παλαιά Ανάκτορα, όταν ο Αλέξανδρος Παπάγος αποφάσισε να παραιτηθεί από την αρχιστρατηγία των Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ έμπιστοι συνεργάτες του κατέλαβαν κρίσιμες εγκαταστάσεις των Αθηνών. Ο τότε συνταγματάρχης Κουρούκλης αφού αρχικά τέθηκε σε περιορισμό κατ' οίκον, στη συνέχεια μεταφέρθηκε και κρατήθηκε στην έδρα της Δοικήσεως της 7ης Μεραρχίας στο Καστρί. Οι πρωταίτιοι του κινήματος απομακρύνθηκαν από το στράτευμα και τους επανέφερε ο Παπάγος ως πρωθυπουργός, καθώς η ανάκριση δεν ολοκληρώθηκε και η υπόθεση δεν έφθασε στην αίθουσα του Στρατοδικείου. Αρχικά, όσοι συμμετείχαν στο κίνημα παραπέμφθηκαν σε δίκη «επί εσχάτη προδοσία», όμως τον Ιανουάριο του 1952 δημοσιεύθηκε διάταγμα με το οποίο αμνηστεύτηκαν. Τον Ιούλιο του 1958 στον ήδη απόστρατο υποστράτηγο Κουρούκλη ανατέθηκαν καθήκοντα Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος [6]. Μετά την αποστρατεία του πολιτεύθηκε με το κόμμα «Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις» του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Το 1974, ίδρυσε την «Βασιλική Εθνική Οργάνωση» [Β.Ε.Ο.], την οποία υποχρεώθηκε να μετονομάσει σε «Βυζαντινή Εθνική Οργάνωση», λόγω προβλημάτων που του προκάλεσε η κυβέρνηση Καραμανλή με δικαστικές διώξεις με αποτέλεσμα τη μη δικαστική της αναγνώριση, καθώς απαγορεύθηκε η χρήση του όρου «Βασιλική» στον τίτλο της. Η Β.Ε.Ο. διατηρούσε γραφεία στην οδό Σολωμού 74 στην Αθήνα. Ο Κουρούκλης ως επικεφαλής της Β.Ε.Ο. συμμετείχε στο δημοψήφισμα για την μορφή του Πολιτεύματος στην Ελλάδα, ενώ η οργάνωση είχε δικαστικές περιπέτειες με δίκες και μηνύσεις λόγω της παρουσίας της σε εκδηλώσεις όπως τα «Παλαιολόγεια» του Μυστρά κατά τις επετείους Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως. Μετά τον θάνατό του Κουρούκλη επικεφαλής της οργανώσεως αναδείχθηκε ο Αλέξανδρος Κουντουράς. Στις 24 Δεκεμβρίου 1974 ο Κουρούκλης υπέβαλλε ένσταση κατά του κύρους του δημοψηφίσματος της 8ης Δεκεμβρίου 1974, που αφορούσε το πολιτειακό ζήτημα στην Ελλάδα. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1976, ο Κουρούκλης και εννέα ακόμη άτομα συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν σε δίκη με την κατηγορία της αναμοχλεύσεως των παθών, καθώς συμμετείχαν σε επιμνημόσυνη δέηση στο χώρο της Πηγάδας του Μελιγαλά στη Μεσσηνία. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1976 ο Κουρούκλης σε συνέντευξη Τύπου ανήγγειλε την ίδρυση του «Εθνικού Λαϊκού Κόμματος» με σκοπό τη συμμετοχή στις εθνικές εκλογές με την υποστήριξη των Ελλήνων υποστηρικτών του Βασιλικού θεσμού. Στις εθνικές εκλογές του 1977 ο Κουρούκλης ήταν υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του κόμματος «Εθνική Παράταξις».

Το «Πολεμικό Ημερολόγιο της Δ' Μοίρας Πυροβολικού», βρίσκεται στην κατοχή του εθνικιστή ανιψιού του Αριστοτέλη Η. Καλέντζη, στον οποίο το παραχώρησε ο Στρατηγός Κουρούκλης με ιδιόχειρη αφιέρωση, ενώ στο Πολεμικό μουσείο στην Αθήνα υπάρχει ιδιαίτερη προθήκη με την στολή, το ξίφος και τα παράσημα του Στρατηγού Γεωργίου Α. Κουρούκλη.

Διαβάστε τα λήμματα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές

  1. [Η Ζωή Κουρούκλη πέθανε την 1η Μαΐου 2018 στην Αθήνα σε ηλικία 81 ετών.]
  2. Ζωίτσα Λάσκαρη, το μπαμπά σου τον σκότωσαν οι κομμουνιστές. Τη μάνα σου γιατί δε λες ποιοι τη σκότωσαν; Εφημερίδα «Στόχος», 8 Ιανουαρίου 2013
  3. Η Ζωή Λάσκαρη ενώπιον της τελικής κρίσεως. Αριστοτέλης Η. Καλέντζης.
  4. [Γεώργιος Α. Κουρούκλης, «1945-1947 Αγώνες στη Λακωνία. Επίσημα έγγραφα και εκθέσεις»] Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης, Αντί προλόγου, σελίδα 8
  5. Αρχείο Ταγματάρχη Π/Β Γ. Κουρούκλη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών.
  6. Ο κ. Κουρούκλης αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος. Εφημερίδα «Ελευθερία», Παρασκευή 4 Ιουλίου 1958, σελίδα 6η.