Θρασύβουλος Βλησίδης

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Θρασύβουλος Βλησίδης Έλληνας εθνικιστής βιολόγος, φυσιοδίφης και Πανεπιστημιακός καθηγητής, εισηγητής της διδασκαλίας της βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρώτος καθηγητής της σχετικής έδρας, οπαδός της Δαρβινικής θεωρίας περί εξελίξεως των ειδών, γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου 1886 στο χωριό Καλόξυλος της κοινότητος Χαλκίου στη Νάξο και πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1964 στην Αθήνα.

Θρασύβουλος Βλησίδης

Βιογραφία

Πατέρας του Θρασύβουλου ήταν ο ιερέας Στυλιανός Βλησίδης, του οποίου ήταν ο νεότερος γιός. Η οικογένεια Βλησίδη εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου ο Θρασύβουλος παρακολούθησε τα μαθήματα της εγκυκλίου και της μέσης εκπαιδεύσεως και στη συνέχεια, από τον Σεπτέμβριο του 1902, σπούδασε Φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1906 έλαβε το δίπλωμα του με βαθμό «λίαν καλώς». Το 1907 αναγορεύτηκε Διδάκτορας υποβάλλοντας διατριβή με τίτλο:

  • «Πορεία του δείκτου διαθλάσεως εν τοις μίγμασι των υγρών».

Στη συνέχεια ο Θρασύβουλος στρατεύθηκε και υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος Ανθυπολοχαγός, ενώ συμμετείχε και τραυματίστηκε στους Βαλκανικούς πολέμους. Το 1913 με κρατική υποτροφία για πενταετείς σπουδές στο Πανεπιστήμιο και στην Ανώτατη Εδαφοπονική Σχολή της Βιέννης, παρακολούθησε μαθήματα θεωρητικής και εφαρμοσμένης Βιολογίας και αναγορεύτηκε Διδάκτορας της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης και Διδάκτορας της Εδαφοπονίας της Ανώτατης Εδαφοπονικής Σχολής. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα άρχισε την επαγγελματική του ενασχόληση ως φυσιοδίφης και επιστήμων της βιολογίας.

Πανεπιστημιακή σταδιοδρομία

Ο Βλησίδης διορίσθηκε Τακτικός Καθηγητής της Ανώτατης Δασολογικής Σχολής Αθηνών από το 1919 έως το 1927 και υπό την ιδιότητα αυτή υπηρέτησε ως Επιθεωρητής Δασών Αττικής. Διατέλεσε καθηγητής της βιολογίας στην Παιδαγωγική Ακαδημία, τακτικός καθηγητής του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1927 έως το 1930 και ήταν μέλος του συλλόγου «Ακαδημαϊκός Όμιλος». Εκλέχθηκε πρώτος καθηγητής της έδρας της Γενικής Βιολογίας [1] του πανεπιστημίου Αθηνών από το Μάρτιο του 1939 ως το 1956, εισήγαγε τη διδασκαλία της βιολογίας στην Ελληνική Ανώτατη εκπαίδευση και ίδρυσε το εργαστήριο Γενικής Βιολογίας. Μεταξύ των ετών 1937 έως 1940 διατέλεσε Διευθυντής Ανώτατης Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείας. Το 1943 ταξίδεψε στη Γερμανία με υποτροφία του Γερμανικού κράτους. Το ακαδημαϊκό έτος 1945-46 διατέλεσε Κοσμήτορας [2] και το έτος 1954-55 Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και με την ιδιότητα του προσφώνησε τους Πρωτοετείς φοιτητές [3], κατά την εισδοχή τους στις 9 Δεκεμβρίου 1954, στη μεγάλη Αίθουσα των τελετών του Πανεπιστημίου.

Κοινωνική δράση

Το 1953 ο Βλησίδης εκλέχθηκε και έως το 1964 διετέλεσε πρόεδρος [4] του Φιλολογικού συλλόγου «Παρνασσός» [5] του οποίου έγινε μέλος το 1927 και ήταν Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, ενώ υπήρξε συνεργάτης πολλών μεγάλων εγκυκλοπαιδειών. Ήταν μυημένος στον τεκτονισμό, μέλος της Στοάς «Προμηθεύς» και διατέλεσε Μέγας Διδάσκαλος της Μεγάλης Στοάς [6].

Διακρίσεις

Ο Βλησίδης μεταξύ άλλων τιμήθηκε με πολεμικά μετάλλια και ανώτατες διακρίσεις όπως,

  • Ταξιάρχης του Φοίνικος,
  • Αργυρός Σταυρός του Σωτήρος,
  • Σταυρός του Γεωργίου Α΄.

Το 1960, σε παράδοση μαθήματος Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών είπε ότι, «....Σε περιπτώσεις βίαιου θανάτου του ανθρώπου, η ψυχή του εκπέμπει ακτινοβολίες, οι οποίες είναι ικανές να αποτυπώσουν την εικόνα του σε κορμούς δέν­δρων, που θα τύχει να βρίσκονται κοντά του....».

Καθεστώς 4ης Αυγούστου

Ο Βλησίδης συντάχθηκε με το καθεστώς της 4ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά και ως επιστήμονας θεωρούσε, ότι «...αι βάσεις της πολιτικής του Νέου Κράτους είναι επιστημονικώς ορθαί..». Ακολούθησε τους Κωστή Μπαστιά, Αχιλλέας Κύρου, Νίκο Κιτσίκη, πρόεδρο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος επί Ελευθερίου Βενιζέλου, πρύτανη του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου επί Ιωάννη Μεταξά και μεταπολεμικά βουλευτή του κόμματος «Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά» [Ε.Δ.Α.], και τη Σοφία Γεδεών που συμμετείχε στο «Ανώτατον Γνωμοδοτικόν Συμβούλιον της Πνευματικής Επιστρατεύσεως» και μαζί με τους Νικόλαο Λούβαρι, Γιώργο Σεφέρη, Λέοντα Μακκά και Παντελή Πρεβελάκη, ανήκαν στα «Μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής επί κεφαλής τομέων». Στις υπό την εποπτεία τους περιοδείες και ομιλίες τους ακολουθούσαν και άλλα επίλεκτα -εκτός από τον ίδιο- μέλη της Εθνικής διανοήσεως, όπως ήταν οι Κωνσταντίνος Τσάτσος, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Ιωάννης Κακριδής, Κωνσταντίνος Δημαράς με ομιλία για «Το νόημα της Ελευθερίας», και ο Άγγελος Σικελιανός με τη διάλεξη του για «Το βαθύτερο νόημα της Πνευματικής Επιστρατεύσεως», τους οποίους είχε γοητεύσει η ρητορική του καθεστώτος του Ιωάννη Μεταξά, καθώς και η προσδοκία της αναγεννήσεως του Έθνους. Μαζί τους ήταν ακόμη οι Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, Στίλπων Κυριακίδης, Νικόλαος Λούρος, Νικόλαος Εξαρχόπουλος, Αλέξανδρος Τσιριντάνης -της «Χριστιανικής Ένωσης Επιστημόνων» και ο Φαίδων Κουκουλές, συγγραφέας του «Διατί ενικήσαμεν και διατί θα νικήσωμεν».

Εργογραφία

Ο Βλησίδης άφησε πλούσιο πνευματικό έργο με κοινωνική προβληματική και πέραν των ορίων της επιστήμης του. Ήταν ο συγγραφέας του πρώτου βιβλίου που έφερε τον τίτλο «Στοιχεία Γενικής Βιολογίας», που εκδόθηκε το 1933 και προοριζόταν για την Δ' τάξη των Γυμνασίων και την ΣΤ' τάξη των Γυμνασίων νέου τύπου. Το βιβλίο εκτείνονταν σε 95 σελίδες και περιλάμβανε τα κεφάλαια

  • «Εισαγωγή-Η ζωή και αι γενικαί ιδιότητες αυτής»,
  • «Αι συνθήκαι της ζωής και ο θάνατος»,
  • «Το κύτταρον ως μονάς της ζωής»,
  • «Η παραγωγή της ζωής και η κληρονομικότης»,
  • «Η εξέλιξις του οργανικού κόσμου».

Το βιβλίο αναφέρεται στην αδυναμία ερμηνείας των βιολογικών φαινομένων μόνον με τους νόμους της Φυσικοχημείας και για πρώτη φορά εισάγεται στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση ο όρος Οικολογία, για την ακρίβεια Ειδική Βιολογία ή Οικολογία.

Κυριότερα από τα συγγράμματά του είναι:

  • «Ανατομική του ξύλου», το 1921,
  • «Α’ Ανατομική», το 1923,
  • «Γενική Βιολογία», το 1925,
  • «Βοτανική» [7],
  • «Σκιαγραφία της Ελληνικής Χλωρίδος», το 1925 [8],
  • «Ανθρωπολογία», το 1927,
  • «Στοιχεία Ανθρωπολογίας και Γενικής Βιολογίας», το 1933,
  • «Κομουνισμός, Δαρβινισμός και ηθικός νόμος», το 1934,
  • «Στοιχεία Φυτολογίας», το 1937,
  • «Η κληρονομικότης των φυσικών και των ψυχικών ιδιοτήτων», το 1937,
  • «Στοιχεία Γενικής Βιολογίας», τα έτη 1940 & 1951,
  • «Γενική ιστορία των επιστημών: συγκριτικη ιστορική ανασκόπησις», το 1957,
  • «Μεγάλη ζωολογική εγκυκλοπαίδεια», το 1958, στην οποία είχε την επιμέλεια της εκδόσεως,
  • «Ο άνθρωπος, ο κόσμος και ο Θεός», το 1958.

Άφησε ημιτελές σύγγραμμα με τον τίτλο

  • «Κβο βάντις χόμο;», στο οποίο επιχειρούσε να αποδείξει τα καταστρεπτικά για τον ανθρώπινο οργανισμό αποτελέσματα της διασπάσεως του ατόμου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές

  1. Θρασύβουλος Βλησίδης, Βιολόγος & Φυσιοδίφης, Καθηγητής Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τμήμα Βιολογίας
  2. Θρασύβουλος Βλησίδης Διατελέσαντες Κοσμήτορες, σχολή Θετικών επιστημών-Κοσμητεία, Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  3. [«....η ανθρώπινη ψυχή, το εσωτερικόν μας Εγώ, ζητεί τι πέραν της κατ’ αίσθησιν και της κατ’ ορθόν λόγον γνώσεως· έχει δηλαδή τούτο την ανερμήνευτον τάσιν προς το υπερβατικόν, προς το υπέρ έννοιαν και λόγον και ζητεί τρόπον τινά μίαν απολύτρωσιν δια ν’ αναχθή εις τας σφαίρας του υπεραισθητού. Αυτό όμως δεν το ευρίσκει εις την εξ αισθήσεως και εκ του ορθού λόγου γνώσιν, αλλά μόνον δια στροφής προς τον ίδιον εσωτερικόν του κόσμον και τελικώς εις την εξ αποκαλύψεως γνώσιν της Θρησκείας. Η διαφορά μεταξύ των δύο τελευταίων τούτων πηγών της γνώσεως από τας άλλας δύο προηγουμένας είναι, ότι αι δύο τελευταίαι δεν στηρίζονται εις αποδείξεις εξ αντικειμένου, ως απαιτούσι ταύτας αι επιστήμαι, και δια τούτο οδηγούν εις την συνειδητήν εξ εσωτέρας τάσεως Πίστιν προς τας υπερβατικάς αληθείας. Η επιστήμη πράγματι παρέχει αποδεικτικώς μέρος της αλήθειας, ενώ η καθολική αλήθεια καθίσταται ανέφικτος δι’ αυτής εις την ανθρωπίνην νόησιν.....»] Θρασύβουλος Βλασίδης, Προσφώνησις προς τους Πρωτοετείς Φοιτητές, κατά την εισδοχή των την 9ην Δεκεμβρίου 1954, στη Μεγάλη αίθουσα των τελετών του Πανεπιστημίου.
  4. Φιλολογικός σύλλογος «Παρνασσός»-Το γραφείο του προέδρου μας
  5. Μέλη-Φιλολογικός σύλλογος «Παρνασσός»
  6. Βλησίδης Θρασύβουλος Μεγάλη Στοά της Ελλάδος
  7. Συστηματική Δασική Βοτανική Ολόκληρο το βιβλίο
  8. Σκιαγραφία της Ελληνικής Χλωρίδος Ολόκληρο το βιβλίο