Νικόλαος Σπέντζας

Από Metapedia
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Νικόλαος Σπέντζας Έλληνας εθνικιστής νομικός και πολιτικός που διατέλεσε βουλευτής, υπουργός του Εθνικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά και του Αλέξανδρου Κορυζή, καθώς και μεταπολεμικά υφυπουργός, γεννήθηκε το 1905 στα Φιλιατρά του Νομού Μεσσηνίας και πέθανε [1] τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 1959 στην Αθήνα. Η κηδεία του έγινε με δημόσια δαπάνη στις 8 Δεκεμβρίου στο Μητροπολιτικό ναό Αθηνών και τάφηκε στο Α' νεκροταφείο [2].

Ήταν παντρεμένος με κόρη του Αγρινιώτη καπνέμπορα Ν. Μαργαρίτη και γιος τους ήταν ο Ιωάννης Σπέντζας, που από τις 17 Νοεμβρίου 1974 έως τις 22 Οκτωβρίου 1977, διατέλεσε βουλευτής νομού Μεσσηνίας με το κόμμα «Νέα Δημοκρατία» [3].

Νικόλαος Σπέντζας

Βιογραφία

Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Σπέντζας, που εκλέχθηκε το 1906 και το 1910 βουλευτής Τριφυλίας, ενώ το 1910 και το Δεκέμβριο του 1915, εκλέχθηκε βουλευτής Μεσσηνίας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ως δικηγόρος διετέλεσε νομικός σύμβουλος του ΟΔΕΠ, ενώ ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Διευθυντή στον «Αυτόνομο Σταφιδικό Οργανισμό» [Α.Σ.Ο.].

Κοινωνική δράση / 4η Αυγούστου

Ο Νικόλαος Σπέντζας το 1933 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Μεσσηνίας και επανεκλέχθηκε στις εκλογές του 1936, με το «Κόμμα Ελευθεροφρόνων» του Ιωάννη Μεταξά. Μετά την ανάληψη του υπουργείου Παιδείας από το Μεταξά επανασυστάθηκε η Γενική Γραμματεία του Υπουργείου και στη θέση του Γενικού Γραμματέα τοποθετήθηκε ο Σπέντζας, που στη συνέχεια προήχθη σε Υφυπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων από τις 11 Φεβρουαρίου 1939 ως τις 29 Ιανουαρίου 1941 [4].

Στη διάρκεια της θητείας του στο Υπουργείο ίδρυσε το 1938, το 4ο 3τάξιο δημοτικό σχολείο Φιλιατρών, σύμφωνα με την έκθεση του Διευθυντή του σχολείου. Τον Ιανουάριο του 1939 ενίσχυσε με το ποσό των 50.000 δραχμών το σωματείο «Παναιτωλικός» Αγρινίου για το Φιλεκπαιδευτικό του έργο [5], ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου τον ανακήρυξε μέγα ευεργέτη. Το Δεκέμβριο του 1939, κάλεσε για συνάντηση στο γραφείο του τους κοσμήτορες και τους γραμματείς των Πανεπιστημίων με θέμα τον καταρτισμό του προγράμματος των Πανεπιστημιακών μαθημάτων. Στις 18 Ιουνίου 1940 με την ιδιότητα του Υφυπουργού Παιδείας με εμπιστευτικό έγγραφο του ενημέρωσε τους υπαλλήλους του Υπουργείου ότι «..Από σήμερον απαγορεύομεν την χορήγησιν κανονικών αδειών, κατόπιν αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου..», απόφαση που ίσχυσε για όλους τους υπαλλήλους του Κράτους. Μόλις άρχισε ο πόλεμος την 28η Οκτωβρίου 1940, ο Υπουργός Παιδείας που ήταν ο ίδιος ο Μεταξάς μαζί με τον Υφυπουργό Νικόλαο Σπέντζα, φρόντισαν να προστατευτούν και να κρυφτούν κατάλληλα [6] τα εκθέματα των Ελληνικών μουσείων και να μην γίνουν πολεμική λεία αν προέκυπτε κατοχή του Ελληνικού εδάφους.

Μετά το θάνατο του Ιωάννη Μεταξά και τη Γερμανική επίθεση στην Ελλάδα, συνυπέγραψε το διάγγελμα της Ελληνικής Κυβερνήσεως [7] και συμμετείχε από τη θέση του υφυπουργού

Μεταπολεμικά

Εκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 με το συνδυασμό «Ένωσις Εθνικοφρόνων» όταν έλαβε 5.508 ψήφους, ως ανεξάρτητος στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 με την «Πολιτική Ανεξάρτητη Παράταξη», το 1952 βουλευτής Τριφυλίας με το κόμμα «Ελληνικός Συναγερμός» του Αλέξανδρου Παπάγου και βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του 1956 με το κόμμα «Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις» [Ε.Ρ.Ε.] του Κωνσταντίνου Καραμανλή, σε κυβέρνηση του οποίου υπηρέτησε από τις 6 Οκτωβρίου 1955 ως τις 29 Φεβρουαρίου 1956, ως υφυπουργός Οικισμού και Σεισμοπλήκτων Νήσων [9].

Την 1η Μαρτίου 1958 η κυβέρνηση Καραμανλή απώλεσε την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, όταν 15 βουλευτές, μεταξύ τους ο Σπέντζας και οι Αθανάσιος Γκελεστάθης, Ανδρέας Δερδεμέζης, Απόστολος Καρασπήλιος, Διονύσιος Καρρέρ, Πάρις Λιαρούτσος, Νικόλαος Μήτρου, Θεμιστοκλής Μπάλλας, Ιωάννης Νικόλιτσας, Γρηγόριος Παπαδόπετρος, Δημήτριος Πετροπουλάκος και ο Φώτιος Πιτούλης, έχοντας επικεφαλής τον Ανδρέα Αποστολίδη, τέως αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως Καραμανλή και με συμμετοχή των Παναγή Παπαληγούρα και Γεωργίου Ράλλη, με δήλωση που κατέθεσαν επίσημα στην Εθνική Αντιπροσωπεία απέσυραν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το εκλογικό σύστημα που προωθούνταν αλλά και για τις μυστικές κινήσεις του Καραμανλή.

Όσοι αποχώρησαν δημιούργησαν τον κομματικό σχηματισμό «Ένωσις Λαϊκού Κόμματος», στον οποίο συμμετείχε και ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης και κατάφεραν να συγκεντρώσουν ποσοστό 21,20% στην Κορινθία, πατρίδα του Τσαλδάρη αλλά και του Παπαληγούρα που επανεκλέχτηκε βουλευτής, στην Ηλεία, γενέτειρα του Στέφανου Στεφανόπουλου 30,86%, στην Αρκαδία, πατρίδα του Θεόδωρου Τουρκοβασίλη 11,89%, στην Αργολίδα 11,48% και στην Αχαΐα, γενέτειρα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου και του Καρασπήλιου 11,32%, ενώ 6,74% κατέγραψε στη Μεσσηνία, όπου πολιτεύθηκε ο Σπέντζας και 6,03% στη Λακωνία.

Ο Σπέντζας έχει τιμηθεί με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικα. Παρόντες στην εξόδιο ακολουθία του ήταν οι βουλευτές και συναγωνιστές του Κωνσταντίνος Μανιαδάκης και Θεόδωρος Τουρκοβασίλης.

Διαβάστε τα λήμματα

Παραπομπές

  1. Νικόλαος Σπέντζας Εφημερίδα «Εμπρός», 12 Δεκεμβρίου 1959, σελίδα 3.
  2. Εκηδεύθη ο πρώην υπουργός Νικόλαος Σπέντζας Εφημερίδα «Ελευθερία», 9 Δεκεμβρίου 1959, σελίδα 5.
  3. [Το 1974 η Νέα Δημοκρατία με αρχηγό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή εξέλεξε 6 βουλευτές στη Μεσσηνία, τους: Ιωάννη Μπούτο, Αριστείδη Καλαντζάκο, Ιωάννη Ψαρρέα και Αρ. Πετρωτή στην πρώτη κατανομή, καθώς και τους Νικόλαο Αναστασόπουλο και Ιωάννη Σπέντζα στη δεύτερη κατανομή. Μοναδικός αποτυχών του συνδέσμου ο Ιωάννης Κορκονικήτας, ο οποίος και δεν πολιτεύθηκε σε επόμενες εκλογές.]
  4. ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΕΤΑΞΑ Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης
  5. 1926-2014: 88 ΧΡΟΝΙΑ, Μια Ζωή Παναιτωλικός.
  6. [Με την κήρυξη του πολέμου, η Αρχαιολογική Υπηρεσία με έγγραφό της στις 11 Νοεμβρίου 1940, εξέδωσε ειδικές τεχνικές οδηγίες «...διά την προστασίαν των αρχαίων των διαφόρων μουσείων από τους εναερίους κινδύνους». Σε αυτές προβλέπονταν δύο τρόποι ασφάλισης των ογκωδών και μη μετακινήσιμων εκθεμάτων. Ο πρώτος ήταν «...διά της περικαλύψεως του αγάλματος διά γαιοσάκκων, αφ' ου προηγουμένως τούτο περιβληθή δι' ενός ξυλίνου ικριώματος επενδεδυμένου διά σανίδων ως το υπόδειγμα» και ο δεύτερος,με την κατάχωση των αγαλμάτων εντός του δαπέδου της αίθουσας ή στην αυλή του μουσείου ή σε περιφραγμένες αυλές και υπόγεια δημόσιων ιδρυμάτων. Τα αγάλματα έπρεπε να αποτεθούν στον πυθμένα του ορύγματος που ήταν επενδεδυμένο με οπλισμένο σκυρόδεμα, σε οριζόντια θέση (σαν νεκρά σώματα σε τάφο), να καλυφθούν με αδρανή υλικά και το όρυγμα να σφραγιστεί με πλάκα τσιμέντου. Για τα χάλκινα και για τα πήλινα προβλεπόταν η φύλαξη εντός κιβωτίων επενδεδυμένων με κερόχαρτο ή πισσόχαρτο για τον φόβο της υγρασίας. Παράλληλα συστάθηκε η Επιτροπή Απόκρυψης και Ασφάλισης των εκθεμάτων του, με επικεφαλής τρεις Αρεοπαγίτες και μέλη τον γραμματέα της Αρχαιολογικής Εταιρείας Γεώργιο Οικονόμο, τον προσωρινό διευθυντή του μουσείου Αναστάσιο Ορλάνδο, τον καθηγητή Σπυρίδωνα Μαρινάτο, τους εφόρους Γιάννη Μηλιάδη και Σέμνη Καρούζου, την επιμελήτρια Ιωάννα Κωνσταντίνου καθώς και μηχανικούς και αρχιτέκτονες του υπουργείου. Στην ομάδα προστέθηκαν εθελοντές, όπως ο διευθυντής του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Otto Walter, ο Βρετανός αρχαιολόγος Allan Wace και o ακαδημαϊκός Σπύρος Ιακωβίδης, τότε πρωτοετής φοιτητής Αρχαιολογίας.]
  7. [Προς τον Ελληνικόν Λαόν.
    Ο Πρεσβευτής της Γερμανίας επεσκέφθη σήμερον την 5η πρωινήν τον κ. Πρωθυπουργόν και ανεκοίνωσεν αυτώ εκ μέρους της κυβερνήσεως του ότι ο γερμανικός στρατός θα επιτεθεί κατά της Ελλάδος. Ταυτόχρονοι εκ συνόρων πληροφορίαι έφερον πραγματοποιούμενην την γερμανικήν απειλήν. Ούτω κατά τα ξημερώματα της 6ης Απριλίου του 1941 επανελαμβάνοντο ακριβούς παρά του ετέρου μέλους του άξονος τα γεγονότα της νυκτός της 28ης Οκτωβρίου 1940. Απέναντι της νέας ταύτης επιβουλής κατά της τιμής, της ελευθερίας και της ακεραιότητας της χώρας μας, ο ελληνικός στρατός και ο ελληνικός λαός καλούνται και πάλιν να πράξουν με δύναμιν και ευψυχίαν και σταθερότητα το απέναντι της λατρευτής πατρίδος καθήκον των, με πλήρη συναίσθησιν του δικαίου των, με την ευλογίαν του Θεού και την βοήθειαν των γενναίων και μεγάλων συμμάχων μας.
    Ο Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου
    Αλέξανδρος Κορυζής
    Τα μέλη: Άγγελος Οικονόμου, Γεώργιος Νικολαΐδης, Άγις Ταμπακόπουλος, Ανδρέας Αποστολίδης, Γεώργιος Κυριακός, Ιωάννης Δουρέντης, Ιωάννης Αρβανίτης, Κωνσταντίνος Κοτζιάς, Ηλίας Κριμπάς, Κοσμάς Μπουρμπούλης, Θεολόγος Νικολούδης, Κωνσταντίνος Μανιαδάκης, Σταύρος Πολυζωγόπουλος, Νικόλαος Σπέντζας, Αριστείδης Δημητράτος, Νικόλαος Παπαδήμας, Ιπποκράτης Παπαβασιλείου, Πέτρος Οικονομάκος, Χαράλαμπος Αλιβιζάτος, Γεώργιος Ζαφειρόπουλος, Αμβρόσιος Τζίφος, Μενέλαος Κυριακόπουλος.] Το διάγγελμα της κυβερνήσεως Αλέξανδρου Κορυζή.
  8. ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΡΥΖΗ Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης
  9. Κυβέρνησις ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Γ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης